ΑΥΤΟΙ

… μιά αοριστία γύρω από τις θέσεις του Γκέρχαρτ Σραίντερ. Ακόμα και οι ίδιοι
οι Γερμανοί εξακολουθούν να τον ζυγιάζουν χωρίς να έχουν καταλήξει πόσο
ακριβώς είναι δεξιός και πόσο αριστερός ή πόσο διάφορος του Όσκαρ Λαφονταίν (ή
του Χέλμουτ Κολ). Ίσως πολλά να ξεκαθαριστούν στο Συνέδριο που θα κάνουν οι
σοσιαλδημοκράτες στη Λειψία στις 17 Απριλίου. Στις γενικές αρχές πάντως του
εκλογικού προγράμματος του SPD, που ανακοινώθηκαν αυτή την εβδομάδα, τα
μηνύματα είναι λίγο συγκεχυμένα. Για το εύρω και για τα εξωτερικά (το αδύνατο
σημείο τού Σ.) ελάχιστα γίνεται λόγος. Στα οικονομικά, εξαγγέλλονται
ελαφρύνσεις, αλλά μαζί και γερή ανατίμηση της βενζίνης ­ και ένας νέος,
«οικολογικός» φόρος. (Ρελάνς στους Πράσινους). «Ο Σ. δεν είναι αρκετά σαφής»,
αποφάνθηκαν τα στελέχη της BDI, του γερμανικού ΣΕΒ. Και η DIHT (η ΓΣΕΒΕ): «Δεν
καταλαβαίνουμε αν είναι φιλελεύθερος ή κρατιστής».

… είχε χαρακτηρισθεί έντονα κρατιστής ­ ίσως και λίγο «εθνικιστής» ­ όταν
μπλοκάρισε την πώληση της Κοντινένταλ στην Πιρέλλι. Πριν από λίγες εβδομάδες,
κρατικοποίησε τη χαλυβουργία Πρόυσσακ που λίγο έλειψε να την πάρει η αυστριακή
Φαίστ Αλπίν. «Είναι ικανός να κρατικοποιήσει τα πάντα, κι ας ναυαγήσει η
οικονομία», έγραψε η «Χάντελσμπλατ». Η οικονομία της Κάτω Σαξωνίας, σίγουρα,
δεν είναι από τις πιο ανθηρές. Η ζώνη του Ανοβέρου έχει 13% ανεργία, 2 πόντους
πάνω από τον μέσο όρο των δυτικών κρατιδίων. Όσο για το δημόσιο έλλειμμα, στα
8 χρόνια της πρωθυπουργίας του Σ., αυξήθηκε κατά 100%. Τα δεδομένα αυτά δεν
ταιριάζουν και πολύ με την εικόνα του Σ. ως απαράμιλλου διαχειριστή. Όπως και
οι τέσσερις γάμοι του, ίσως, με τη φήμη του ως στέρεου και «σταθερού»
χαρακτήρα που καλλιεργείται από το περιβάλλον του. Μιά πτητικότητα διακρίνεται
μάλλον στις ιδέες και τις διαθέσεις του.

… στη Γερμανία δημοσιολόγος, ο καθηγητής Μίχαελ Στύρμερ, διευθυντής του
Ινστιτούτου Διεθνούς Πολιτικής και Ασφάλειας, θεωρεί αδικαιολόγητη την ευφορία
που αισθάνθηκαν οι περισσότεροι σοσιαλδημοκράτες με την απονομή του χρίσματος
στον Σ. «Ξέρω ότι πηγαίνω κόντρα στο ρεύμα ­ είπε ­ αλλά θα με θυμηθείτε τον
Σεπτέμβριο. Ο Σ. έχει πολλές αδυναμίες. Υπάρχει 60% πιθανότητα να αποκτήσουμε
κυβέρνηση Ευρείας Συμμαχίας». Κατά τον Στύρμερ, η παράταξη του Κολ θα
συσπειρωθεί τώρα, γιατί θεωρεί πράγματι τον Σ. πολύ πιό επίφοβο αντίπαλο απ’
ό,τι θα ήταν ο Όσκαρ Λαφονταίν. Θα ξεσπαθώσουν επίσης οι Πράσινοι, που
αισθάνονται «πιό ξένοι» από τον Σ., και θα του κλέψουν έτσι μερικές ψήφους.
Αποτέλεσμα: Θα είναι χαμηλά τα ποσοστά και των δύο μεγάλων κομμάτων. Οπότε θα
υποχρεωθούν σε συνεργασία – κάτι που παρασκηνιακά έχει συζητηθεί
επανειλημμένα. «Φυσικά, σε τέτοια περίπτωση, αν υπερέχουν σε ψήφους οι
Χριστιανοδημοκάτες, καγκελλάριος δεν θα γίνει ο Κολ αλλά ο υπαρχηγός του, ο
Βόλφγκανγκ Σόϋμπλε».

… παρουσιάζει το σχόλιο που έκανε για τον Σ. ο νέος Γραμματέας του γαλλικού
σοσιαλιστικού κόμματος, Φρανσουά Ολλάντ. Δεν τον γνωρίζει καλά, είπε. «Αλλά το
σημαντικό είναι ότι μοιάζει με σοσιαλιστή. Παρακολουθούμε με ικανοποίηση αυτό
το γενικότερο ρεύμα στην Ευρώπη. Πέρυσι την Πρωτομαγιά, έγινε πρωθυπουργός στη
Βρεταννία ο Τόνυ Μπλαίρ. Μετά, την 1 Ιουνίου, εξελέγη σε μάς ο Λιονέλ Ζοσπέν.
Εφέτος, τον Σεπτέμβριο, περιμένουμε να δούμε στη Γερμανία καγκελλάριο τον
Γκέρχαρτ Σραίντερ».