Κόντρες που έγραψαν ιστορία στην Ελλάδα…

ΤΙΣ ΜΕΓΑΛΕΣ κόντρες ποδοσφαιρικών αστέρων –
προπονητών δεν τις ανακάλυψαν ούτε ο Ίβιτς ούτε ο Μπάγιεβιτς. Είναι παγκόσμιο
φαινόμενο και τουλάχιστον στην Ελλάδα η ιστορία τους αρχίζει από τότε που
υπάρχει πρωτάθλημα. Πολλοί λένε ότι όταν υπάρχουν στην ομάδα περισσότερες από
μία ισχυρές προσωπικότητες, η ρήξη ­ μικρή ή μεγάλη ­ είναι αναπόφευκτη. Μια
κόντρα θέλει δύο για να γίνει. Και η ιστορία δίνει ανάγλυφα το προφίλ των
πρωταγωνιστών της. Είναι σχεδόν πάντα ένας παίκτης-βεντέτα που αισθάνεται
ηγέτης της ομάδας του κι ένας προπονητής που θέλει ανά πάσα στιγμή να έχει τον
έλεγχο για όλα. Η ιστορία, όμως, αποδεικνύει και κάτι άλλο: Ότι σπάνια στο
τέλος της διαμάχης βγαίνει κερδισμένος ο προπονητής. Εννιά φορές στις δέκα ο
παίκτης δικαιώνεται, ακόμα και όταν δεν έχει το δίκιο με το μέρος του.

Παίκτες και προπονητές, που έζησαν ή πρωταγωνίστησαν σε τέτοια επεισόδια,
συμφωνούν σε ένα πράγμα. Ότι είναι πολύ πιο εύκολο για κάθε πρόεδρο ομάδας να
τελειώσει τον προπονητή, παρά να θέσει σε κίνδυνο τη συχνά τεράστια επένδυση
που έχει κάνει για να φέρει έναν παίκτη-βεντέτα στην ομάδα. Προπονητές
υπάρχουν πολλοί, αστέρες όμως ελάχιστοι. Και ο κόσμος όμως τις περισσότερες
φορές παίρνει το μέρος του ποδοσφαιριστή χωρίς να εξετάζει σε ποια πλευρά
βρίσκεται το σωστό. Ο ποδοσφαιριστής στέλνει την μπάλα στα δίχτυα, αυτός είναι
ο πρωταγωνιστής του αγώνα και η αφανής δουλειά τού κάθε προπονητή συγκινεί
πολύ λιγότερο τους φίλους της ομάδας.

Οι μεγάλες κόντρες παικτών – προπονητών δεν είναι μόνο συλλογικό φαινόμενο. Θα
θυμάσθε την πρόσφατη διαμάχη του ομοσπονδιακού τεχνικού Κώστα Πολυχρονίου με
τον Βασίλη Τσάρτα. Ο Τσάρτας δήλωσε ότι δεν ξαναπαίζει στην Εθνική, αλλά
προφανώς εννοεί ότι δεν ξαναπαίζει με προπονητή τον Πολυχρονίου. Και ο
τελευταίος που κέρδισε στον α’ γύρο, φαίνεται ότι έχασε τη μάχη αφού ήδη
αποτελεί παρελθόν για την Εθνική ομάδα.

ΕΤΣΙ ΧΑΘΗΚΕ ΤΟ ΜΕΞΙΚΟ

Η πρώτη από τις μεγάλες κόντρες που σας θυμίζουμε σήμερα ήταν σε επίπεδο
Εθνικής ομάδας ανάμεσα στο μεγάλο αστέρι της εποχής τον Μίμη Δομάζο και τον
αείμνηστο ομοσπονδιακό προπονητή Νταν Γεωργιάδη.

Η Εθνική μας ομάδα προετοιμαζόταν για τον αποφασιστικής σημασίας αγώνα της, με
τη Ρουμανία στο Βουκουρέστι, για την προκριματική φάση του Μουντιάλ 1970. Ο
Μίμης Δομάζος κατεβαίνει στο λόμπι του ξενοδοχείου χωρίς το επάνω μέρος της
φόρμας του. Ο προπονητής Νταν Γεωργιάδης παρουσία των άλλων παικτών του λέει:

­ Κύριε, γιατί δεν φοράτε πλήρη ενδυμασία;

­ Εδώ και μια ώρα ψάχνω τον φροντιστή, αλλά δεν τον βρίσκω, απαντάει ο Μίμης Δομάζος.

