Το νησί του… βουνού

ΠΑΤΡΑ

«Πριν από μερικά χρόνια είχαμε επισκέπτες μόνο στην επέτειο της σφαγής,
αλλά τώρα κάθε Σαββατοκύριακο δεκάδες αυτοκίνητα ανηφορίζουν στα Καλάβρυτα και
δημιουργούν συνωστισμό. Από τη μια χαίρομαι, γιατί ο τόπος ζωντανεύει, αλλά
από την άλλη αναρωτιέμαι εάν όλοι αυτοί οι νοματαίοι θα φέρουν μόνο χρήματα
και ζωή».

Χιλιάδες ανθρώπους δέχονται κάθε Σαββατοκύριακο τα Καλάβρυτα. Την ημέρα στο χιονοδρομικό και το βράδυ στα δεκάδες μπαρ της περιοχής που ξεφυτρώνουν παντού

Ο 80ΧΡΟΝΟΣ γέροντας συλλογισμένος, άφησε την παρτίδα με την ξερή στο τραπέζι
και αντικρύζει τον κεντρικό δρόμο μπροστά από το σταθμό του οδοντωτού σιδηροδρόμου.

Αυτοκίνητα παντού. Επισκέπτες πάνε και έρχονται. Ξενόγλωσσες επιγραφές
συνθέτουν την εικόνα της ορεινής κωμόπολης.

Ο ίδιος θυμάται πριν από είκοσι χρόνια: «Ένα ζευγάρι τουριστών φθάνει στο
σταθμό με το τρενάκι από το Διακοφτό.

Γίνονται αμέσως αντικείμενο περιέργειας και σχολιασμού. Με νοήματα ζητούν
φαγητό από μία γυναίκα. Πεινάνε μικρέ, φωνάζει αυτή ανήσυχη. Οι τουρίστες μετά
το φαγητό ζήτησαν το λογαριασμό. Η γυναίκα προσβλήθηκε και δεν δέχθηκε τα χρήματα».

Τώρα στον κεντρικό δρόμο οι σερβιτόροι-κράχτες προσκαλούν τους διερχόμενους
επίμονα να γευματίσουν στο δικό τους μαγαζί.

ΑΛΛΑΓΕΣ

«Η αλλαγή που σημειώθηκε τα τελευταία χρόνια μετά την αύξηση των επισκεπτών
είναι μεγάλη», λέει ο πρόεδρος του Πολιτιστικού του Δήμου Καλαβρύτων, Ηλίας Κακκαβάς.

Στο διάστημα αυτό μετά τη λειτουργία του χιονοδρομικού κέντρου άρχισε το
κυνηγητό των τουριστών, ο τουριστικός πρωταθλητισμός τους μήνες που το χιόνι
είναι πυκνό στον Χελμό.

Σήμερα το χιονοδρομικό κέντρο τόνωσε την κίνηση, τα Σαββατοκύριακα τα πάντα
αλλάζουν και σφύζουν από ζωή.

«Η κατάσταση είναι ανεξέλεγκτη», προσθέτει ο κ. Κακκαβάς και συμπληρώνει:

«Πρέπει να καθορίσουμε πριν είναι αργά ένα πλαίσιο ανάπτυξης για να μη γίνουν
τα χωράφια οικόπεδα, απλωθούν τα αυθαίρετα και η αντιμετώπιση του επισκέπτη
τουρίστα να μην είναι μιας χρήσεως».

Η ώρα είναι οκτώ το πρωί του Σαββάτου, οι πρώτοι επισκέπτες με τα τζιπ
φορτωμένα με τον απαραίτητο εξοπλισμό τού σκι ανηφορίζουν δίπλα από τον τόπο
της θυσίας, με προορισμό τις πίστες του χιονοδρομικού. Λίγες ώρες αργότερα,
μεσημέρι Σαββάτου, ο πληθυσμός της κωμόπολης τριπλασιάζεται.

«Για να κλείσουμε ξενοδοχείο χρειάσθηκε να επικοινωνήσουμε ένα μήνα νωρίτερα»,
λέει ο 30χρονος Πάνος.

