ΑΥΤΟΙ

… φόβος των Αμερικανών είναι η βιοχημική τρομοκρατία. Ότι κάποια στιγμή,
ένας ή περισσότεροι εξτρεμιστές θα εξαπολύσουν δισεκατομμύρια μικρόβια σε μια
μεγαλούπολη σπέρνοντας τον θάνατο. Η σύλληψη στο Λας Βέγκας (18/2) δυο υπόπτων
που κατηγορήθηκαν ότι ετοίμαζαν πακέτο βακτηριδίων άνθρακα για το Μετρό της
Νέας Υόρκης προκάλεσε ταραχή στην κοινή γνώμη. Ο άνθρακας είναι είδος
σηψαιμίας. Μια αποσύνθεση του αίματος ενώ ο άνθρωπος είναι ακόμη ­ για λίγο ­
ζωντανός. Ο συγγραφέας Ρίτσαρντ Πρέστον (για τον οποίο μιλούσαμε χθες)
πληροφορήθηκε από το Εφ Μπι Άι, όπως λέει, ότι έχουν ήδη συλληφθεί 50 επίδοξοι
βιο-τρομοκράτες. Δεν δόθηκε όμως δημοσιότητα ­ το θέμα παραμένει ταμπού.

… ένας από τους δύο συλληφθέντες, είπε ότι είχε πάρει τους μικροοργανισμούς
από ψόφια αγελάδα, με σκοπό όμως αγαθό: «την αναζήτηση εμβολίου». Η κατηγορία
αποσύρθηκε, αλλά ο Χάρρις κρατούμενος ακόμη, για παλιότερη υπόθεση: το 1995
είχε «κλέψει» μικρόβια πανούκλας. Ο Χάρρις δεν είναι ίσως βιο-τρομοκράτης. Την
αστυνομία ωστόσο δεν παύει να απασχολεί ο τύπος του «μανιακού επιστήμονα», του
μοναχικού «ιδεολόγου» που αθόρυβα, από τα βάθη του υπογείου του, ετοιμάζει τον
όλεθρο για χιλιάδες άτομα. Αλλά σε μιά δημοκρατική χώρα ­ με Ιντερνέτ μάλιστα
­ η διακίνηση φονικών συνταγών δεν είναι και τόσο δύσκολη υπόθεση. Μόνο η
σκληρή αστυνόμευση των πολιτών, με τροποποίηση μοιραία και του Συντάγματος, θα
διασφάλιζε ­ και πάλι σχετικά ­ την κοινωνία από τον επίδοξο βιο-τρομοκράτη.
Αλλά αυτό θα ήταν η πρώτη μεγάλη νίκη του τελευταίου, η χαρά του ­ ή όχι;

… επικαιρότητας περνούν δύσκολες μέρες διεθνώς, και όμως ένα ακόμη γεννιέται
­ στην Ιταλία. Πρόκειται, ακριβέστερα, για μεταμόρφωση του ως τώρα μηνιαίου
«Λίμπεραλ», που από τις 27/2 γίνεται εβδομαδιαίο, πιο «συνειδητό» και πιο
ανταγωνιστικό απέναντι σε θηρία όπως το «Πανοράμα» και το «Εσπρέσσο».
Προπάντων όμως το νέο «Λίμπεραλ» θα καλύψει ένα κενό, λέει ο διευθυντής του,
Φερντινάντο Αντορνάτο. «Στη χώρα μας δεν υπήρχε ως τώρα περιοδικό για την
κυρίαρχη τάξη. Και δεν εννοώ τους πολιτικούς. Εννοώ τους επιχειρηματίες, τους
ελεύθερους επαγγελματίες, τις εργαζόμενες γυναίκες. Όλους αυτούς που τους
ενημέρωναν περίφημα τα newsmagazines της δεκαετίας του ’80, τα οποία σίγουρα
υπήρξαν σπουδαίο όργανο εκσυγχρονισμού».

… του «Λίμπεραλ» είναι να φτάσει τα 300.000 τεύχη το πολύ σε τρία χρόνια.
«Αν τότε είμαστε ακόμη κάτω από τις 70.000, θα κλείσουμε». Γιατί όμως να
πετύχει; «Διότι θα είμαστε το πρώτο έντυπο επικαιρότητας στην Ιταλία χωρίς
πόλο αναφοράς. Στην Αμερική, ακόμη και τα πιο φιλοκυβερνητικά περιοδικά δεν
διανοούνται να παρασιωπήσουν τα σκάνδαλα του Κλίντον. Σε μας, η κομματική
προσήλωση έχει καταντήσει τυφλή. Διατυμπανίζεις τα λάθη του αντίπαλου, και για
τα λάθη της δικής σου πλευράς δεν γράφεις λέξη». Ούτε αριστερά λοιπόν ούτε
δεξιά; «Θα υποστηρίξουμε τη φιλελεύθερη σκέψη ανεξαρτήτως κομμάτων. Θα θέλαμε
να δούμε να βγαίνει από την κεντροδεξιά ένας πολιτικός λ.χ. όπως ο Κολ. Ή από
την κεντροαριστερά κάποιος σαν τον Μπλαίρ». Όσο για τις «καυτές» εξελίξεις ή
τη μικροπολιτική, δεν θα είναι η ειδικότητα του «Λίμπεραλ». «Δεν θα αναλωθούμε
στο κυνήγι της “αποκλειστικότητας”. Από γεγονότα είμαστε χορτάτοι. Το θέμα
είναι να βοηθήσεις τον αναγνώστη να προσανατολιστεί». Και κάτι ακόμα: «Οι
μισοί συντάκτες είναι περίπου 27-28 ετών».