ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ Συναίνεση για την εκλογή Προέδρου

Να αποφασίσει η επόμενη Βουλή, για το με πόσες ψήφους θα αναδεικνύεται στο
μέλλον ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, προτείνει ο Ευάγγελος Βενιζέλος υπό την
ιδιότητά του του γενικού εισηγητή του ΠΑΣΟΚ για την αναθεώρηση του Συντάγματος.

Η ΠΡΟΤΑΣΗ παρακάμπτει ουσιαστικά ένα γόρδιο δεσμό της αναθεώρησης, καθώς ο
υπουργός Πολιτισμού επιμένει σταθερά ότι πρέπει να αποσυνδεθεί η διαδικασία
ανάδειξης του Προέδρου της Δημοκρατίας από τον κίνδυνο πρόωρης διάλυσης της
Βουλής. Με τη συνέντευξη που παραχώρησε στα «ΝΕΑ», απευθύνει μάλιστα έκκληση
στα πολιτικά κόμματα να συμφωνήσουν επ’ αυτού.

«Η πρόταση που διατυπώνω εγώ ως εισηγητής του ΠΑΣΟΚ», αναφέρει ο κ. Βενιζέλος,
«είναι ότι πρέπει στην παρούσα φάση να διαπιστώσουμε την ανάγκη αποσύνδεσης
της διαδικασίας εκλογής από την απειλή διάλυσης της Βουλής, να κάνουμε μία
γενική συζήτηση για πιθανούς τρόπους εκλογής και αυτό να το αφήσουμε να το
συζητήσουμε στην επόμενη Βουλή. Και κατά πάσα πιθανότητα, επειδή δεν βλέπω να
συγκεντρώνονται 180 ψήφοι στην παρούσα Βουλή για τη διαδικασία αναθεώρησης του
Συντάγματος, το ζήτημα θα κριθεί με 180 στην επόμενη Βουλή και από το
συγκεκριμένο σχήμα στο οποίο θα καταλήξουμε θα εξαρτηθεί εάν θα συγκεντρωθούν
οι ψήφοι αυτοί ή όχι. Άρα, δεν βλέπω για ποιο λόγο παράγεται ανησυχία ή
προκαλούνται εκλογολογικά σενάρια από το ζήτημα αυτό».

ΟΙ ΔΥΟ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕΙΣ

Αν και επ’ αυτού είναι μάλλον σαφής, για το θέμα που έχει προκύψει, το πότε
δηλαδή θα γίνουν οι δύο ειδικές συνεδριάσεις της Βουλής σχετικά με την
αναθεώρηση του Συντάγματος, δηλώνει ότι δεν γνωρίζει τίποτε. Το θέμα που έχει
προκύψει αφορά την εκπλήρωση της συνταγματικής επιταγής, οι δύο Ολομέλειες να
πραγματοποιηθούν εντός της παρούσης Συνόδου της Βουλής, ώστε να είναι δυνατή η
αναθεώρηση στην επόμενη Βουλή, αυτή δηλαδή που θα προκύψει από τις επόμενες
εθνικές εκλογές.

«Αυτό είναι κάτι που δεν το γνωρίζω», αναφέρει ο κ. Βενιζέλος. «Είναι κάτι που
θα το συζητήσουμε ενδοκυβερνητικά, ενδοκομματικά και με την Κοινοβουλευτική
μας Ομάδα, με τα άλλα κόμματα και τελικώς με τον Πρόεδρο της Βουλής και τη
διάσκεψη των προέδρων. Διότι πρέπει να σας εξηγήσω, και αυτό είναι ουσιαστικό
που λέω. Ότι η αναθεώρηση του Συντάγματος δεν ανήκει στην αρμοδιότητα της
κυβέρνησης. Την αναθεωρητική πρωτοβουλία την παίρνει η Βουλή. Δεν την παίρνει
η κυβέρνηση όπως συμβαίνει στη νομοθετική πρωτοβουλία».

ΟΧΙ ΑΜΕΣΑ

Ο υπουργός Πολιτισμού είναι κάθετος για το θέμα της άμεσης εκλογής του
Προέδρου της Δημοκρατίας, που έχει τεθεί από διάφορες πλευρές και τον πρώην
πρωθυπουργό Κ. Μητσοτάκη, ειδικότερα. Πιστεύει ότι αλλοιώνει τα χαρακτηριστικά
του πολιτεύματος.