­ Κύριε, περάστε έξω. Να πάτε στο σπίτι σας.

Ο Δομάζος έφυγε για το σπίτι του, αποκλείσθηκε από την Εθνική ομάδα και το
όνειρο πρόκρισης στο Μουντιαλ του Μεξικού έμεινε απραγματοποίητο.

Σήμερα σχεδόν τριάντα χρόνια μετά ο Μίμης Δομάζος παραδέχεται ότι δεν ήταν ο
Νταν Γεωργιάδης που τον «έκοψε» από την Εθνική: «Δεν έφταιγε ο μακαρίτης ο
Νταν Γεωργιάδης. Η ευθύνη ανήκει στην τότε αθλητική ηγεσία. Μπήκαν στη μέση οι
τότε κρατούντες κι έμεινα εκτός Εθνικής».

ΠΛΗΡΩΣΕ… ΑΡΓΟΤΕΡΑ

Γκμοχ – Ζάετς, μια διαμάχη που έγραψε ιστορία στον Παναθηναϊκό με κακό τέλος για τον προπονητή

Τις περισσότερες φορές ο καβγάς του παίκτη με τον προπονητή έχει να κάνει τη
συμμετοχή ή όχι του ποδοσφαιριστή σε έναν αγώνα. Αυτό ήταν το φιτίλι που άναψε
φωτιά στις σχέσεις Ζάετς – Γκμοχ. Την περίοδο 1984-85, σε ένα ντέρμπι
Παναθηναϊκού-ΑΕΚ οι γηπεδούχοι έχαναν με 2-1. Τότε ο προπονητής τους Γκμοχ
έβγαλε από το παιχνίδι την πιο ακριβοπληρωμένη βεντέτα της ομάδας για την
οποία ο Γ. Βαρδινογιάννης είχε δώσει περίπου 100 εκατ. δραχμές ­ τεράστιο ποσό
για την εποχή. Ο Παναθηναϊκός νίκησε τελικά 3-2 και θα περίμενε κανείς από
αυτή την εξέλιξη να δικαιωθεί ο Γκμοχ για την επιλογή του. Όμως, στην
πραγματικότητα αυτό ήταν η αρχή του τέλους του προπονητή που μερικούς μήνες
αργότερα απολύθηκε από τον Παναθηναϊκό.

Αλλά και σε μια επόμενη ομάδα του ο Γιάτσεκ Γκμοχ έπεσε πάλι σε έναν
παίκτη-βεντέτα που του έκανε δύσκολη τη ζωή. Ήταν ο πολύς Λάγιος Ντέταρι, η
μεταγραφή ρεκόρ εκείνης της εποχής, που δημιουργούσε προβλήματα στον Γκμοχ
επειδή του είχαν υποσχεθεί ότι θα αναλάμβανε την ομάδα ο πεθερός του Ίμρε
Κόμορα. Οι καβγάδες όλο και πιο έντονοι και φυσικά δεν μπορούσε να φύγει ο
άνθρωπος που χρυσοπληρώθηκε για να έλθει. Ο Ντέταρι έμεινε, ο Κόμορα ήλθε και
ο Γκμοχ έφυγε.

ΥΠΟΣΤΟΛΗ ΤΗΣ… ΣΗΜΑΙΑΣ

Περίπου την ίδια εποχή, στα 1986, μια άλλη μεγάλη κόντρα, αυτή τη φορά στην
ΑΕΚ με πρωταγωνιστές τη σημαία της ομάδας Θωμά Μαύρο και τον τότε προπονητή
Νίκο Αλέφαντο. Έχει σημασία αυτή η ιστορία γιατί ήταν από τις ελάχιστες φορές
που νικητής βγήκε ο προπονητής ενώ το δίκιο ήταν με το μέρος του παίκτη. Στον
αγώνα με την Καλαμαριά στο ΟΑΚΑ ο Αλέφαντος κάνει στο 82′ αλλαγή τον Μαύρο,
που ήταν ο καλύτερος παίκτης της ΑΕΚ και αφήνει στον αγώνα τον Πατίκα που ήταν
τραυματίας και είχε ζητήσει αλλαγή. Ο κόσμος αποθεώνει τον Μαύρο και
αποδοκιμάζει τον Αλέφαντο.

