30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ ΚΑΛΛΕΡΓΗΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Κρήτη.

ΕΛΠΙΖΕΙ: Να κρατήσει πολύ αυτή η υπόθεση της ζωής.

ΑΓΩΝΙΑ: Σχετικά.

ΑΞΕΧΑΣΤΟ ΤΑΞΙΔΙ: Στη Βενετία και το Λονδίνο.

ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΑ: Μπετόβεν, Μπαχ, Θεοδωράκη, Χατζιδάκι.

ΔΕΝ ΑΠΟΧΩΡΙΖΕΤΑΙ ΠΟΤΕ: Από τη γυναίκα του και τον γιο του.

ΘΑ ΚΑΛΟΥΣΕ ΣΕ ΓΕΥΜΑ: Τους αρχηγούς των κομμάτων και τον Πρωθυπουργό.

Δεν υπάρχει καμία σύγκριση του θεάτρου τότε και τώρα, δηλώνει ο Λυκούργος
Καλλέργης, τον οποίο τίμησαν πρόσφατα σε εκδήλωση στο Πολιτιστικό Κέντρο του
Δήμου Ηρακλείου. Η παράσταση που έχει χαραχτεί στη μνήμη του είναι «Ο Ιωάννης
Γαβριήλ Μπόρκμαν» του Ίψεν, ενώ στα κείμενα του Τσέχωφ τον συγκινούν πάντα «οι
βαθιές αλήθειες για τη ζωή και για τον άνθρωπο». Πάντως θεωρεί ότι η
κληρονομιά του ονόματος που κουβαλάει είναι ασήκωτη και σ’ αυτόν που θα έλεγε
σήμερα ευχαριστώ είναι στον εαυτό του και στο κοινό για την αγάπη του.

ΕΡ.: Τα αισθήματα που νιώσατε στην εκδήλωση του Πολιτιστικού Κέντρου του Δήμου
Ηρακλείου όπου σας τίμησαν για το σύνολον της προσφοράς σας;

ΑΠ.: Βαθιά συγκίνηση για την απλότητα, τη γνησιότητα και την ποιότητα της εκδήλωσης.

ΕΡ.: Η πιο συγκινητική στιγμή ήταν;

ΑΠ.: Η στιγμή του φινάλε της Τζένης Καλλέργη (της γυναίκας μου).

ΕΡ.: Το μεγάλο κέρδος σας από το Θέατρο;

ΑΠ.: Οι στιγμές πνευματικής – ψυχικής λυτρωτικής, έξαρσης και ανάτασης.

ΕΡ.: Παράσταση που έχει χαραχτεί βαθιά στη μνήμη σας;

ΑΠ.: Ο Ιωάννης Γαβριήλ Μπόρκμαν του Ίψεν.

ΕΡ.: Το θέατρο τότε και τώρα;

ΑΠ.: Σχεδόν καμία σύγκριση ­ ακόμη.

ΕΡ.: Τι σας έρχεται στο νου όταν θυμάστε τη «Λαϊκή Σκηνή»;

ΑΠ.: Το πρώτο ξεκίνημα και ο Κάρολος Κουν.

ΕΡ.: Σε ποιον οφείλετε τα πρώτα σας βήματα στο χώρο του θεάτρου;

ΑΠ.: Στις παρορμήσεις μου και στις συμπτώσεις.

ΕΡ.: Σε ποιον θα λέγατε σήμερα ευχαριστώ;

ΑΠ.: Στον εαυτό μου και στο κοινό ­ για την αγάπη του.

ΕΡ.: Από τους παλιούς συναδέλφους σας ποιους θυμάστε με νοσταλγία;

ΑΠ.: Όλους όσους έφυγαν.

ΕΡ.: Οι νέοι αναγνωρίζουν την προσφορά των θεατρανθρώπων;

ΑΠ.: Άλλοι ναι και άλλοι όχι ­ δυστυχώς.

ΕΡ.: Τι λείπει σήμερα από τους νέους ηθοποιούς;

ΑΠ.: Όχι βέβαια η «αυτοπεποίθηση».

ΕΡ.: Μια συμβουλή που θα τους δίνατε;

ΑΠ.: Παραπέμπω στο βιβλίο μου, «Γράμμα προς νέον ηθοποιό».

ΕΡ.: Τι σας συγκινούσε στα κείμενα του Τσέχωφ;

ΑΠ.: Οι βαθιές αλήθειες για τη ζωή και για τον άνθρωπο.

ΕΡ.: Πόσο βαριά είναι η κληρονομιά του ονόματος που κουβαλάτε;

ΑΠ.: Είναι ασήκωτη.

ΕΡ.: Η θεατρική παράσταση που σας άρεσε φέτος;

ΑΠ.: Είναι τρεις, τέσσερις παραστάσεις ­ δεν τις καθορίζω.

ΕΡ.: Η άποψή σας για τον νέο ελληνικό κινηματογράφο;

ΑΠ.: Υπάρχουν ελπίδες και προοπτικές.

ΕΡ.: Βλέπετε σήμερα τις ταινίες σας;

ΑΠ.: Μόνον μερικές ­ συχνά με πολλή συγκίνηση.

ΕΡ.: Τι βλέπετε με ευχαρίστηση στην τηλεόραση;

ΑΠ.: Ένα ποσοστό από τα προβαλλόμενα ­ όχι μεγάλο.

ΕΡ.: Και τι αποφεύγετε;

ΑΠ.: Ένα ποσοστό από τα προβαλλόμενα ­ μάλλον μεγάλο.

ΕΡ.: Γιατί πιστεύετε ότι ο κόσμος επέστρεψε στο σινεμά;

ΑΠ.: Γιατί ο κινηματογράφος είναι πιο κοντά στην τέχνη του θεάματος –
ακροάματος και με λιγότερες απωθήσεις.

ΕΡ.: Το βιβλίο που διαβάζετε αυτή την περίοδο;

ΑΠ.: Δεν είναι ένα, είναι πολλά.

ΕΡ.: Τι σας προβληματίζει σήμερα;

ΑΠ.: Η δεινή κατάσταση του κόσμου και ιδιαίτερα της Ελλάδος και η διαπίστωση
ότι πολλοί Έλληνες μάλλον δεν αγαπούν την Ελλάδα.

ΕΡ.: Ένα απραγματοποίητο όνειρο;

ΑΠ.: Ο σοσιαλισμός ­ ο σωστός.

ΕΡ.: Για ποιο πράγμα έχετε μετανιώσει στη ζωή σας;

ΑΠ.: Για όσα δεν έπραξα ή δεν μπόρεσα να πράξω.

ΕΡ.: Εάν δεν ήσασταν ηθοποιός τι θα θέλατε να είστε;

ΑΠ.: Πατριάρχης (παιδικό όνειρο).

ΕΡ.: Μια συμβουλή που κρατάτε πάντα ως κόρη οφθαλμού;

ΑΠ.: Γνώθι σαυτόν.

ΕΡ.: Τι σημαίνει για σας «ευτυχία»;

ΑΠ.: Στιγμές αλλιώτικες και καλύτερες από άλλες στιγμές.

ΕΡ.: Εάν συναντούσατε τον Πρωθυπουργό της χώρας τι θα του λέγατε;

ΑΠ.: Καλύτερη και σοφότερη αντιμετώπιση των ευθυνών.