3η ΚΑΡΤΑ Ποδόσφαιρο των σαλονιών

ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ των γηπέδων μετατρέπεται σε ποδόσφαιρο των σαλονιών. Τα
εισιτήρια που διατίθενται στους αγώνες του επαγγελματικού πρωταθλήματος Α’
κατηγορίας έχουν μειωθεί δραματικά τα τελευταία χρόνια, αλλά οι σχεδιαστές των
πραγμάτων μιλούν για θεαματική αύξηση των εισπράξεων των ΠΑΕ από τηλεοπτικά δικαιώματα.

Οι ίδιοι σχεδιαστές μιλάνε τώρα για αύξηση της πίτας μέσω του pay per view. Τα
δισ. χορεύουν τρελά, αφού οι προβλέψεις για έσοδα από τα «εισιτήρια» των
θεατών της πολυθρόνας δεν έχουν οροφή.

Καλά όλα αυτά, αφού είναι λογικό να προγραμματίζουν οι ποδοσφαιρικές εταιρείες
αύξηση των εσόδων τους. Κρίνεται περίεργο όμως να προσδοκούν οι ΠΑΕ μεγάλα
κέρδη από την πώληση ενός προϊόντος που δεν είναι ελκυστικό. Τουλάχιστον αυτό
αποδεικνύουν οι καχεκτικοί αριθμοί εισιτηρίων, που διατίθενται στα γήπεδα.

Αλήθεια πού ποντάρουν οι επιχειρηματίες της τηλεοπτικής αγοράς; Μήπως θεωρούν
ότι οι συνδρομητές θα εξακολουθήσουν να είναι δύο-τρεις εκατοντάδες χιλιάδες,
όταν το θέαμα παραμένει σε χαμηλά επίπεδα και το κύρος των διοργανώσεων έχει
δεχθεί και δέχεται σκληρά χτυπήματα;

Δεν παραγνωρίζεται η δημοτικότητα του ποδοσφαίρου ούτε βέβαια εξακολουθεί να
συγκινεί βαθμολογικά η προσπάθεια των ομάδων. Κάθε φίλος του ποδοσφαίρου έχει
επιλέξει τη δική του ομάδα. Ανεξάρτητα αν παίζει καλά ή όχι, έχει ενδιαφέρον
για την τύχη της. Αυτό ακόμα κρατάει και ίσως δίνει την εξήγηση για την
επιτυχία του συνδρομητικού καναλιού.

Η ψηφιακή τηλεόραση και το pay per view θα ψαρέψουν στα ίδια νερά. Θα πετύχουν
όμως καλή ψαριά, σε μια περιοχή που ολοένα φτωχαίνει; Γιατί οφείλουν όλοι όσοι
ασχολούνται με την εισοδηματική πολιτική των ΠΑΕ να κατανοήσουν ότι είναι
αδύνατο να συγκινεί σταθερά ένα ποδόσφαιρο διάτρητο και μη θεαματικό, που
μάλιστα ξεδιπλώνεται μπροστά σε άδειες κερκίδες