Την επόμενη ημέρα προπονητής και παίκτης έρχονται στα χέρια. Ο τότε πρόεδρος
της ΑΕΚ Α. Ζαφειρόπουλος κάνει δεκτή την εισήγηση του προπονητή να διώξει από
την ομάδα τον Μαύρο. Δύο χρόνια αργότερα ο παίκτης οδηγεί τον Πανιώνιο σε
πρόκριση εις βάρος του ΠΑΟΚ με 3-0 σημειώνοντας δύο γκολ. Προπονητής του ΠΑΟΚ
ο Ν. Αλέφαντος και ο Μαύρος βρίσκει τον τρόπο να πάρει εκδίκηση.

Στον Παναθηναϊκό του 1987 ο παροπλισμός μιας ακόμη βεντέτας εκείνης της
δεκαετίας, του Νίκου Σαργκάνη, έγινε η αιτία να απολυθεί ο προπονητής Βασίλης
Δανιήλ. Παραμονές Χριστουγέννων ο Παναθηναϊκός χάνει από τον ΟΦΗ 5-2 με
τερματοφύλακα τον Σαργκάνη με τον οποίο ο Δανιήλ είχε κόντρα γιατί τον
κρατούσε στον πάγκο. Σε εκείνο το ματς όμως υποχρεώθηκε να τον χρησιμοποιήσει
λόγω τραυματισμού του Μήνου και μετά το τέλος του παιχνιδιού άφησε υπονοούμενα
για την απόδοση του τερματοφύλακα και κάποιων παικτών κάνοντας την ιστορική
δήλωση «είμαι 100 χρόνια μπροστά». Η οικογένεια Βαρδινογιάννη βρίσκεται για
χειμερινές διακοπές στην Ελβετία και της μεταφέρθηκε ότι τα υπονοούμενα του
Δανιήλ αφορούσαν και την ίδια. Ο προπονητής απομακρύνθηκε από τον Παναθηναϊκό
και ο Νίκος Σαργάνης έμεινε.

ΤΙ ΕΙΣΑΙ,ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΑΣ;

Ιστορική κόντρα ­ σε δυο επεισόδια μάλιστα ­ του Ντούσαν Μπάγιεβιτς με τον
Στέλιο Μανωλά στην ΑΕΚ. Η ΑΕΚ είχε χάσει ένα ντέρμπι από τον Παναθηναϊκό με
3-0 και ο προπονητής είχε κάνει λόγο για «περίεργη συμπεριφορά» της τότε
βεντέτας της ΑΕΚ. Λίγο καιρό αργότερα όταν η ομάδα είχε πάει να παρακολουθήσει
μια θεατρική παράσταση, μια ρεπόρτερ ζήτησε δηλώσεις από τον Μπάγιεβιτς και
εκείνος την παρέπεμψε στον Μανωλά. Ο παίκτης εξερράγη και απευθυνόμενος προς
τον Μπάγιεβιτς του είπε: «Τι είσαι εσύ; Μπαμπάς μου να μου λες τι να κάνω;». Ο
Μπάγιεβιτς έφυγε από το θέατρο και στην επόμενη προπόνηση δεν παρουσιάσθηκε
στο γήπεδο. Εκτός από τις δύο κορυφαίες αυτές σκηνές οι σχέσεις των δύο ανδρών
ήταν γενικά καλές, αλλά η παρεξήγηση υπέβοσκε σε κάθε ευκαιρία.

Φαίνεται πως φάρμακο για τέτοιου είδους διενέξεις δεν υπάρχει. Ο προπονητής
αισθάνεται ότι χάνει το παιχνίδι όταν τα λόγια του δεν είναι εντολή για κάθε
ποδοσφαιριστή. Και ο παίκτης-βεντέτα θεωρεί ότι η προσφορά του στην ομάδα του
επιτρέπει συμπεριφορές που δεν επιτρέπονται σε άλλους. Και στη μέση ο
πρόεδρος, ο κόσμος και ο Τύπος. Που σπάνια ψάχνουν να βρουν ποιος έχει δίκιο!