«Αυτό τίθεται μόνον θεωρητικά. Διότι, κατά τη γνώμη μου, η άμεση εκλογή του
Προέδρου της Δημοκρατίας αλλοιώνει θεμελιώδη χαρακτηριστικά του πολιτεύματός
μας. Δηλαδή είναι κατ’ αρχάς κάτι το ασύμβατο με τον κοινοβουλευτικό χαρακτήρα
του πολιτεύματός μας. Φυσικά υπάρχει ο αντίλογος ότι άμεση εκλογή δεν σημαίνει
αυξημένες αρμοδιότητες. Αλλά πρέπει να σας πω ότι η άμεση εκλογή δεν δίνει
καθόλου ικανοποιητική απάντηση σε σχέση με τους λόγους για τους οποίους εμείς
προτείνουμε την αποσύνδεση της εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας από την
απειλή διάλυσης της Βουλής.

Διότι εάν πάμε σε μία εκλογική διαδικασία στην οποία εμμέσως κρίνονται οι
θέσεις των πολιτικών κομμάτων, τότε το αποτέλεσμα θα είναι απολογικό. Θα είναι
μία δημιουργία πολιτικής κρίσης. Αν πρόκειται να πάμε σε άμεση εκλογή είναι
προτιμότερο να πάμε σε εκλογές βουλευτικές».

ΕΝΟΤΗΤΑ

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος απορρίπτει όσα λέγονται για διεκδίκηση εκ μέρους του
Προέδρου της Δημοκρατίας αυξημένων αρμοδιοτήτων και επιδαψιλεύοντας
φιλοφρονήσεις στον κ. Στεφανόπουλο αναφέρει ότι είναι «ένας άψογος αρχηγός του
κράτους, ένας εκφραστής της εθνικής ενότητας, ο οποίος έχει εκλεγεί επί τη
βάσει του ισχύοντος Συντάγματος και ουδέποτε έχει θέσει τέτοιο ζήτημα. Διότι
κινείται με άκρα προσοχή μέσα στα όρια της συνταγματικής του αρμοδιότητας και
ο πολιτικός του λόγος κινείται μέσα στα πλαίσια που προβλέπει το Σύνταγμα και
μάλιστα με τρόπο σχολαστικό και ευλαβικό θα έλεγα.

Ένα ζήτημα που είχε τεθεί διά του Τύπου σε σχέση με την αρμοδιότητα του
Προέδρου της Δημοκρατίας να ενεργεί ως διεθνής παραστάτης της χώρας, ως δηλαδή
εκπρόσωπός της διεθνώς, αποσαφηνίστηκε πλήρως, διότι το άρθρο 36, παρ. 1 του
Συντάγματος, τελικά δεν περιλαμβάνεται στις υπό αναθεώρηση διατάξεις».

ΕΝΑΝ ΑΠΟ τους πιο προοδευτικούς καταστατικούς χάρτες της Ευρώπης διαθέτει η
Ελλάδα, ακόμη κι αν το Ελληνικό Σύνταγμα δεν υποστεί την επιχειρούμενη
αναθεώρηση, υποστηρίζει ο Ευάγγελος Βενιζέλος.

Όπως αναφέρει, «το γεγονός ότι τα ελληνικά πολιτικά κόμματα, ουσιαστικά όλα,
συμφωνούν πως η Ελλάδα πρέπει να μείνει ένα κράτος δικαίου, στο οποίο όλα τα
συνταγματικά δικαιώματα, ατομικά, ομαδικά, πολιτικά, κοινωνικά, είναι απολύτως
κατοχυρωμένα και είναι διασφαλισμένα απέναντι και σε νέες απειλές,
τεχνολογικές, βιοϊατρικές και ούτω καθ’ εξής, είναι πάρα πολύ σημαντικό».

Και προσθέτει ενδεικτικά ότι «την ίδια ώρα που η Ελλάδα επιβεβαιώνει τον
δικαιοκρατικό χαρακτήρα και ενισχύει τα ατομικά δικαιώματα, στη Γερμανία
κινείται διαδικασία αναθεώρησης του Συντάγματος, η οποία επιτρέπει τις
τηλεφωνικές παρακολουθήσεις, τις παρακολουθήσεις των τηλεφωνικών συνδιαλέξεων
και ουσιαστικά περιορίζει πολύ δραστικά το ιδιωτικό απόρρητο».

