ΑΥΤΟΙ

… για μια «Διαρκή Διάσκεψη της Κεντροαριστεράς», όπως τη διατύπωσε στη
γνωστή συνέντευξή του στη «Γκάρντιαν», ο Τόνυ Μπλαίρ «έχει μπει σε
ναρκοπέδιο», γράφει ο Χιούγκο Γιάνγκ, που είναι και πρόεδρος της εταιρίας που
εκδίδει την εφημερίδα. Διότι το προσκλητήριο του Μπλαίρ είναι εξ ορισμού
διχαστικό. Δεν απευθύνεται φυσικά στον Υ ή στον Μπερτινόττι. Αφορά ηγέτες όπως
ο Κλίντον, οι Άγγλοι Φιλελεύθεροι, ο Ζοσπέν, ο Σραίντερ, ο Λαφονταίν, ο Ντ’
Αλέμα, ο Πρόντι. «Στον τελευταίο μάλιστα, το χριστιανοδημοκρατικό του παρελθόν
δεν ενοχλεί καθόλου τον Μπλαίρ. Ο ίδιος άλλωστε είναι ο “χριστιανικότερος” των
Άγγλων ηγετών: δεν δίστασε να εισαγάγει θρησκευτικά στοιχεία στην πολιτική του
συμπεριφορά». Αλλά και από τα κόμματα των προσκαλουμένων, ιδίως στη Γαλλία και
Ιταλία, υπάρχουν σοβαρές αντιδράσεις στον Μπλαίρ. Υπογραμμίζονται έτσι τα
χάσματα στους κόλπους της διεθνούς αριστεράς.

… εντονώτερα οι δύο αριστερές: η Ατλαντική (Μπλαίρ-Κλίντον) και η Ευρωπαϊκή.
Ο Μπλαίρ κατά τον Γιάνγκ είναι όντως αριστερός, είναι «προοδευτικός», αλλά με
μια αίσθηση ορίων ­ οικονομικών και κοινωνικών ­ και το ύφος του μάλιστα
φαίνεται δασκαλίστικο στους Ευρωπαίους. Του είναι αδιανόητη η συζήτηση για το
35ωρο, που τόσο απασχολεί άλλους αριστερούς ηγέτες. Βέβαια, για την Ατλαντική
αριστερά, η εμμονή στα «όρια» είναι πιο εύκολη. Έχουν προετοιμάσει το έδαφος
οδοστρωτήρες όπως η Θάτσερ και ο Ρήγκαν. Όλα όμως δείχνουν, καταλήγει ο
Γιάνγκ, ότι αυτή η «Διεθνής» της Κεντροαριστεράς, προς το παρόν, ελπίδες μόνο
ως φόρουμ ιδεών επιτρέπει. Όχι ως ενιαίος συγκροτημένος οργανισμός. «Για να
υπάρξει κάτι τέτοιο, πρέπει πρώτα να επιλυθεί η κρίσιμη διαμάχη μεταξύ
Ατλαντικής και Ευρωπαϊκής αριστεράς».

… πολιτικοί κρατούμενοι που δέχτηκε ν’ απολύσει ο Κάστρο επελέγησαν, όπως
επισημαίνεται, με τρία κριτήρια: 1) κακή κατάσταση υγείας, 2) έκτιση του
μεγαλύτερου μέρους της ποινής, 3) ιδιότητα προστάτη οικογενείας. Το Βατικανό
θεώρησε τις απολύσεις επιτυχία του. Εκτενής κατάλογος απολυτέων είχε,
πράγματι, συνταχθεί και παραδοθεί στις κουβανικές αρχές από τους καρδινάλιους
του Πάπα και τους ιεράρχες της Αβάνας. Ο Ελισάρντο Σάντσες, πρόεδρος της
κουβανικής Επιτροπής Ανθρώπινων Δικαιωμάτων, που μίλησε την Παρασκευή στην
ισπανική τηλεόραση, φαινόταν συγκρατημένα αισιόδοξος για την προοπτική
χαλάρωσης των πολιτικών διώξεων στην πατρίδα του. Επιφυλακτικοί όμως
παραμένουν οι κύκλοι των διωκωμένων.

… των Κουβανών «Σοσιαλδημοκρατών» του Βλαδιμίρ Ρόκα, ο οποίος φυλακίσθηκε
επειδή είχε ζητήσει δημοκρατικές ελευθερίες, οι επιτελείς είναι εξαιρετικά
δύσπιστοι. «Η καταπίεση ήταν μεγαλύτερη τον τελευταίο χρόνο ­ δήλωσε στη
“Λιμπερασιόν” ένας φίλος του Ρόκα. ­ Στόχος ήταν κυρίως οι δημοσιογράφοι,
κατόπιν όμως έγιναν στόχος και οι εκπρόσωποι των ομάδων των αντιφρονούντων, οι
οποίοι υφίστανται προπηλακισμούς και απειλές, όταν δεν πέφτουν θύματα
επιθέσεων δήθεν του κοινού ποινικού δικαίου ή “ατυχημάτων”.

Γεγονός είναι όμως ότι τελευταία το καθεστώς έχει αρχίσει αθόρυβα ν’ αδειάζει
τις φυλακές. Σίγουρα, συνέβαλε και ο Πάπας». (Σύμφωνα με σφυγμομέτρηση που
έκανε αυτές τις μέρες στην Κούβα ένα κολομβιανό ινστιτούτο, το 76% των
Κουβανών πιστεύουν ότι η πρόσφατη παπική επίσκεψη ήταν «εκδήλωση αλληλεγγύης»
προς την Κούβα. Το 47% θεωρούν ότι «ενίσχυσε τον Κάστρο»).