ΑΥΤΟΙ

… μια πίκρα βαθειά έχει κυριεύσει τελευταία τους Σαντινίστας. Ούτε
ιδεολογικά πια συζητούν ούτε για αγώνες. Βαραίνει πάνω στο κίνημα το αμάρτημα
του Ντανιέλ Ορτέγα ­ ή, ακριβέστερα, οι κατηγορίες ότι υπέπεσε σε κάτι τέτοιο.
Το FSLN (Σαντινικό Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο) ήταν ήδη τραυματισμένο:
Τέσσαρες εκλογές στη σειρά έχει χάσει από το 1990, που έχασε και την εξουσία.
(Οι τελευταίες ήταν οι αναπληρωματικές σε δύο νομούς την 1η Μαρτίου). Τώρα,
τους αγωνιστές που ανέτρεψαν τη δικτατορία του Σομόζα το 1979, αυτούς που
έγιναν «καθεστώς» και κυβέρνησαν 11 χρόνια, τους ταλανίζουν με τον πιο άκομψο
τρόπο οι συζητήσεις γύρω από την ιδιωτική ζωή του Γενικού Γραμματέα. Η
Ζωή-Λαμέρικα, η 30χρονη θετή κόρη του Ορτέγα, επιμένει στην κατηγορία εναντίον
του πατέρα της ότι της έκανε «επανειλημμένες σεξουαλικές επιθέσεις» από τα 11
χρόνια της.

… στους κόλπους του FSLN συμπίπτει, όχι τυχαία ίσως, με την οξυνόμενη
διαμάχη για την ηγεσία του κινήματος/κόμματος εν όψει και του Συνεδρίου των
Σαντινίστας που θα συνέλθει την Πρωτομαγιά. Ο παλιός επαναστατικός πυρήνας
έχει ήδη κοπεί στα τρία. Ο Ορτέγα εκπροσωπεί την πτέρυγα των «ορθοδόξων». Ο
παλιός του συναγωνιστής Τομάς Μπόρχε, που διετέλεσε υπουργός Εσωτερικών, είναι
τώρα ο πιο φανατικός του αντίπαλος. Θα ήταν αρκετά σίγουρος για την υπεροχή
του, αν το «Νουέβο Ντιάριο» δέν ξεφούρνιζε, στις 13/3, ένα «αντισκάνδαλο»,
αυτό δικό του. Ο Μπόρχε, κατά την εφημερίδα, εκβίαζε γυναίκες του
περιβάλλοντός του εκμεταλλευόμενος σεξουαλικά (το 1981) τη θέση του και τις
επαναστατικές του δάφνες. Μέσα στο κλίμα αυτό, όπως το περιγράφει ο
ανταποκριτής της «Μοντ», κερδίζει έδαφος η τρίτη πτέρυγα: των
«εκσυγχρονιστών». Επικεφαλής είναι ο Βίκτορ Ουγκό Τινόκο, που προαλείφεται για
Γενικός Γραμματέας. Τελευταία, ανέλαβε ντε φάκτο την προεδρία της
Κοινοβουλευτικής Ομάδας μετά τη θύελλα γύρω από τον Ορτέγα. Για τον οποίο,
κατά τη Μοντ», «αναζητείται τρόπος εύσχημης απομάκρυνσης».

… δεν είναι, πλέον, στόχος μόνο της κόρης του. Μία μία, οι κομματικές
οργανώσεις έχουν στραφεί εναντίον του. Η Ένωση Γυναικών του FSLN ήρε την
εμπιστοσύνη της στο πρόσωπό του. Η Νεολαία του κόμματος, που υιοθέτησε τις
αφηγήσεις της θετής κόρης, εξαπέλυσε σειρά καταγγελιών, που τελικά έγιναν
αφορμή να ξηλωθεί η ίδια η ηγεσία της. Η ποιήτρια Μισέλ Ναχλίς μπήκε στον χορό
κατηγορώντας τον Ντανιέλ ότι «αγωνίζεται να κουκουλώσει την αλήθεια». Δεν
έμενε παρά να τον χτυπήσει και το NIDH, το Κέντρο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (που
ο ίδιος είχε ιδρύσει). Η πρόεδρός του, Βίλμα Νούνιες, διακήρυξε ότι οι πράξεις
του Ορτέγα «δεν αποτελούν ιδιωτική υπόθεση», οφείλει συνεπώς να δώσει λόγο.
Περιττό να λεχθεί ότι οι αντίπαλοι των Σαντινίστας δυσκολεύονται να κρύψουν τη
χαρά τους παρακολουθώντας μια τέτοια άσκηση αυτοκαταστροφής στο κίνημα που
υπήρξε κάποτε η πιο λαμπερή πολιτική δύναμη της χώρας.

… φυσικά, συσπειρώνονται γύρω από τον ιστορικό αρχηγό του FSLN. Ο Ορτέγα
διαψεύδει με οργή τις «γελοίες συκοφαντίες» που μεταφέρουν στη Μανάγκουα τα
νοσηρά ήθη της Ουάσινγκτον. Ο φιλικός του Τύπος και οι συνεργάτες του βλέπουν
στις επιθέσεις της «άμυαλης κόρης», όπως και σε πολλά άλλα, τον ξένο δάκτυλο.
Μια ακόμη «συνωμοσία της CIA». Η οποία πασχίζει με κάθε τρόπο «να δυσφημήσει
τον μοναδικό αληθινό αντίπαλο του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού».