Ο εισαγγελέας ζήτησε επιείκεια για τη φόνισσα

Στο δικαστήριο. Στην αγκαλιά των παιδιών της αναζήτησε καταφύγιο η Σοφία Γιοβανίδη, μετά το τέλος της δίκης. Σε λίγο καιρό θα βρίσκεται και πάλι κοντά τους

ΣΠΑΝΙΑ ακούει κανείς τον εκπρόσωπο της εισαγγελικής αρχής να διεκδικεί για
λογαριασμό κατηγορουμένου την επιείκεια που του αξίζει. Κι όμως χθες, ο
εισαγγελέας του Μεικτού Ορκωτού Εφετείου της Αθήνας Αθανάσιος Καφίρης, χωρίς
να κλείσει ούτε για μια στιγμή τα μάτια του μπροστά στη βαρύτητα του
εγκλήματος που είχε διαπράξει η 36χρονη Σοφία Γιοβανίδη, αγορεύοντας ζήτησε
από τους δικαστές την ώρα που θα διασκέπτονται να την αντιμετωπίσουν με
επιείκεια και ανθρωπιά.

Ήταν η στιγμή που στα μάτια των δύο ανήλικων παιδιών της κύλησαν δάκρυα χαράς
και ελπίδας, πως γρήγορα δεν θα χρειάζεται να περνούν την πόρτα της φυλακής
για να βλέπουν τη μητέρα τους. Οι ψίθυροι της δικής τους καρδιάς άγγιξαν τις
ψυχές των δικαστικών λειτουργών.

Η πράξη που την έφερε στο εδώλιο ήταν η βαρύτερη που προβλέπεται από τον
ποινικό κώδικα. Με ένα μαχαίρι είχε αφαιρέσει τη ζωή του φίλου της μητέρας
της, Ευθύμιου Ζωγράφου. Κανείς δεν είχε το δικαίωμα να ξεχάσει την ανθρώπινη
ζωή που χάθηκε. Ούτε η ίδια το διεκδίκησε αυτό για τον εαυτό της. Έδειχνε
έτοιμη να δεχθεί την τιμωρία για το έγκλημά της.

Το ακροατήριο του Μεικτού Ορκωτού Εφετείου της Αθήνας ήταν κατάμεστο από
Τσιγγάνους. Ανθρώπους που τους ενώνει η ίδια. Έσπευσαν να συμπαρασταθούν στη
Σοφία, που είναι η μεγαλύτερη από τα δέκα αδέλφια της και ήταν γι’αυτά μάνα
και πατέρας. Ιδιαίτερα τα τελευταία δέκα χρόνια, που η μητέρα τους εγκατέλειψε
την οικογένειά της για να ζήσει μαζί με τον Ευθύμιο Ζωγράφο. Όλοι όσοι πέρασαν
χθες από το βήμα του μάρτυρα μόνο καλά λόγια είχαν να πουν γι’αυτή που στα
36της χρόνια έγινε δολοφόνος.

Ήταν ξημερώματα της 10ης Φεβρουαρίου 1994 όταν η Σοφία, που βρισκόταν υπό την
επήρεια αλκοόλ, επέστρεψε να κοιμηθεί στο σπίτι της μητέρας της, στο Ζεφύρι,
που ήταν ένα παράπηγμα, κατασκευασμένο από ξύλα. Λίγη ώρα αργότερα ξύπνησε
έντρομη από την επίθεση που δέχθηκε από τον σύντροφο της μητέρας της, ο οποίος
προσπάθησε να τη βιάσει. Εκείνη πήρε ένα μαχαίρι από τον νεροχύτη και τον
κτύπησε. Την επόμενη μέρα που συνειδητοποίησε τι είχε κάνει, παραδόθηκε στην Αστυνομία.

Καλύτεροι μάρτυρες υπεράσπισης για την κατηγορουμένη ήταν τα δύο παιδιά της,
που ακόμη και στις διακοπές τής δίκης έμεναν δίπλα της κρατώντας το χέρι της.
Ήταν οι στιγμές που οι ρόλοι, έστω για λίγο, αντιστρέφονταν.

«Ευχαριστούμε πολύ τη Δικαιοσύνη», είπαν τα παιδιά της μόλις άκουσαν την
απόφαση. Το δικαστήριο κήρυξε ένοχη τη μητέρα τους για ανθρωποκτονία από
πρόθεση με μειωμένο καταλογισμό, αναγνωρίζοντάς της τα ελαφρυντικά της καλής
διαγωγής μετά την πράξη και της ανάρμοστης συμπεριφοράς του θύματος. Η ποινή
που της επέβαλαν ήταν 12 χρόνια και 9 μήνες, αλλά εκείνη σε περίπου ένα μήνα
θα μπορεί, κάνοντας χρήση των ευεργετικών διατάξεων που προβλέπει ο νόμος, να
είναι και πάλι ελεύθερη.