Η οργάνωση… ήταν ένας

Στην παραπομπή μόνο του Νίκου Μαζιώτη σε δίκη για τις βομβιστικές επιθέσεις
της οργάνωσης «Αναρχικοί Αντάρτες Πόλης», κατέληξε άλλη μια μεγάλη αστυνομική
«επιτυχία» στο χώρο της τρομοκρατίας. Η μοναδική αυτή παραπομπή είναι η
τελευταία απόδειξη για τις κραυγαλέες αδυναμίες των μηχανισμών έρευνας της
Αστυνομίας απέναντι στο φαινόμενο της τρομοκρατίας.

ΟΙ ΑΔΥΝΑΜΙΕΣ αυτές δεν είναι κάτι καινούργιο. Στα 23 χρόνια που αριθμεί η
τρομοκρατία στην Ελλάδα, αυτό που κυρίως έχει προκύψει, εκτός από τα
αποτελέσματα της δράσης των τρομοκρατών, είναι η διαπίστωση ότι η Ελληνική
Αστυνομία δεν ήταν ποτέ σε θέση να τους αντιμετωπίσει.

Ακόμη και στην υπόθεση του Νίκου Μαζιώτη, όπου υπήρχαν στοιχεία για την
σύλληψή του, η Αστυνομία απέτυχε να εντοπίσει και να συλλάβει τους συνεργούς
του, δίνοντάς του την ευχέρεια να υποστηρίξει ότι οι «Αναρχικοί Αντάρτες Πόλης
είναι ο ίδιος». Αλλά και η σύλληψή του δεν ήταν το αποτέλεσμα μιας πολύχρονης
έρευνας. Έφθασε σ’ αυτόν ύστερα από μια σειρά λαθών του δράστη. Με κορυφαίο
ασφαλώς το ότι άφησε το μοιραίο γι’ αυτόν δακτυλικό αποτύπωμα στην βόμβα στο
υπουργείο Αναπτυξης, αποτύπωμα που οδήγησε τελικά στην σύλληψή του.

Και εδώ όμως, η αδυναμία της ΕΛ.ΑΣ. να αποδείξει ότι ο Ν. Μαζιώτης ήταν ο
βομβιστής, ήταν φανερή. Η Αστυνομία δεν κατάφερε να τον ταυτίσει με την
οργάνωση ΜΑΣ («Μαχητικός Αντάρτικος Σχηματισμός»), ο οποίος ευθύνεται για 4-5
βομβιστικές επιθέσεις στην Αθήνα. Επιχείρησε ωστόσο να το κάνει: φιλόδοξη και
σε μόνιμο πανικό να παρουσιάσει επιτυχίες εις βάρος της τρομοκρατίας, είχε
σπεύσει ήδη με την σύλληψη του Μαζιώτη προ μηνών, να διαρρεύσει, κατά τη
συνήθη τακτική της, ότι εξάρθρωσε ένα μεγάλο κλιμάκιο τρομοκρατίας.

Για τις ανάγκες αυτής της «επιτυχίας» έγιναν μια σειρά από ενέργειες, οι
οποίες είναι χαρακτηριστικές της τακτικής που ακολουθεί η ΕΛ.ΑΣ., προκειμένου
να δημιουργήσει το κατάλληλο κλίμα στην κοινή γνώμη, και βεβαίως να αποσπάσει
τα εύσημα του προϊσταμένου της υπουργού:

1 Πραγματοποιήθηκαν αθρόες προσαγωγές των γνωστών του Ν. Μαζιώτη, οι οποίες
βαφτίστηκαν «ξήλωμα» της οργάνωσής του.

2 Στη διάρκεια του 24ώρου, που προβλέπει το Σύνταγμα για την προσαγωγή των
υπόπτων στον εισαγγελέα, τα μέσα ενημέρωσης και κατ’επέκταση η κοινή γνώμη
τροφοδοτήθηκαν με «έγκυρες» πληροφορίες ότι οι συλληφθέντες έχουν σχέση με τον ΕΛΑ.