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ

Εξαιρετικά σημαντικές θεωρεί ο κ. Βενιζέλος τις αναφορές του Συντάγματος στο
κοινωνικό κράτος, επισημαίνοντας ιδιαίτερα ότι «την ώρα που εμείς όλοι σχεδόν,
διακηρύσσουμε την ανάγκη να παραμείνει σταθερό και ενεργό το κοινωνικό κράτος,
διεθνώς και πάντα στην Ευρώπη η συζήτηση είναι αντίστροφη».

«Ασχολείται με τη δημοσιονομική κρίση του κοινωνικού κράτους και με πιθανούς περιορισμούς».

Ο κ. Βενιζέλος υπογραμμίζει ότι το ελληνικό Συνταγμα είναι εντυπωσιακά
προοδευτικό, και θα γίνει ακόμη περισσότερο με την αναθεώρηση, καθώς «θέλουμε
να εκσυγχρονίσουμε το κομματικό σύστημα, να αναβαθμίσουμε τον ρόλο της Βουλής
και τη θεσμική λειτουργία των πολιτικών κομμάτων». Έναντι αυτής της
πραγματικότητας αντιδιαστέλλει τη συνταγματική αναθεώρηση που βρίσκεται σε
εξέλιξη στην Ιταλία, που κινείται στην επιλογή ενός ημιπροεδρικού συστήματος
κατά το γαλλικό πρότυπο. «Βρίσκουν τη λύση σε έναν πανίσχυρο άμεσα εκλεγόμενο
Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ο οποίος υπερακοντίζει και τα κόμματα και το
κομματικό σύστημα, αλλά τελικώς ­ φυσικά ­ και το Κοινοβούλιο. Γιατί γίνεται ο
άμεσος και προσωπικός εκφραστής της βούλησης του εκλογικού σώματος», διαπιστώνει.

Η ΕΛΛΑΔΑ του 21ου αιώνα θα είναι μια προοδευτική κοινωνία, ένα κράτος δικαίου,
όπου ο συνταγματικός χάρτης της χώρας θα ρυθμίζει τις σχέσεις μεταξύ του
κράτους και της οικονομίας, θα κατοχυρώνει το κοινωνικό κράτος και θα προνοεί
για την εύρυθμη λειτουργία όλων των εξουσιών.

Έτσι περιγράφει την Ελλάδα της νέας χιλιετίας ο Ευάγγελος Βενιζέλος,
δηλώνοντας ότι αυτή η εικόνα, η εξαιρετικά ευοίωνη εικόνα, προκύπτει μέσα από
την επιχειρούμενη συνταγματική αναθεώρηση, η οποία όπως αναφέρει «έχει
πρακτική επίπτωση στην ζωή του πολίτη».

Συμφωνα λοιπόν με τα όσα δηλώνει ο κ. Βενιζέλος, «Η Ελλάδα του 21ου αιώνα
είναι ένα κράτος δικαίου, ένα κοινωνικό κράτος, ένα κοινοβουλευτικό σύστημα,
ένα πολιτικό και κομματικό σύστημα όπου τα κόμματα έχουν αίσθηση της θεσμικής
τους ευθύνης και το Κοινοβούλιο είναι αναβαθμισμένο».

Και συνεχίζει:

«Είναι ένα κράτος στο οποίο οι σχέσεις μεταξύ κράτους και οικονομίας
ρυθμίζονται μέσα στη λογική της αγοράς, αλλά με περιορισμούς οι οποίοι είναι
αναγκαίοι για να διασφαλιστεί η κοινωνική συνοχή. Είναι ένα κράτος στο οποίο η
δικαστική εξουσία είναι ανεξάρτητη όχι μόνο εξωτερικά, αλλά και εσωτερικά. Και
αυτό διασφαλίζεται με τις νέες ρυθμίσεις για το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο
και την επιλογή της κορυφής της Δικαιοσύνης».

Προσθέτει ακόμη ότι

«Είναι ένα κράτος αποκεντρωμένο, ένα κράτος στο οποίο η θέση της Τοπικής
Αυτοδιοίκησης είναι κατοχυρωμένη, ένα κράτος σύγχρονο που ξεπερνάει οριστικά
το πελατειακό μοντέλο στις σχέσεις του πολίτη με το κράτος γιατί κατοχυρώνει
οριστικά χωρίς δυνατότητα παλινδρόμησης τον νόμο 2190 και όλες τις άλλες
μεγάλες τομές που έχουν γίνει με τον νόμο για τα Μέσα Ενημέρωσης, με τον νόμο
για τον συνήγορο του πολίτη και ούτω καθ’ εξής».

