ΑΥΤΟΙ

… σταματά στο φανάρι της διασταύρωσης Ζαϊτούν. Ένα κοριτσάκι αδύνατο,
ρακένδυτο, τρέχει χοροπηδώντας, κολλά το σώμα του στο παρμπρίζ. «Πρέπει να
ήταν 7-8 χρονών», γράφει ο απεσταλμένος της «Στάμπα» Μάσσιμο Κάντιτο, που
ξαναβρέθηκε στο Ιράκ μετά τον Πόλεμο του Κόλπου. Ο ήλιος τον εμποδίζει. Δεν
βλέπει καθαρά το πρόσωπό της. Και ξαφνικά, το βλέπει: δεν υπάρχει. Στη θέση
του μιά φρικαλέα μάσκα, ό,τι έμεινε από σάρκες που τις κατέφαγε η φωτιά. «Το
κορίτσι δεν έχει καθόλου πρόσωπο. Αυτόματα μετρώ τα χρόνια. Εφτά, από το ’91
μέχρι σήμερα. Να ‘τη λοιπόν η ηλικία της, σωστά λογάριασα. Αισθάνομαι ντροπή.
Στον πόλεμο νοιώθεις πάντα μιά ντροπή στη θέα των νεκρών. Και αυτή είναι μιά
μικρή νεκρή, μόνο που καταδικάστηκε να ζει. Απλώνει ένα τόσο δα χεράκι και
ψελλίζει ικετευτικά: “Αφουάν, άτνι μπίσκιτ”. Δώσε, κύριε, ένα μπισκοτάκι….».

… κυνηγά πάντα την τέλεια φωτογραφία. Να έχει κοντράστ, σασπένς,
μπακγκράουντ…. Αυτή εδώ, πράγματι, τα έχει όλα. «Γιατί πίσω της ακριβώς, στη
μέση της πλατείας, στέκει περήφανος, μεγαλοπρεπής, ένας πελώριος Σαντάμ
Χουσεΐν από ορείχαλκο, δέκα μέτρα ύψος, με το χέρι τεντωμένο να δείχνει
μπροστά, προς το ένδοξο πεπρωμένο του λαού αυτής της χώρας. Ανοιχτός ο δρόμος.
Εμπρός λοιπόν, κορίτσι δίχως πρόσωπο, που έτυχε να μην πεθάνεις. Εμπρός και ο
δυναμικός γίγας. Μαζί και οι δυό, να γράφουν την ίδια πικρή σελίδα της
ιστορίας του καιρού μας. Καλωσορίσατε στη Βαγδάτη. Την πολεμούπολη με τους
αμέτρητους νεκρούς, με τα παιδιά χωρίς πρόσωπο, με τον αδάμαστο αφέντη της, με
τους χίλιους δημοσιογράφους που οσμίζονται συνεχώς τον αέρα, περιμένοντας πώς
και πώς να φωταγωγηθεί μ’ εκείνες τις πράσινες λάμψεις η νύχτα….».

… των Μεγάλων της ΕΟΚ, Αγγλία και Γερμανία ξέρουν πάνω κάτω τι θα κάνουν αν
τυχόν ξεσπάσει η τρομερή «Βροντή της Ερήμου». Οι Γάλλοι είναι σε λεπτή θέση –
γι’ αυτό και κάλεσε ο Σιράκ τον Κόφι Αννάν να περάσει πρώτα απ’ το Παρίσι πριν
πάει στη Βαγδάτη. Εταιρίες καυσίμων του γαλλικού ολιγοπωλίου έχουν ήδη
συμφωνήσει με το Ιράκ να αγοράζουν σε προνομιακές τιμές μεγάλες ποσότητες
πετρελαίων μόλις αρθεί το εμπάργκο. Σε ακόμη δυσκολότερη θέση όμως βρίσκεται η
Ιταλία: Η κυβέρνηση του Ρομάνο Πρόντι κινδυνεύει ακόμη και να χάσει το οριακό
στήριγμά της, τις ψήφους της Κομμουνιστικής Επανίδρυσης (ΚΕ) αν προσφέρει τις
βάσεις της στα αμερικανικά αεροπλάνα για εξορμήσεις στον Κόλπο.

… να πει όχι στις ΗΠΑ; Πιστεύει μήπως ότι στην παρούσα αναμέτρηση πρέπει να
υπερισχύσει το πείσμα του Σαντάμ; Και είναι σε θέση ν’ αγνοήσει το ΝΑΤΟ, στο
οποίο ανήκει; Το θέμα είναι ότι ο πρόεδρος της ΚΕ, Φάουστο Μπερτινόττι,
ετοιμάζεται να ξεσπαθώσει με μερικές ακόμη αντιαμερικανικές ιερεμιάδες στα
Μέσα Ενημέρωσης. Στο κυβερνών PDS επικρατεί αμηχανία. Βλέπουν με τρόμο την
προοπτική να σωθούν, άλλη μιά φορά, με τις ψήφους του Μπερλουσκόνι ­ όπως
συνέβη όταν οι κομμουνιστές είχαν καταθέσει πρόταση μομφής για την κυβερνητική
πολιτική στο Αλβανικό. Αλλά το παιχνίδι παίζεται και σε δεύτερο ταμπλώ. Ο
Αρμάντο Κοσσούττα, ο πρόεδρος της ΚΕ, εμφανίζεται ελαστικότερος του
Μπερτινόττι. Αφήνει να εννοηθεί ότι θα δεχόταν, ίσως, παραχώρηση των βάσεων,
ιδίως αν ο Πρόντι δείξει κατανόηση, λόγου χάρη, στο άλλο ανοιχτό μέτωπο: το
35ωρο ­ όπου η ΚΕ δεν κάνει ούτε βήμα πίσω. Το οξύμωρο: Να βομβαρδιστεί ο
Σαντάμ για να κερδίσουν οι Ιταλοί εργάτες…