3 Στην έφοδο των αστυνομικών στο σπίτι του Μαζιώτη, και για την εξυπηρέτηση
του ιδίου κλίματος από τα κανάλια, είχαν κληθεί, πράγμα πρωτοφανές, τηλεοπτικά
συνεργεία, με κίνδυνο αν όντως ήταν μια σοβαρή ιστορία να υπάρξουν θύματα.

4 Υπήρξε υπερεκτίμηση των ευρημάτων στην κατοικία του Μαζιώτη, με αποτέλεσμα
να του «χρεώσουν» και τις βόμβες του ΜΑΣ, μόνο και μόνο επειδή η συνδεσμολογία
των βομβών ήταν ίδια ή ταίριαζε με την βόμβα που δεν εξερράγη στις 6
Δεκεμβρίου στο υπουργείο Ανάπτυξης.

Η αποκλιμάκωση των εντυπώσεων ­ άρα και της επιτυχίας ­ ήταν αντιστρόφως
ανάλογη του πομπώδους τρόπου με τον οποίο διέρρεαν «αστυνομικές πηγές» την νέα
επιτυχία της Αστυνομίας. Πρώτα αφέθηκαν ελεύθεροι όσοι είχαν προσαχθεί, αφού
δεν βρέθηκε κανένα επιβαρυντικό στοιχείο εις βάρος τους. Έπειτα ειπώθηκε ότι
τα ευρήματα είναι μεν σοβαρά, αλλά απαιτείται μεγάλη έρευνα. Για να θολώσουν
προφανώς τα νερά, και για να αποκρύψουν το νέο ναυάγιο των ερευνών, διέρρεαν
ότι δεν βρέθηκαν μεν γραπτά στοιχεία για τις διασυνδέσεις του κ. Μαζιώτη, αλλά
βρέθηκαν δισκέτες από κομπιούτερ, που εξετάζονται. Ποτέ δεν ανακοινώθηκε τι
βρέθηκε στις δισκέτες, αν βρέθηκε κάτι.

Τα περί σύνδεσης της οργάνωσης μαζιώτη με τον ΕΛΑ, ήταν από τα πρώτα που
«μαζεύτηκαν», διότι κάποιος προφανώς υψηλά ιστάμενος τούς το υπέδειξε, μια και
η ΕΛ.ΑΣ. δεν μπορούσε να στοιχειοθετήσει ευθύνη του συλληφθέντος και για άλλες
απλές βομβιστικές επιθέσεις, θα «έδεναν» την υπόθεση με τον ΕΛΑ;

Η συγκεκριμένη στάση της ΕΛ.ΑΣ. δεν είναι, όπως προαναφέρθηκε, κάτι νέο. Εδώ
και 23 χρόνια, η Αστυνομία προσπαθεί να επιβάλλει στα ΜΜΕ μια εικόνα πλαστή
σχετικά με δήθεν επιτυχίες στην αντιμετώπιση της τρομοκρατίας. Το κακό είναι
ότι πολλές φορές η ηγεσία της Αστυνομίας παρέσυρε υπουργούς Δημ. Τάξης, ακόμη
και τον πρωθυπουργό Α. Παπανδρέου. Από το φως στην άκρη τού τούνελ που
διέβλεπε ο Αντ. Δροσογιάννης, έως την ανοιχτή καταγγελία του Α. Παπανδρέου από
το Πεκίνο εις βάρος επωνύμων πολιτών ως ηγετών της «17 Νοέμβρη», και από τις
επιτυχίες του Αναστάσιου Μπάλκου έως τους καταλόγους των υπόπτων που είχε η
ΚΥΠ ως σίγουρων μελών της «17 Ν», μία ήταν η γραμμή που ένωσε πρόσωπα και
καταστάσεις: η προσπάθεια της Αστυνομίας να εμφανίσει ως επιτυχία την πλήρη
αδυναμία της να εξιχνιάσει το φαινόμενο της τρομοκρατίας…