ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Κλειδωμένες απαντήσεις

ΠΟΙΟΣ ΕΙΜΑΙ; Πού πάω; Πότε θα πληρωθώ; Πώς θα τα βγάλω πέρα;

Τα υπαρξιακά μου ερωτήματα διολισθαίνουν προσφάτως σε μια νέα, πεζή
προβληματική. Η ελληνική οικονομία εισέρχεται θολή και ακατανόητη στη ζωή μου,
ενώ ένα συναίσθημα υποτίμησης αρχίζει να επιβάλλει την δική του γεωγραφία.

Στο λεξιλόγιό μου μπαίνουν καινούργιες εκφράσεις, με μια παράξενη δυναμική:
Νομισματική Επιτροπή Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μεταβολή δομών λειτουργίας και
οργάνωσης της οικονομίας. Πορεία προς την ΟΝΕ. Δημοσιονομική πειθαρχία.

Αρχίζω να παρακολουθώ το Χρηματιστήριο, κι ας μην καταλαβαίνω Χριστό.
Παπαγαλίζω τιμές fixing.

Θέλω να κατανοήσω αυτό που υφίσταμαι τη στιγμή που το υφίσταμαι.

Ποιες είναι οι επιπτώσεις της υποτίμησης; Εκτόξευση ή κατάρρευση;

«Κλειδώθηκε» η δραχμή;

Αυτό που με βλάπτει είναι για το καλό μου;

Γιατί οι φορολογίες στα μεγάλα κεφάλαια δεν καθορίζονται από ιδεολογίες και
κοινωνικούς οραματισμούς;

Θα επιτευχθεί η νομισματική ισορροπία;

Τι θα γίνει με τον πληθωρισμό; Τι θα γίνει με τα επιτόκια;

Πόσο θα διαρκέσει η οικονομική ανάρρωση;

Ποιος κάνει τη διάγνωση;

Ιδού η νέα πραγματικότητα, την οποία οφείλω να αντιμετωπίσω.

Σαν τον ταξιδιώτη που έχασε τον δρόμο. Κι είμαστε πολλοί οι αφελείς, που
πρέπει τώρα να καταλάβουμε όσα ουδέποτε μάς απασχόλησαν.

Α, εμείς που «ναυαγήσαμε σε θάλασσες που δεν ταξιδέψαμε ποτέ»!