«Μήπως το πολιτικό κατεστημένο ήθελε νεκρό τον Μόρο;»

Αναπάντητα ερωτήματα. Το πτώμα του Άλντο Μόρο βρέθηκε στο πορτ μπαγκάζ ενός Ρενό 4, 55 ημέρες μετά την απαγωγή του

ΗΤΑΝ το πιο σημαντικό επεισόδιο της μεταπολεμικής ιστορίας της Ιταλίας, αλλά
20 χρόνια μετά την απαγωγή και τη δολοφονία του Άλντο Μόρο από τις Ερυθρές
Ταξιαρχίες όλα τα ουσιαστικά ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα. Και η ιταλική
κοινή γνώμη ακόμα διερωτάται: μήπως το πολιτικό κατεστημένο της εποχής
επεδίωκε να δει νεκρό τον χριστιανοδημοκράτη πολιτικό;

Η θεωρία αυτή ενισχύεται από τα τελευταία στοιχεία. Μόλις χθες η εισαγγελία
της Ρώμης ανακοίνωσε ότι άρχισε έρευνα εις βάρος του πρώην πρωθυπουργού
Τζούλιο Αντρεότι επειδή «έθαψε» σχέδιο το οποίο αν εφαρμοζόταν θα μπορούσε να
είχε σώσει τον Άλντο Μόρο.

Η εισαγγελία διερευνά αν πράγματι ο Τζούλιο Αντρεότι κατέστρεψε έγγραφα
σχετικά με το σχέδιο, η ύπαρξη του οποίου αποκαλύφθηκε μόλις πρόσφατα στα
αρχεία του υπουργείου Εσωτερικών.

Η κυβέρνηση Αντρεότι δεν ανταποκρίθηκε στις αγωνιώδεις επιστολές που έστελνε ο
Άλντο Μόρο κατά τις 55 ημέρες της ομηρείας του. Και όπως αποκαλύπτει η
εφημερίδα «Μεσατζέρο», το ανεφάρμοστο σχέδιο για τη σωτηρία του, το οποίο είχε
καταρτιστεί από αξιωματούχους των υπουργείων Εσωτερικών και Άμυνας, βρέθηκε
συνοδευόμενο από σημείωμα του υπουργείου Εσωτερικών που έλεγε: «Ο πρωθυπουργός
λέει ότι θέλει αυτό το κείμενο να εξαφανιστεί». Ο τότε υπουργός Εσωτερικών
Φραντσέσκο Κοσίγκα επιβεβαίωσε την ύπαρξη του σχεδίου.

Με αφορμή τη συμπλήρωση, την ερχόμενη Δευτέρα, 20 χρόνων από τη δολοφονία του
Άλντο Μόρο, η εφημερίδα «Ρεπούμπλικα» επισημαίνει: Ήταν η αστυνομία ανίκανη να
σώσει τον χριστιανοδημοκράτη πολιτικό ή υπήρχε ειλημμένη απόφαση από κάποιον
υψηλά ιστάμενο να εξουδετερωθεί ένας πολιτικός αντίπαλος;

Ο Μόρο απήχθη την ημέρα που θα εκπληρωνόταν το μεγαλύτερο όνειρό του: να
σχηματιστεί κυβέρνηση εθνικής ενότητας, συμπεριλαμβανομένων ­ για πρώτη φορά
μετά τον πόλεμο ­ των κομμουνιστών.

Οι συνάδελφοι του Μόρο στο κόμμα του, και ιδίως ο τότε πρωθυπουργός Τζούλιο
Αντρεότι, έπρεπε να αποφασίσουν για το αν ο κίνδυνος ανατροπής της
συνταγματικής τάξης ήταν μεγαλύτερος με τον πρόεδρο του κόμματος νεκρό ή
ζωντανό εν ομηρεία. Ίσως η σημαντικότερη δήλωση είχε γίνει τότε από τον
δημοσιογράφο και ιστορικό Ίντρο Μοντανέλι. Αν ο Μόρο επιστρέψει με ένα
φωτοστέφανο δόξας, είχε πει αναφερόμενος σε μια πιθανή αστυνομική επιχείρηση
για την απελευθέρωσή του, η πρότασή του για έναν «ιστορικό συμβιβασμό» θα
πρέπει μοιραία να εφαρμοστεί. Αν όμως σκοτωθεί ή γυρίσει ντροπιασμένος, τα
πράγματα θα εξελιχθούν διαφορετικά.

Ένας δημοσιογράφος που υπαινίχθηκε ότι γνωρίζει πράγματα για τη συμμετοχή του
Αντρεότι σε αυτή την υπόθεση βρέθηκε με μια σφαίρα στο κεφάλι. Ο Κάρλο
Αλμπέρτο Ντάλα Κιέζα, ο αρχηγός των καραμπινιέρων που εξάρθρωσε τις Ερυθρές
Ταξιαρχίες και συνέλαβε τους ηγέτες τους, εστάλη στο Παλέρμο ως νομάρχης και
σκοτώθηκε από τη Μαφία. Πολλοί είπαν τότε ότι τον είχαν στείλει σε παγίδα
θανάτου, επειδή γνώριζε πολλά για την υπόθεση Μόρο.