Δυνατά στην τελική ευθεία

Μαθητές ανασκουμπωθείτε γιατί τα ψέματα τελείωσαν! Άντε να έχετε και μια
μικρή παράταση για να προλάβετε να στείλετε τις συμμετοχές σας στον 5ο
Διαγωνισμό Μαθητικών Εφημερίδων που διοργανώνουν «τα ΝΕΑ», αλλά μέχρι τις 20
Μαρτίου. Ούτε μέρα παραπάνω. Η ώρα που η κριτική επιτροπή θα κληθεί να
ανακοινώσει τα αποτελέσματα πλησιάζει ­ κάπου εκεί μετά το Πάσχα ­ και σε λίγο
θα φανεί η τελική ευθεία. Ποια σχολεία θα κερδίσουν; Μυστήριο καλύπτει την
έκβαση του φετινού διαγωνισμού, ακόμα περισσότερο γιατί όλα δείχνουν πως
κανένα σχόλιο, καμία κριτική, καμία παρατήρηση των παρελθόντων ετών δεν πήγε
χαμένη. Οι μαθητές που βγάζουν εφημερίδες και περιοδικά διδάσκονται και
αφομοιώνουν σαν σφουγγάρι τις πληροφορίες, με αποτέλεσμα να υπάρχει κι ο
ανάλογος αντίκτυπος στην ποιότητα της δουλειάς τους. Δεν τους τρομάζει τίποτα.
Ακόμα και χωρίς χρήματα, χωρίς κομπιούτερ, χωρίς ενίσχυση, προχωρούν. Και για
του λόγου το αληθές, ιδού ορισμένες ­ ελάχιστες ­ ακόμα από τις προσπάθειες
που θα διαγωνιστούν φέτος.

Και για τους αργοπορημένους: η διεύθυνση για να στείλετε τις εφημερίδες σας
μέχρι τις 20 Μαρτίου είναι «Για τον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Μαθητικών
Εφημερίδων», Χρήστου Λαδά 3, 102 37, Αθήνα.

Εν αρχή ην το σχήμα. Σχεδόν ταμπλόιντ. Στη συνέχεια η ποιότητα του χαρτιού.
Ιλουστρασιόν, ακριβό. Έπειτα ο τίτλος. «Πείραμα» με το «γιώτα» να γλιστράει
λίγο προς τα κάτω σα να εξαφανίζεται για να υπονοήσει τη λέξη «Πέραμα».

Να δείξει δηλαδή την ταυτότητα των μαθητών. Όμως τελικά είναι το περιεχόμενο
που κάνει ενδιαφέρουσα την εφημερίδα των μαθητών του Λυκείου Περάματος.

Οι οποίοι από το πρωτοσέλιδο κιόλας φροντίζουν να εξηγηθούν. Ποιοι και τι
είναι. Πώς η σκέψη μιας χειμωνιάτικης ημέρας στα τέλη Νοεμβρίου από «δυο-τρεις
μαθητές του Β5 τμήματος» κατέληξε να υλοποιηθεί σ’ αυτό το πείραμα. Εξ ου και
ο τίτλος. Οι μαθητές που ασχολήθηκαν με την έρευνα, τα ρεπορτάζ και γενικά την
επιμέλεια των θεμάτων, το έπραξαν ευσυνείδητα. Μιλούν για τα μεγαλύτερα
προβλήματα της περιοχής τους και την κρίση στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη, όμως
τους ενδιαφέρει εξίσου να κάνουν μια συνέντευξη με τον Μάνο Κοντολέοντα, τον
Μιχάλη Κακιούζη, τον Γιώργο Κιμούλη και τον Νίκο Κωνσταντόπουλο.

Όσοι ξέρουν όμως, ξεκινούν το διάβασμα της εφημερίδας από την… ανάποδη. Όχι
για τα αθλητικά της αλλά για την πραγματικά καυτή στήλη του «Πειραματιστή» με
όλα τα τελευταία κουτσομπολιά και ειδήσεις γραμμένα με χιούμορ και…
κατανόηση προς τον αναγνώστη.

Με το φακό στο χέρι τα μέλη της συντακτικής ομάδας αποκαλύπτουν όλες τις
ίντριγκες και φωτίζουν τα πικάντικα παρασκήνια της σχολικής κοινότητας. Ο
φακός είναι το ένα τους όπλο. Το άλλο είναι μια υπέροχη αίσθηση χιούμορ που
βάζει την άκρη της πένας τους να γράφει «ζητούνται αναγνώστες για το φακό» ή
«ζητείται μέσον για μια θέση στο Δημόσιο».

