Η Άγκυρα φοβάται τη Χάγη

Η άρνηση της Άγκυρας να δεχθεί την παραπομπή στο Δικαστήριο της Χάγης
οποιασδήποτε αμφισβήτησης κατά της Ελλάδας δείχνει, για μια ακόμη φορά, πόσο
ισχυρή είναι η ελληνική θέση για την επίλυση των ελληνοτουρκικών διαφορών μέσω
του Διεθνούς Δικαστηρίου.
![]() |
ΑΚΟΜΗ κι αν κάθε μία από τις παράλογες τουρκικές αξιώσεις στο Αιγαίο
παραπέμπονταν στη Χάγη, η πιθανότητα να κέρδιζε έστω και κάτι η τουρκική
πλευρά είναι μηδαμινή, σύμφωνα με ειδικούς επιστήμονες που ασχολούνται χρόνια
με τις διαδικασίες του Δικαστηρίου του ΟΗΕ.
Οι ίδιες πηγές, μιλώντας χθες στα «ΝΕΑ», υπογράμμιζαν ότι ιδιαίτερα με την
παραπομπή του ζητήματος της υφαλοκρηπίδας στο Διεθνές Δικαστήριο η Άγκυρα θα
πιστοποιούσε με τον πιο ξεκάθαρο νομικό τρόπο αυτό που παγίως υποστηρίζει
η Ελλάδα: ότι, πρώτον, τα ελληνικά νησιά του Αιγαίου έχουν υφαλοκρηπίδα και
δεύτερον, ότι το μεγαλύτερο μέρος της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου θα αποδιδόταν
στην Ελλάδα.
ΠΙΕΣΕΙΣ
Την ίδια ευνοϊκή έκβαση αναμένουν οι ειδικοί και από το Διεθνές Δικαστήριο
στις περισσότερες από τις αξιώσεις της Άγκυρας, με μοναδική εξαίρεση το ζήτημα
της αποστρατικοποίησης των νησιών.
Ζήτημα για το οποίο επειδή η Ελλάδα έχει διατυπώσει επιφύλαξη για θέματα
ασφαλείας είναι πολύ πιθανόν το Δικαστήριο να δηλώσει αναρμόδιο να εκδώσει απόφαση.
Το δικαστήριο θα μπορούσε να πιεστεί με πολιτικά μέσα να εκδώσει απόφαση για
το ζήτημα αυτό στην περίπτωση που η Ελλάδα δεχόταν να παραπεμφθούν «πακέτο» οι
ελληνοτουρκικές αξιώσεις, έτσι ώστε να αναζητηθούν τρόποι δικαίωσης και της
τουρκικής πλευράς, έλεγαν διπλωματικοί κύκλοι.
Οι ίδιοι κύκλοι υποστήριζαν ότι ένα εσωτερικό πολιτικό πρόβλημα θα ανέκυπτε
για τη χώρα μας στη θεωρητική εκείνη περίπτωση που η Τουρκία αποδεχόταν τη
γενική δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου και παρέπεμπε στη Χάγη (με τη
συναίνεση της Αθήνας) ως πρώτο θέμα την αποστρατικοποίηση της Δωδεκανήσου,
αφήνοντας για αργότερα το ζήτημα π.χ. της υφαλοκρηπίδας.
ΔΕΝ ΘΑ ΔΕΧΘΕΙ
Πάντως είναι εμφανές, έλεγαν νομικοί κύκλοι, ότι η Άγκυρα δεν πρόκειται να
αποδεχθεί την παραπομπή των θεμάτων αυτών στη Χάγη, αφού δεν θα έχει κανένα
όφελος από μία τέτοια διαδικασία.
Όφελος που προσδοκά να έχει από την ισχυρή της στρατιωτική και πολιτική
παρουσία στην περιοχή, με την οποία ελπίζει σε μία μελλοντική αλλαγή τού
status quo υπέρ των συμφερόντων της.














