Αποφασίζομεν και διατάσσομεν: «ζητιάνα»

Το περιπολικό σταμάτησε απότομα μπροστά στο φανάρι. Ο αστυνομικός κατέβηκε
γρήγορα από το αυτοκίνητο και κατευθύνθηκε προς το μέρος της 36χρονης γυναίκας
που τον κοιτούσε απορημένη να την πλησιάζει. Δεν είχε κάνει κάτι κακό γι’ αυτό
και ξαφνιάστηκε όταν της ζήτησε να τον ακολουθήσει στο Τμήμα.

ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ να φανταστεί πως η τυχαία παρουσία της δίπλα στο φανάρι ενός
κεντρικού δρόμου ήταν ικανοποιητικό στοιχείο για να στηριχθεί κατηγορία για
επαιτεία. Η αμφίεση της 36χρονης Άννας Ζηλάκου κάθε άλλο παρά με αυτή των
ζητιάνων που συχνά συναντά κανείς στους δρόμους της Αθήνας έμοιαζε. Εκείνη
είχε ξεκινήσει λίγο νωρίτερα από το σπίτι της για να πάει στη δουλειά της.
Περίμενε υπομονετικά στο φανάρι με την ελπίδα ότι παρά την απεργία των μέσων
μαζικής μεταφοράς θα ήταν τυχερή και θα κατάφερνε εγκαίρως να βρει ένα ταξί
για να μην αργήσει.

Η Άννα Ζηλάκου ήρθε στην Ελλάδα από την Αλβανία μαζί με την οικογένειά της
πριν από περίπου ένα χρόνο. Πολύ σύντομα βρήκε δουλειά. Εργαζόταν μαζί με την
αδελφή τη καθαρίζοντας σπίτια. Κάποιες φορές έκαναν και μπέιμπι-σίτινγκ για να
εξυπηρετήσουν τις κυρίες στα σπίτια των οποίων εργάζονταν. Ποτέ δεν είχαν
δημιουργήσει κανένα πρόβλημα. Γι’ αυτό και η Άννα όταν κατάλαβε γιατί την
συνέλαβαν έπεσε από τα σύννεφα.

Μάταια προσπαθούσε να πείσει τον αστυνομικό ότι ήταν λανθασμένη η εντύπωση που
σχημάτισε για εκείνη. Φαίνεται πως για το όργανο της τάξης η καταγωγή της
36χρονης γυναίκας από την Αλβανία και η παρουσία στο φανάρι ήταν στοιχεία που
εκ προοιμίου αρκούσαν για να σχηματίσει δικογραφία εις βάρος της.

Έτσι και έγινε. Η Άννα Ζηλάκου αντί να πάει στη δουλειά της βρέθηκε να κάθεται
χθες στο εδώλιο του Αυτοφώρου Μονομελούς Πλημμελειοδικείου της Αθήνας
κατηγορούμενη για επαιτεία.

Μοναδικό επιβαρυντικό στοιχείο η κατάθεση του αστυνομικού, ο οποίος μετά
βεβαιότητος είπε ότι η γυναίκα επαιτούσε, αν και δεν είχε πέσει στην αντίληψή
του καμία άλλη ύποπτη κίνησή της.

Τη σκυτάλη στο βήμα του μάρτυρα πήρε μία από τις κυρίες στο σπίτι της οποίας
εργάζεται τους τελευταίους μήνες η κατηγορούμενη. Είχε μόνο καλά λόγια να πει
για την Άννα, στο πρόσωπο της οποίας εξέφρασε την εμπιστοσύνη της.

Το ακροατήριο παρακολουθούσε με προσοχή την εξέλιξη της δίκης, σχολιάζοντας
ότι άδικα η κατηγορουμένη, μητέρα ενός επτάχρονου παιδιού, βρέθηκε στο εδώλιο.

«Δεν είχα ανάγκη να ζητιανέψω», είπε η ίδια όταν έφτασε η ώρα της απολογίας
της. «Εργάζομαι σε σπίτια ως καθαρίστρια και κερδίζω τα χρήματα που
χρειάζομαι», πρόσθεσε γνωρίζοντας καλά πως καμία δουλειά δεν είναι ντροπή. Και
εκείνη βρέθηκε να απολογείται ακόμη και γι’ αυτό.

Το δικαστήριο τελικά δεν πίστεψε εκείνη, αλλά τον αστυνομικό. Καταδίκασε την
36χρονη γυναίκα για επαιτεία επιβάλλοντάς της ποινή φυλάκισης 40 ημερών. Η
περιπέτειά της είχε και συνέχεια. Το δικαστήριο επικύρωσε την κατάσχεση των
70.000 δραχμών που βρέθηκαν πάνω της την ώρα της σύλληψης, γιατί θεωρήθηκαν ως
προϊόν επαιτείας. Άδικα η κατηγορουμένη κατέβαλε μία ύστατη προσπάθεια να
πείσει το δικαστήριο ότι τα χρήματα αυτά δεν τα μάζεψε στο… φανάρι
περιμένοντας το ταξί, αλλά ήταν τα λεφτά που μαζί με την αδελφή της είχε
συγκεντρώσει από τη δουλειά της για να πληρώσουν το ενοίκιο του σπιτιού τους.

«Εάν αθωωθείτε στο Εφετείο», παρατήρησε η πρόεδρος, «θα πάρετε πίσω τα χρήματά
σας». Ίσως το Εφετείο απαλλάξει την Άννα Ζηλάκου, αλλά από ‘δω και πέρα η ίδια
θα είναι πολύ προσεκτική. Και μάλλον θα στέκεται μακριά από τα φανάρια όταν
θέλει να βρει ταξί.