ΠΡΟΣΩΠΑ Το σκάνδαλο της παιδικής εργασίας

Καϊλάς Σατυάρτι. «Αρκετά με την παγκοσμιοποίηση της οικονομίας… καιρός για παγκοσμιοποίηση της συμπόνιας και της αλληλεγγύης»

Το 1848, ο Καρλ Μαρξ ζητούσε στο «Κομμουνιστικό Μανιφέστο» του «την κατάργηση
της παιδικής εργασίας»· ενάμιση αιώνα μετά, το αίτημα παραμένει το ίδιο.

Ο ΙΝΔΟΣ Καϊλάς Σατυάρτι, ιδρυτής και επικεφαλής του Συνασπισμού της
Νοτιοανατολικής Ασίας κατά της Παιδικής Δουλείας, είναι ο οργανωτής μιας
διεθνούς πορείας εναντίον «του σκανδάλου της εποχής μας», όπως χαρακτηρίζει
την εργασία των παιδιών. Η πορεία θα ξεκινήσει το Σάββατο από τη Μανίλα· άλλα
τμήματά της θα ξεκινήσουν τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο από το Ρίο και το Κέηπ
Τάουν και όλα θα συγκλίνουν στη Γενεύη στις 4 Ιουνίου, οπότε θα συνεδριάσει η
Διεθνής Οργάνωση Εργασίας για να εκπονήσει μια νέα διεθνή σύμβαση για την
απαγόρευση των πιο απαράδεκτων μορφών της παιδικής εργασίας. «Αρκετή
παγκοσμιοποίηση της οικονομίας και εξοπλισμούς είχαμε τον 20ό αιώνα», λέει ο
Σατυάρτι. «Τον ερχόμενο αιώνα είναι ανάγκη να συνεργαστούμε για την
παγκοσμιοποίηση της ανθρώπινης συμπόνιας και αλληλεγγύης».

Το γεγονός ότι η ιδέα γι’ αυτή την παγκόσμια πρωτοβουλία γεννήθηκε στην Ινδία
δεν προκαλεί έκπληξη, καθώς η χώρα αυτή έχει περισσότερους εργάτες κάτω των 14
ετών από οποιαδήποτε άλλη: 17,5 εκατομμύρια σύμφωνα με τα στοιχεία της
κυβέρνησης, περισσότερους από 60 εκατομμύρια σύμφωνα με τον Σατυάρτι. Τα
παιδιά αυτά δουλεύουν για πενταροδεκάρες και το μποϊκοτάζ των προϊόντων που
παράγουν δεν είναι λύση ­ η απαγόρευση της παιδικής εργασίας στο Μπανγκλαντές
έπειτα από ένα τέτοιο μποϊκοτάζ οδήγησε στην άμεση απόλυση 50.000 παιδιών,
πολλά από τα οποία αναγκάστηκαν να γίνουν ρακοσυλλέκτες ή επαίτες για να
σώσουν την οικογένειά τους από την έσχατη ανέχεια. «Πρέπει ωστόσο να κάνουμε
τις οικογένειες να συνειδητοποιήσουν», εξηγεί ο Σατυάρτι, «πως αν το παιδί
εργάζεται, η οικογένειά του καταδικάζεται στην ανέχεια γιατί το παιδί δεν
εκπαιδεύεται κι έτσι δεν θα μπορέσει να διεκδικήσει μια καλύτερη δουλειά όταν
μεγαλώσει». Στην Ινδία, ακόμη και σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, ο αριθμός
των παιδιών που εργάζονται αυξάνεται με ρυθμό 25% κάθε 10 χρόνια.

Δεν πρέπει ωστόσο να θεωρηθεί ότι το σκάνδαλο της παιδικής εργασίας αφορά μόνο
τις φτωχές χώρες του Νότου. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ο αριθμός τους ξεπερνά τα
δύο εκατομμύρια, γράφει στη «Μοντ Ντιπλοματίκ» ο διευθυντής της Ιγνάσιο
Ραμονέ, «ιδιαίτερα στις ζώνες που έχουν πληγεί από υπερφιλελεύθερες
αναδιαρθρώσεις, όπως η Βρετανία». Ακόμη όμως και στις θεωρούμενες ως
«κοινωνικά προηγμένες» χώρες, όπως η Δανία και η Ολλανδία, το φαινόμενο της
παιδικής εργασίας κάνει και πάλι την εμφάνισή του. Σύμφωνα με τον Καϊλάς
Σατυάρτι, μόνον η παγκόσμια πίεση ­ στις κυβερνήσεις, τους εργοδότες και τις
κοινότητες ­ είναι ικανή να μεταστρέψει την τάση.