ΑΥΤΟΙ

… των περιστάσεων, στο ιδιόρρυθμο παιχνίδι που παίζεται στη Μέση Ανατολή, τα
έφερε έτσι ώστε η υπερδύναμη που με την πειθώ των όπλων της υποχρέωσε τον
αντίπαλο να δεχτεί όλους τους όρους της, να προβάλλει τώρα μάλλον ως η
ηττημένη. Ενώ ο αγέρωχος δικτάτορας, αυτός που έκανε τη μεγαλύτερη ως τώρα
αναδίπλωση, εμφανίζεται περίπου ως νικητής. Στο πάνθεον της μεσανατολίτικης
μυθολογίας, ο 60χρονος Αλεβίτης, που κυβερνά το Ιράκ σχεδόν μιά 20ετία,
ουδέποτε έστεκε ψηλότερα. Ήταν τέτοια η φύση της τράπουλας. Τόσο η μη επίθεση
εναντίον του όσο και η επίθεση, αλλά ακόμα και η τυχόν ήττα του, θ’
αποτελούσαν γι’ αυτόν απλώς διαβαθμίσεις αίγλης.

… βέβαια, δεν αναιρούν την ουσία του πράγματος. Ότι από τη μια ο χαλίφης της
Βαγδάτης, ο δεινός αυτός παίκτης του διεθνούς πολιτικού πόκερ, και από την
άλλη η δύσκολα έστω επιστρατευθείσα ψυχραιμία της Ουάσιγκτον, με τον Γκαναίο
Κόφι Αννάν στη μέση ­ στον εξοχότερο ρόλο του ­ όλοι μαζί απέτρεψαν το
μακελειό. Το ερώτημα όμως σχετικά με τη συμφωνία της 23/2 παραμένει: Πόσο θ’
αντέξει; Από πρακτική άποψη, θυμίζει πολύ εκείνη που είχε υπογράψει το ’96 ο
Ρολφ Εκέους, ο τότε επικεφαλής των επιθεωρητών. Η Βαγδάτη, πολύ γρήγορα, την
ξέχασε. Και οι ΗΠΑ άρχισαν πάλι τις απειλές. Θα γίνουν άραγε πάλι τα ίδια, ή
και χειρότερα; Πολλοί αναλυτές συμφωνούν, τώρα, ότι αν ο ΟΗΕ θέλει την ησυχία
του, πρέπει να τολμήσει τελικά αυτό που επί 7 χρόνια αρνείται: τη μερική,
έστω, άρση των κυρώσεων. Αλλά η Ουάσιγκτον δεν το συζητεί. Το ιδεώδες γι’
αυτήν θα ήταν να λείψουν όχι απλώς τα όπλα του Σαντάμ αλλά και ο ίδιος ο
«Ραΐς». Μόνο που διάδοχος δεν υπάρχει.

… Ασφαλείας, πάντως, θ’ αναγκαστεί μάλλον σύντομα ν’ αντιμετωπίσει σοβαρά το
θέμα του εμπάργκο. Θα πρέπει βέβαια να μελετήσει όλα τα σχετικά χαρτιά.
Ανάμεσά τους και την περίφημη «έκθεση των εμπειρογνωμόνων», τους οποίους ο
Σαντάμ είχε την έμπνευση να καλέσει για να βεβαιώσουν πως λέει αλήθεια, πως
δεν υπάρχουν χημικά οπλα. Ατυχώς, οι «ανεξάρτητοι» αυτοί ειδικοί ­ από Ρωσία,
Κίνα, Γαλλία, Γερμανία, Ελβετία, Ολλανδία, Αγγλία και ΗΠΑ ­ είδαν ατυχώς αυτό
ακριβώς που ο Σαντάμ ήλπιζε ότι θα τους διέφευγε. Στην έκθεσή τους, που
έστειλαν στο Συμβούλιο Ασφαλείας στις 19/2, γράφουν ότι παραμένει άθικτο το
χημικό οπλοστάσιο του Ιράκ ­ περιλαμβανομένων και ουσιών όπως το VX, που
σκοτώνει άνθρωπο με μία μόνο σταγόνα ­ και ότι επί πλέον υπάρχουν δεκάδες
πύραυλοι ικανοί να μεταφέρουν βακτηρίδια και δηλητήρια εκτός του εδάφους του Ιράκ.

… τάσι της ζυγαριάς όμως, ο ΟΗΕ και οι ΗΠΑ θ’ αναγκαστούν να βάλουν και το
«επιχείρημα του βοσκού». Το ανέφερε ο πρίγκιπας Αμπντουλλάχ της Σαουδικής
Αραβίας, σε μια παραβολή που αφηγήθηκε πρόσφατα στη Μάντλην Ωλμπράιτ: Ένας
λύκος, λέει, άρπαζε δυο-τρία πρόβατα τη βδομάδα από ένα κοπάδι. Απαυδημένος, ο
τσοπάνης προμηθεύτηκε μερικά μαντρόσκυλα για να το φυλάνε. Τα σκυλιά όμως
χρειάζονταν πολλή τροφή: δέκα πρόβατα τη βδομάδα. Και έτσι, ο βοσκός έδιωξε
τελικά τους σκύλους και το πήρε απόφαση, να ανέχεται τον λύκο: στοίχιζε
λιγότερο. Το κόστος της εξολόθρευσης του Σαντάμ με το κόστος της επιβίωσής του
αντιζυγίζουν και οι αντι-Σανταμικοί. Και διστάζουν. [Όπως διστάζει και το
Ισραήλ όπου, κατά την επιθεώρηση «Τζερούσαλεμ Ρηπόρτ» (22/2), ο Νετανιάχου
ετοιμάζει από το 1991 επίλεκτους κομάντος για να σκοτώσει τον Σαντάμ. Αλλά δεν
το αποτολμά].