«Και οι τιμές τσουχτερές, μέχρι και 25.000 δραχμές το δίκλινο σε πανσιόν».

ΟΙ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

«Το σκι είναι το αγαπημένο μας σπορ που προσφέρει ιδιαίτερη μαγεία και ήλθαμε
από την Κόρινθο», λέει η 25χρονη Μαρία Κονταξή, από την Κόρινθο, που θα
περάσει με την παρέα της το Σαββατοκύριακο στα Καλάβρυτα.

Οι περισσότεροι που φτάνουν στα Καλάβρυτα αυτή την περίοδο είναι από τα
γειτονικά αστικά κέντρα «ιδιαίτερα από την Πάτρα, την Κόρινθο, την Τρίπολη και
βέβαια την Αθήνα», λέει ο Φάνης Παπαγεωργίου.

«Η επίσκεψη στο χιονοδρομικό κέντρο για πολλούς συνδυάζεται με επίσκεψη στα
μοναστήρια της περιοχής και το Σπήλαιο των Καστρίκι», αναφέρει ο αντιδήμαρχος
Χρήστος Φωτεινόπουλος.

«Το τελευταίο διάστημα υπάρχει η μόδα της σοφίτας», αναφέρουν ορισμένοι
Καλαβρυτινοί.

«Ορισμένοι αυθαίρετα προσθέτουν και μια σοφίτα στο σπίτι τους για να την ενοικιάσουν».

«Πράγματι, η πολεοδομική εξέλιξη χρειάζεται μελέτη και έλεγχο», λέει ο Ηλίας Κακαβάς.

Στον κεντρικό δρόμο όσο περνάει η ώρα και παρά το τσουχτερό κρύο, η κίνηση
μεγαλώνει. Σε κάθε πόρτα ανοίγει ένα μαγαζί.

Γύρω από την πλατεία, το τουριστικό περίπτερο, εστιατόρια και στην άλλη άκρη η βιβλιοθήκη.

«Κάποιος πρότεινε πρόσφατα στο Δημοτικό Συμβούλιο να γίνει καφενείο», αναφέρει
ένας καταστηματάρχης!

Ο ίδιος προσθέτει: «Το μόνο σημείο που δεν υπάρχει ταμπέλα ακόμα είναι ο τόπος
της θυσίας, στο λόφο του Καπή».

Η ΩΡΑ ΕΙΝΑΙ περασμένες δέκα. Τα Καλάβρυτα μοιάζουν σαν έρημη πόλη. Οι βραδινές
ώρες του χειμώνα είχαν πάντα αυτό το χαρακτηριστικό της ερήμωσης. Όμως όλα πια
έχουν αλλάξει. Δεν είναι καθόλου όπως φαίνονται.

«Η δημιουργία και ανάπτυξη του χιονοδρομικού κέντρου διαφοροποίησε πολλά από
τα στοιχεία της τοπικής κοινωνικής ζωής», λέει ο καθηγητής Θεοδόσης Παπαδόπουλος.

Η βραδιά αρχίζει με ένα ποτό από το Δημοτικό Τουριστικό Περίπτερο. Εδώ οι
συζητήσεις δίνουν και παίρνουν, είναι ο χώρος-ορμητήριο για τη νυχτερινή έξοδο.

Λίγα μέτρα πιο πάνω το μπαρ «Σκηνικό». «Οι ντόπιοι είμαστε φίλοι, ιδιοκτήτες
και πελάτες», λέει ο ιδιοκτήτης Γιώργος Μπενάκης. «Αλλά και οι επισκέπτες τα
Σαββατοκύριακα γίνονται φίλοι μας», προσθέτει. Στο μαγαζί κυριαρχεί η μουσική
της δεκαετίας του ’60 με «Beatles», αλλά και αργά τη νύχτα το τσιφτετέλι.

Στο «Αρχοντικό», ένα ακόμα μπαράκι, Άντζελα Δημητρίου και ελληνάδικα. Η νύχτα
κρατάει πολύ και ο «Μύλος», με προσεγμένη ελληνική και ξένη μουσική,
προσελκύει ντόπιους και ξένους.