Αναγνωρίζει ωστόσο ότι αυτή «είναι μια περιγραφή ειδυλλιακή, είναι μια
περιγραφή με βάση το Σύνταγμα», σπεύδει όμως να τονίσει ότι «Ναι, αλλά το
Σύνταγμα επηρεάζεται από την πραγματικότητα αλλά και την επηρεάζει».

ΑΚΟΜΗ και με την… κλωνοποίηση θα ασχοληθεί η αναθεώρηση του Συντάγματος ­
φυσικά απαγορεύοντας όλες τις σχετικές έρευνες, αναφέρει ο κ. Βενιζέλος, για
να δώσει μια εικόνα της έκτασης που θα λάβει το «λίφτινγκ» του καταστατικού
χάρτη της χώρας.

Θα είναι μια προσπάθεια να απαντήσει σε ένα από τα πολλά «καινούργια» ζητήματα
που απασχολούν την κοινωνία, και τον άνθρωπο. Ωστόσο ο κύριος όγκος της
αναθεώρησης θα αφορά υπαρκτά προβλήματα, που έχουν ανακύψει κατά τη λειτουργία
του πολιτεύματος, τα τελευταία χρόνια.

Όπως για παράδειγμα τα προβλήματα που έχουν ανακύψει στις σχέσεις του κράτους
με τη Δικαιοσύνη. Ο κ. Βενιζέλος αναφέρει ότι σύμφωνα «με τα στατιστικά
δεδομένα που εγώ έχω υπ’ όψιν μου, όταν ένας πολίτης επικαλείται
αντισυνταγματικότητα νόμου, αυτό το θεμελιώνει σε τρεις κατά βάση διατάξεις. Η
μία είναι η ισότητα, η δεύτερη είναι θέματα περιβάλλοντος και η τρίτη είναι η
διάκριση των εξουσιών. Αυτά είναι ζητήματα που κατ’ εξοχήν έχουν απασχολήσει
τη συζήτηση για την αναθεώρηση. Υπάρχουν διατάξεις του Συντάγματος, οι οποίες
πρέπει οπωσδήποτε να αναθεωρηθούν, γιατί τα θέματα που καλύπτουν οι διατάξεις
αυτές, δεν αφήνουν κανένα περιθώριο επέμβασης στον κοινό νομοθέτη και στον
κανονισμό της Βουλής».

Εξειδικεύοντας το συγκεκριμένο θέμα, ο υπουργός Πολιτισμού αναφέρει ότι πρέπει
να αντιμετωπισθούν «Όλα τα θέματα που αφορούν τη δικαστική εξουσία και όλα τα
θέματα που αφορούν την οργάνωση της Βουλής (αρμοδιότητες Ολομέλειας,
αρμοδιότητες Επιτροπών κ.λπ.)» σημειώνοντας ότι «Δεν υπάρχει άλλη λύση».

Και συνεχίζει: «Υπάρχουν επίσης θέματα που πρέπει να ρυθμιστούν με το
Σύνταγμα, γιατί η ερμηνεία του Συντάγματος που έχει επιβάλλει η νομολογία, που
έχουν επιβάλλει τα δικαστήρια, δεν αφήνει άλλο περιθώριο παρά μόνο από την
αναθεώρηση του Συντάγματος. Ο νομοθέτης δηλαδή δεν μπορεί να κάνει τίποτε,
καθώς η τελευταία λέξη ανήκει στον δικαστή».

Εκτιμώντας ότι η αναθεώρηση που είναι μια σπάνια διαδικασία του πολιτικού μας
συστήματος πραγματοποιείται τώρα, θεωρεί ότι είναι «ευκαιρία, να ασχοληθούμε
και με διατάξεις που μπορεί να μην έχουν προτεραιότητα, διότι αλλιώς πρέπει να
περιμένουμε αρκετό χρόνο για να το κάνουμε.

Για παράδειγμα: Δεν χρειάζεται να μπει μια ειδική διάταξη ενδεχομένως για την
βιοϊατρική έρευνα. Ή μία νεώτερη διάταξη για τους κινδύνους που διατρέχει το
ιδιωτικό απόρρητο από τη νέα τηλεπικοινωνιακή τεχνολογία. Και με τις
υφιστάμενες διατάξεις, ερμηνευτικά, τα θέματα αυτά καλύπτονται.

Αλλά μια που ανοίγει η συζήτηση και η διαδικασία, μπορούμε με πιο συγκροτημένο
και συστηματικό τρόπο να αντιμετωπίσουμε και τις διατάξεις αυτές».