Μοναχές κυκλωμένες από ισλαμιστές

ΠΕΡΙΚΥΚΛΩΜΕΝΕΣ από μιναρέδες και ισλαμιστές, εννέα μοναχές στο μοναστήρι του
Αγίου Ιωανικίγια οπλοφορούν. Η καθεμιά τους φέρει από ένα πιστόλι 9 χιλιοστών
που έχει στείλει για την ασφάλειά τους το σερβικό υπουργείο Εσωτερικών.

Τα δραματικά γεγονότα των δύο περασμένων βδομάδων επιβεβαίωσαν τους φόβους των
μοναχών, που κρατούν την παράδοση σ’ αυτό το μοναστήρι του 14ου αιώνα.

Την ίδια ώρα νεαροί αλβανόφωνοι συμμετέχουν στις διαδηλώσεις στην Πρίστινα,
κρατώντας αλβανικές σημαίες. Φωνάζουν συνθήματα εναντίον εκείνων που σκότωσαν
«αδέλφια και γονιούς».

«Το συρματόπλεγμα φυτρώνει στην καρδιά των νεαρών και των δύο κοινοτήτων»,
λέει μια Σέρβα στους δημοσιογράφους που έσπευσαν στην πόλη, μετά τα πρόσφατα
επεισόδια.

Λέει ακόμα για τις δυσκολίες που συναντά σε μια εχθρική κοινωνία, που δεν
συγχωρεί ότι έχει δεσμό με αλβανόφωνο. Ζουν σε μια περιοχή της Σερβίας που
ελέγχεται από μία σιωπηλή πλειοψηφία (90% είναι οι αλβανόφωνοι), οι οποίοι
έχουν κηρύξει ανυπακοή στη σερβική εξουσία.

ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ

Καθώς αυξάνει η συμπάθεια για τους αλβανόφωνους, η εχθρότητα πλήττει τη
σερβική μειονότητα, που δεν είναι ικανοποιημένη από την καταπίεση της
κυβέρνησής της. Στο Κοσσυφοπέδιο, αλβανόφωνοι και Σέρβοι είναι εξίσου θύματα.
Μοιράζονται τους ίδιους χαμηλούς μισθούς στο Δημόσιο ή τα κρατικά εργοστάσια.

Μόνη η εκπαίδευση είναι χωριστή. Ένας τοίχος χωρίζει τους αλβανόφωνους μαθητές
από τους Σέρβους. Και είναι πολλά τα επεισόδια που ξεσπούν ανάμεσα στα παιδιά.

Οι Σέρβοι που γεννήθηκαν στο Κοσσυφοπέδιο είναι περήφανοι για την καταγωγή
τους, από τον ιστορικό τόπο, που θεωρείται κοιτίδα του σερβικού πολιτισμού και
της Ορθοδοξίας. Τώρα αισθάνονται όμηροι ενός πολιτικού αδιεξόδου. Και αρχίζουν
να παίρνουν τον δρόμο της προσφυγιάς.