Πέρα από τα αστεία όμως και τον «πατικωμένο» Τουΐτι στην πάνω δεξιά γωνία της
σελίδας 4, οι μαθητές επιχειρούν με γραφή αιχμηρή τον απολογισμό της
Πολιτιστικής Πρωτεύουσας, κρίνουν τα υπέρ και κατά του Εθνικού Απολυτηρίου,
γράφουν για την τεχνητή νοημοσύνη και αναλύουν τα αποτελέσματα έρευνας για τη
διασκέδαση των νέων.

Το «γαλαξιδάκι» άνοιξε τα πανιά του με ούριο άνεμο για να ξανοιχτεί στο
πέλαγος των μαθητικών προσπαθειών στο χώρο του τύπου. Η εφημερίδα τους δεν
έχει πολλές σελίδες, ούτε καν έγχρωμες. Έχει όμως τα κότσια να ετοιμάσει
αφιέρωμα για τον «Τιτανικό», να καταθέσει την άποψή της για την κλωνοποίηση,
να θυμηθεί ότι φέτος συμπληρώνονται 200 χρόνια από το θάνατο του Ρήγα Φεραίου,
να γράψει για την ομορφιά που κρύβεται στο ξυλόγλυπτο τέμπλο του Αγίου Νικολάου.

Μάλλον το πιο μπλε τεύχος του φετινού διαγωνισμού. Πιο μπλε δεν γίνεται.

Γίνεται; Στο φύλλο του περασμένου Φλεβάρη η κουτσομπόλα γίνεται μπλε και
ψάχνει να βρει όλα τα μπλε πράγματα που ξέρει.

Έτσι ανακαλύπτει ένα χωριό που λέγεται Γαλάζια Νερά, οχτώ επίθετα που έχουν
σχέση με το γαλάζιο κι άλλα επτά με το θαλασσί, ψάρεψε μια μπλε είδηση στις
εφημερίδες για τα αποθέματα νερού στο Μόρνο, ξετρύπωσε στη Β2 τάξη του
σχολείου ένα μπλε ντουλάπι, ρώτησε και έμαθε για τις μπλε ποδιές, κι επειδή
μια μπλε κουτσομπόλα έχει μπλε αντοχές, πήρε και εννιά συνεντεύξεις.

Το πιο αστείο όμως ήταν η διασκευή από το βιβλίο του Τζιάνι Ροντάρι για το
σηματοδότη που ξαφνικά έγινε μπλε και κανείς δεν ήξερε τι να κάνει! Ουφ, λίγο νερό…

Αγαπητέ κ. δήμαρχε. Έπιασε επιτέλους δουλειά ο εργολάβος για να φτιάξει τη
στάση λεωφορείου ώστε να μην περιμένουν στον ήλιο και τη βροχή τα παιδιά από
το Μεσαίο και το Καρλόβασι ή πήγε χαμένο το σχόλιο του «Σχολειο… γράφου»;

Όπως καταλάβατε οι μαθητές δεν αστειεύονται καθόλου στο Πολυκλαδικό της Σάμου.
Με επιμονή και σωστή χρήση της δημοσιογραφίας παρεμβαίνουν στα προβλήματα όχι
μόνο του σχολείου αλλά της περιοχής γενικότερα και ζητούν λύση. Και δεν τους
ξεφεύγει τι-πο-τα. Ούτε η κλειστή εξώπορτα του σχολείου που δυσκολεύει ακόμα
και την πρόσβαση των γονιών τους, ούτε η ξαφνική «και αξιοπερίεργη» ομαδική
πτώση της βαθμολογίας των μαθητών στα Γαλλικά.

Το 40ό Λύκειο Αθηνών είναι ένα από τα σχολεία που στεγάζονται στο συγκρότημα
της Γκράβας. Αυτό όμως το καταλαβαίνει κανείς μόνο από την υπόμνηση στο
φάκελο. Οι μαθητές προτιμούν να ξεφύγουν ίσως από την παράθεση των γνωστών
προβλημάτων και προτιμούν να αφιερώσουν το «σαλόνι» τους στο κείμενο «Ο Αλμπέρ
Καμί και η ποινή του θανάτου», για

παράδειγμα. Πολύ ενδιαφέρον είναι επίσης το κείμενο για τα χαρακτηριστικά της
εφηβικής ηλικίας που απευθύνεται μάλιστα ως γράμμα στους γονείς και η
συνέντευξη του Γιάννη Διακογιάννη που, παρότι προκαλείται δημοσιογραφικά,
απαντά πως θα πάει «ως απλός θεατής» στους Ολυμπιακούς του 2004.