Οι δικαστές τού προσέφεραν χείρα βοηθείας

ΟΡΚΟ ΖΩΗΣ έδωσε πριν από εννέα μήνες στον εαυτό του ένας εικοσιεπτάχρονος
χρήστης ναρκωτικών, ο οποίος λίγα μόλις βήματα πριν φθάσει στο χείλος του
γκρεμού κατάφερε να κάνει δυνατά τα αδύνατα.

Χρειάστηκε να φθάσει σε σημεία οριακά και να μεταφερθεί σε κωματώδη κατάσταση
στο νοσοκομείο για να πάρει ο 27χρονος Π.Μ. την μεγάλη απόφαση. Έδωσε όρκο
στον εαυτό του και τη μητέρα του, πως θα ξεκόψει από τα ναρκωτικά. Κατάφερε με
την ατσάλινη θέλησή του να απεξαρτηθεί μόνος του. Τα δικά του αποθέματα
ψυχικής δύναμης και η αγάπη της μητέρας του κατάφεραν να υποκαταστήσουν με τον
καλύτερο τρόπο το πρόγραμμα οποιασδήποτε θεραπευτικής κοινότητας.

ΑΠΩΛΕΙΑ ΠΑΤΕΡΑ

Η οδύσσεια του νεαρού πρωταγωνιστή της ιστορίας ξεκίνησε πριν από περίπου δύο
χρόνια. Ο θάνατος του πατέρα του, τον οποίο υπεραγαπούσε, τον συγκλόνισε.
Ένιωσε να χάνει ξαφνικά τη γη κάτω από τα πόδια του. Τότε ήταν που για κακή
του τύχη βρέθηκαν στον δρόμο του κάποιοι «φίλοι», οι οποίοι του υπέδειξαν τα
ναρκωτικά ως τη λύση που θα τον βοηθούσε να αντιμετωπίσει το πρόβλημά του.
Εκείνος, ανώριμα σκεπτόμενος, δέχθηκε να δοκιμάσει το «φάρμακο»…

Στο μεταξύ χρονικό διάστημα εγκατέλειψε τις σπουδές του και άρχισε να δουλεύει
στο ταξί που εργαζόταν παλιότερα ο πατέρας του. Ήθελε να βοηθήσει οικονομικά
τη μητέρα του.

ΠΡΟΣ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ

Και λίγο έλειψε να μην προλάβει να το κάνει. Ένα βράδυ τυχαία κάποιοι τον
βρήκαν σε κωματώδη κατάσταση μέσα στο ταξί και τον μετέφεραν στο νοσοκομείο
για παροχή πρώτων βοηθειών. Οι γιατροί, που τον εξέτασαν, κατάλαβαν αμέσως ότι
είχαν να κάνουν με έναν τοξικομανή, που ακροβατούσε ανάμεσα στη ζωή και το θάνατο.

Μόλις ο 27χρονος χρήστης συνήλθε, είδε στο προσκέφαλό του τα δακρυσμένα μάτια
της μητέρας του. Ήταν η στιγμή που πήρε την απόφασή να κόψει την ηρωίνη.
Αποδείχθηκε πως ήταν από τους ανθρώπους που η δύναμη της θέλησής του ήταν σωτήρια.

Εννέα μήνες μετά το περιστατικό ο Π.Μ. βρέθηκε στο εδώλιο του Αυτόφωρου
Τριμελούς Πλημμελειοδικείου της Αθήνας κατηγορούμενος για κατοχή
μικροποσότητας ναρκωτικών. Διηγήθηκε στους δικαστές χωρίς μελλοδραματισμούς
την ιστορία του. Δεν ζητούσε άφεση αμαρτιών για τα λάθη του παρελθόντος,
ζητούσε την επιείκειά τους για να συνεχίσει να ξετυλίγει το κουβάρι της
καινούργιας του ζωής.

ΠΟΡΤΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Ο ιδανικότερος μάρτυρας υπεράσπισής του ήταν η μητέρα του, που, όπως είπε, το
παιδί της είναι πια καλά, εργάζεται 18 ώρες την ημέρα στο ταξί που αγόρασε με
χρήματα που δανείστηκε και ετοιμάζεται μάλιστα να φτιάξει τη δική του οικογένεια.

Ο κατηγορούμενος δεν είχε να προσκομίσει επίσημο έγγραφο από κάποια
θεραπευτική κοινότητα, που θα πιστοποιούσε πως ήταν τοξικομανής και έγινε
καλά. Οι δικαστές προσπάθησαν να ισορροπήσουν ανάμεσα στον νόμο και την
πραγματικότητα, έχοντας κατά νου και την υπόθεση του Γ. Πουρσανίδη, που
πρόσφατα είδε το φως της δημοσιότητας. Τα πραγματικά περιστατικά βέβαια ήταν
διαφορετικά και ευνοούσαν περισσότερο τον κατηγορούμενο. Αυτά έβαλαν στον ζυγό
της Θέμιδας, πριν καταλήξουν στην περί ενοχής απόφασή τους. Τον καταδίκασαν σε
φυλάκιση 30 ημερών, αλλά με αναστολή. Και του άφησαν ανοιχτή την πόρτα της
ελευθερίας να συνεχίσει τη ζωή του, χωρίς άλλες παλινδρομήσεις από εκεί που σταμάτησε.