[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΛΟΓΙΑ. Μόνο λόγια. Ηχηρές εξαγγελίες. Δραματικές επισημάνσεις. Αλλά το
αποτέλεσμα μένει πάντα το ίδιο. Οι εργαζόμενοι εγκαταλείπουν τα συνδικάτα και
οι συνδικαλιστές αγνοούν τον ρόλο τους, τις δεσμεύσεις τους. Το συνδικαλιστικό
κίνημα στη χώρα μας διέρχεται μια βαθιά και παρατεταμένη κρίση. Παρά την
κρισιμότητα της κατάστασης δεν προσπαθεί να απελευθερωθεί από τις κομματικές
εξαρτήσεις και την κρατική κηδεμονία και να ξαναγίνει αξιόπιστο απέναντι στους
εργαζομένους και την ελληνική κοινωνία. Παράλληλα τα οργανωτικά και
λειτουργικά προβλήματα των συνδικάτων διογκώνονται. Αρκεί μόνο να αναφερθεί ο
μεγάλος αριθμός Ομοσπονδιών και Εργατικών Κέντρων.

Το πρόσφατο, 29ο εκλογικό συνέδριο της ΓΣΕΕ, στην Καβάλα, έδειξε ότι οι
συνδικαλιστές δεν έχουν την ωριμότητα να κάνουν το μεγάλο βήμα, την επανάστασή
τους. Είναι ισοβίως εγκλωβισμένοι στις κομματικές τους δεσμεύσεις.

Ξέρουν το πρόβλημα, το συζητούν, αλλά δεν έχουν τη δυνατότητα ή την τόλμη να
προχωρήσουν στη λύση του. Μάλιστα σε αυτό το συνέδριο σημειώθηκε και το
εντυπωσιακό φαινόμενο να διακοπούν οι εργασίες του ελλείψει συνέδρων! Οι
συνδικαλιστές είχαν «σκορπίσει» σε κομματικές διαδικασίες, σε ουζάκι στην
παραλία ή άλλοι σε ξεκούραση αφού η νύχτα στην Καβάλα ήταν… μεγάλη.

Δυστυχώς και σε αυτό το συνέδριο το συνδικαλιστικό κίνημα έχασε μια ακόμη
ευκαιρία. Να εξετάσει με τόλμη τα νέα δεδομένα, να ανταποκριθεί στις
απαιτήσεις των καιρών και να προωθήσει μέτρα και πολιτικές, οι οποίες θα
ενισχύουν και θα μαζικοποιήσουν τις συνδικαλιστικές οργανώσεις. Δυστυχώς και
αυτό το συνέδριο της ΓΣΕΕ μετατράπηκε σε ένα κυνήγι κουκιών. Όλοι περίμεναν
τις εκλογές για το αποτέλεσμά τους. Όλοι δούλευαν για τον εαυτό τους ή την
παράταξή τους. Με λίγα λόγια, κυριάρχησε πάλι η κομματική και παραταξιακή αντιπαράθεση.

Ύστερα από όλα αυτά λιγοστεύουν οι ελπίδες η εργατική τάξη να πάει στον
παράδεισο. Η κόλαση μάλλον, είναι πιο κοντά…