ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Χούμπε ντα καζαντίσα

Η ΜΟΥΖΕΓΙΕΝ έχει πέντε παιδιά. Το ένα σπουδάζει Οικονομικά στην Αθήνα, τα άλλα
τέσσερα πηγαίνουν ακόμα σχολείο. Μένουν στην Πάχνη, ένα πομάκικο χωριό,
περίπου 30 χιλιόμετρα από την Ξάνθη. Πριν από μερικά χρόνια, η Μουζεγιέν και
άλλες γυναίκες σκέφτηκαν να φτιάξουν ένα συνεταιρισμό. Πριν από λίγες ημέρες,
όλες μαζί έκαναν την πρώτη έκθεση με παραδοσιακά κεντήματα, τερλίκια, πάντες,
χαλιά και τσεβρέδες. Η Μουζεγιέν γελά, ευχαριστημένη από την έκθεση, από τους
επισκέπτες που έφθασαν στην Πάχνη, που αγόρασαν όσα έφτιαξαν με τα χέρια τους,
που γνώρισαν τις ομορφιές της περιοχής, που ήρθαν σε επαφή με τον πομάκικο πολιτισμό.

Γιατί πήρατε αυτή την απόφαση, Μουζεγιέν; «Για να βοηθήσουμε τις οικογένειές
μας, να φέρουμε κόσμο στο χωριό, να διατηρήσουμε την παράδοση, να κάνουμε κάτι
για τον εαυτό μας». Πριν από ένα χρόνο, όταν σφοδρές πλημμύρες είχαν πλήξει
τον Νομό Ξάνθης, βρεθήκαμε σ’ ένα άλλο πομάκικο χωριό, τη Μύκη. Ο κεντρικός
δρόμος είχε γίνει χείμαρρος, κτίσματα είχαν γκρεμιστεί και πολλά μέρη δεν ήταν
προσπελάσιμα.

Κι όμως, οι άνθρωποι του χωριού ­ οι γυναίκες με τις μαύρες και κόκκινες
ποδιές τους ­ βγήκαν να μας καλωσορίσουν και πέρα από τις δυσκολίες της ζωής,
να μας μιλήσουν για ταξίδια στην Αθήνα, όνειρα και σχέδια για τους ίδιους και
τα παιδιά τους.

Η Σ. παντρεύτηκε πρόσφατα. Είναι δυναμική και θέλει να δει τη ζωή στην Πάχνη
να καλυτερεύει. «Μόνο καπνό καλλιεργούμε εδώ, μια δύσκολη δουλειά, που δεν
φέρνει και πολλά χρήματα.

Ήρθε η ώρα να κάνουμε κάτι κι εμείς». Ο περιφερειάρχης υποσχέθηκε χρήματα για
τον δρόμο και για ένα οίκημα όπου θα στεγασθεί ο συνεταιρισμός. Δεν συμφωνούν
όμως όλοι με την πρωτοβουλία αυτή.

«Στην αρχή κάποιοι κορόιδεψαν, είπαν πως δεν θα τα καταφέρουμε». Να, που τους
απέδειξαν ότι έκαναν λάθος.

Χούμπε ντα καζαντίσα, γυναίκες της Πάχνης.