ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Περί Κάστρο

Ο ΛΟΓΟΣ στους αναγνώστες. Ο Λεων. Παπαμερκουρίου, Δικαιάρχου 6, Αθήνα,
γράφει: «Κύριε Παπαδόπουλε, με μεγάλη έκπληξη (και δεν θα είμαι ο μόνος)
διάβασα στους “Προβολείς” (26/1/98) τη φράση με την οποία κλείνει το κείμενό
του για τον Κάστρο ο κ. Παντελής Καψής: “Μία κίνηση απελπισίας για να
διατηρηθεί ­ έως πότε; ­ ένας αναχρονισμός. Πόσοι άραγε σήμερα εξακολουθούν να
πιστεύουν ότι τα πράγματα θα μπορούσαν να ήταν διαφορετικά;”.

Αλήθεια, πόσοι άραγε εξακολουθούν να πιστεύουν ότι όχι μόνο η Κούβα (το
καθεστώς της οποίας προ του Κάστρο απαξιοί να αναφέρει ο κ. Π. Καψής), αλλά
όλη η Λατινική Αμερική θα ήταν στην ίδια άθλια κατάσταση, που είναι σήμερα,
εάν δεν “φρέναραν” την πρόοδό τους τα συμφέροντα των ΗΠΑ; Δεν είναι απαραίτητο
να είναι κανείς της ίδιας πολιτικής τοποθέτησης με τον Κάστρο για να το
κατανοήσει αυτό.

Τα πράγματα όμως θα μπορούσαν να ήταν διαφορετικά όχι μόνο για την Κούβα και
τη Λατινική Αμερική αλλά και για όλους τους λαούς της Ασίας και της Αφρικής
εάν δεν υπήρχε ο αναχρονισμός, που άφησαν πίσω τους οι αποικιοκράτες δυτικοί
και συντηρούν σήμερα οι ίδιοι.

Τα καθεστώτα των δυτικών χωρών, τα οποία φαίνεται έχει σαν πρότυπο ο κ. Καψής,
πώς έγιναν “σύγχρονα”; Δεν έγιναν με την εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών
πηγών όλου του άλλου κόσμου, που ακόμη συνεχίζεται;

Εάν πάλι έχει σαν πρότυπο το καθεστώς της χώρας μας, νομίζει ότι μας το
χάρισαν οι δυτικοί;

Οι καταστροφές που υπέστη η χώρα μας από τη γερμανική κατοχή και τον εμφύλιο
πόλεμο έγιναν για τα συμφέροντα των δυτικών, η “βοήθεια” των οποίων ήταν πολύ
μικρότερη και όχι ανάλογη με τις ζημίες που έγιναν.

Η Ελλάδα μπορούσε να μείνει ουδέτερη στον πόλεμο, εάν το τότε καθεστώς της δεν
ήταν εξαρτημένο από τους δυτικούς, με τοποτηρητή τον τότε βασιλιά.

Αλλά δεν χρειάζεται να ανατρέχουμε στο παρελθόν ούτε και στη μακρινή Κούβα. Η
Ελλάδα και το καθεστώς της κινδυνεύει σήμερα από την Τουρκία, το καθεστώς της
οποίας είναι πραγματικός αναχρονισμός και διατηρείται από τους δυτικούς και
κυρίως τους Αμερικανούς.

Κανείς από τους δήθεν φίλους μας δεν αναλαμβάνει τη δέσμευση να υπερασπίσει
(σύμφωνα με τις διεθνείς συνθήκες) την ακεραιότητα της χώρας μας. Μια τέτοια
δέσμευση θα σταματούσε αμέσως τις βλέψεις της Τουρκίας κατά της χώρας μας.

Ξεχνάμε πολύ εύκολα ότι ο τουρκικός στρατός δεν θα πατούσε στην Κύπρο εάν δεν
μάς είχε επιβληθεί ο 7χρονος αναχρονισμός της χούντας.

Είναι αφέλεια να ανησυχούμε για τον “αναχρονισμό” της Κούβας, όταν
κινδυνεύουμε εμείς άμεσα να υποστούμε τον αναχρονισμό της δυτικής πολιτικής
και των Αμερικανών».