30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΜΑΡΙΑ ΣΠΑΝΤΙΔΑΚΗ

ΑΣΚΕΙ ΚΡΙΤΙΚΗ: Αυστηρή, και πρώτα σε μένα.

ΣΕΒΕΤΑΙ: Όσους σέβονται.

ΝΟΣΤΑΛΓΕΙ: Ενίοτε.

ΑΓΝΟΕΙ: Όσους το υπαγόρευσαν.

ΘΥΜΩΝΕΙ: Πολύ, αλλά δεν αγγίζω τα πιάτα μου!

ΕΝΙΣΤΑΤΑΙ: Έως του σημείου που ο συνομιλητής-αντίπαλος μπορεί· ύστερα
αρχίζω να κάνω την σοφή σκέψη των 180Ψ.

ΜΑΝΤΕΥΕΙ: Συχνά και με… ανησυχητική ακρίβεια.

ΔΙΑΦΗΜΙΖΕΙ: Δεν έχω προϊόντα προς διαφήμιση.

ΑΝΤΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ: Υγιώς.

ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΑΖΕΙ: Όταν εμπνέομαι.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΖΕΙ: Την δουλειά μου!

Στην ερώτηση, εάν ισχύει το καζαντζακικό: «Θέλει, λέει, να ‘ναι λεύτερος.
Σκοτώστε τον», απαντάει: «Ίσχυε, ισχύει, και θα ισχύει. Το να ‘σαι λεύτερος
δεν είναι επιλογή που συγχωρείται»… Είναι η ηθοποιός και τηλεοπτική
παραγωγός Μαρία Σπαντιδάκη. Τελευταία της δουλειά, μια σειρά για τον
Καζαντζάκη, που θα προβληθεί στην ΕΤ1 τον ερχόμενο Μάρτιο. Τίτλος της:
«Καζαντζάκης. Αναζητώντας τον Θεό»…

ΕΡ.: Ο Καζαντζάκης είναι ο πρώτος Έλληνας λογοτέχνης που, με δραματική ένταση,
δίνει ένα προσωπικό όραμα του κόσμου. Πιστεύετε ότι προσφέρεται στην συνοπτική
ματιά της τηλεόρασης;

ΑΠ.:Η συνοπτική ματιά της TV δεν αποδυναμώνει έναν Καζαντζάκη.

ΕΡ.: Ο προσωπικός τόνος του Καζαντζάκη δεν ταιριάζει σε κανένα από τα
καθιερωμένα σχήματα: Σε ποια στοιχεία της φυσιογνωμίας του δίνετε περισσότερη
έμφαση στο σίριαλ;

ΑΠ.: Εμείς δώσαμε έμφαση σε μία από τις μεγάλες αγωνίες του: την αναζήτηση του Θεού.

ΕΡ.: Πιστεύετε ότι δεν υπάρχει χώρος του επιστητού απροσπέλαστος στα ΜΜΕ;

ΑΠ.: Βλέπε reality shows-λεηλασία.

ΕΡ.: Από την φύση του, το σενάριο που αντικαθιστά ένα μνημείο λόγου, δεν
συγχέει το επουσιώδες με το ουσιώδες;

ΑΠ.: Δεν σεναριοποιήσαμε. Πήραμε κείμενά του ως είχαν και απλά τα
ακολουθήσαμε, κι αυτό ήταν μόνο ουσιώδες.

ΕΡ.: Τα ταξίδια του Καζαντζάκη ιστορούν μία βαθύτερη περιπλάνησή του. Πώς
μπορεί αυτό να αποδοθεί στην τηλεόραση;

ΑΠ.: Θα το δείτε τον Μάρτη.

ΕΡ.: Προμηθέας, Θησέας, Ιουλιανός: Ποιον προτιμάτε;

ΑΠ.: Και τους τρεις.

ΕΡ.: «Θέλει, λέει, να ‘ναι λεύτερος. Σκοτώστε τον». Ισχύει;

ΑΠ.: Ισχύει και είναι επιλογή που δεν συγχωρείται.

ΕΡ.: Πώς οδηγηθήκατε στην επιλογή σας να γίνετε ηθοποιός;

ΑΠ.: Με το ένστικτό μου.

ΕΡ.: Τι σας έκανε να μεταπηδήσετε από την σκηνή στην παραγωγή;

ΑΠ.: Εγώ δεν άλλαξα θέση· προσέθεσα στην αρχική και αποφάσισα συνύπαρξη ιδιοτήτων.

ΕΡ.: Η διαδικασία παραγωγής ενός σίριαλ έχει την ζωντάνια και τον ενθουσιασμό
που έχει το ανέβασμα ενός έργου στο θέατρο;

ΑΠ.: Είναι, απλά, μια άλλη διαδικασία. Ακριβή, επίπονη, πολύ γοητευτική.

ΕΡ.: Μία φράση που σας στηρίζει, όταν αγωνίζεσθε για κάτι…;

ΑΠ.: «Μαρία, μπορείς».

ΕΡ.: Τι μετράει περισσότερο στην επιλογή των συνεργατών σας;

ΑΠ.: Μα η ίδια η δυνατότητα συνεργασίας, που για να υπάρξει, πρέπει να
εμπεριέχει παιδεία, γνώση, αίσθηση χρόνου, ήθος.

ΕΡ.: Αν χρειαζόσασταν να κάνετε χειρωνακτική εργασία, τι θα επιλέγατε;

ΑΠ.: Να σκάβω την γη, να την μυρίζω, να την καλλιεργώ.

ΕΡ.: Τι καθορίζει περισσότερο τις πράξεις σας: ο φόβος ή η βεβαιότητα;

ΑΠ.: Καθορίζομαι και από τα δύο.

ΕΡ.: Η χώρα που δεν έχει καλή κρατική τηλεόραση, μπορεί να έχει καλή ιδιωτική;

ΑΠ.: Δεν είναι προϋπόθεση της καλής ιδιωτικής τηλεόρασης μιας χώρας, η κακή
κρατική τηλεόραση.

ΕΡ.: Μπορεί η τηλεόραση να λειτουργεί ως υποκατάστατο του κινηματογράφου;

ΑΠ.: Μα γιατί να μιλάμε περί υποκαταστάτων, όταν έχουμε την δυνατότητα να
έχουμε και τα δύο;

ΕΡ.: Ο «πολιτισμός της πολυθρόνας» με τι καταπολεμάται;

ΑΠ.: Μα με πολιτισμό.

ΕΡ.: Ποιοι κάνουν τα προγράμματα στην TV: τα κανάλια ή οι διαφημιστές;

ΑΠ.: Πάντως, εγώ αυτό που κάνω, είναι να γνωρίζω τις προτάσεις μου μόνο, και
τις… προθέσεις μου.

ΕΡ.: Τι είναι αξιόπιστο στην κρατική TV;

ΑΠ.: Ό, τι αξίζει να πιστεύει κανείς.