Το βιβλίο Φαράκου για τον Άρη

ΟΣΑ ΓΡΑΦΕΙ για τον ταγματάρχη Μιχάλη Παπαζήση στο βιβλίο του για τον Άρη,
ανασκευάζει ο κ. Μ.Γ. Παπαζήσης, από την Αθήνα, με ανοιχτή επιστολή του προς
τον Γρηγόρη Φαράκο.

Σημειώνει, μεταξύ άλλων, ο κ. Παπαζήσης:

«Έχω σοβαρές αμφιβολίες για τη γνησιότητα της έκθεσης του Άρη σε ό,τι αφορά το
σημείο εκείνο, που αναφέρεται στην αντικατάσταση του Παπαζήση από τη Διοίκηση
του V Ανεξ. Τάγματος του ΕΛΑΣ Παρνασσίδας.

Δεν ήταν δυνατόν να μη γνώριζε ο Άρης την ηρωική δράση του Μιχάλη Παπαζήση,
τόσο στους προηγούμενους πολέμους (Μικρασιατική Εκστρατεία, Ελληνοϊταλικός
Πόλεμος) όσο και τη συμμετοχή του ως στρατιωτικού διοικητή τάγματος στις πολύ
κρίσιμες μάχες, όπως του 51ου χιλιομέτρου Παρνασσίδας (30-31 Αυγούστου 1943),
της Αράχωβας (10-11 Σεπτεμβρίου 1943), των Δερβενοχωρίων – Πάρνηθας (16-17-18
Οκτωβρίου 1943), του Σκλήθρου (14 Ιανουαρίου 1944).

Αλλά και αν ακόμη δεχθούμε ότι ο Άρης δεν είχε εκτιμήσει τη στρατιωτική
ικανότητα και αξία του Μιχάλη Παπαζήση και συνιστούσε την αντικαστάστασή του
από τη Διοίκηση Τάγματος, εσείς που γράφετε ιστορία δεν θα έπρεπε να
σημειώσετε στο σχόλιό σας ότι ο Άρης διαψεύσθηκε από τα γεγονότα που ακολούθησαν;

Μετά τον Μάιο 1944, ο Μιχάλης Παπαζήσης, ως στρατιωτικός διοικητής του 5ου
Ανεξ. Τάγματος του ΕΛΑΣ Παρνασσίδας, αλλά και ως διοικητής του 2ου
Συντάγματος, πήρε ενεργό μέρος σε μια σειρά από νικηφόρες μάχες, όπως στην Άνω
Αγόριανη (9 Ιανουαρίου 1944), στις Καρούτες Γκιώνας (4-5 Αυγούστου 1944),
Καστανιά Σπερχειάδος (16 Αυγούστου 1944), Μαυρολιθάρι – Γκούρα (19 Αυγούστου
1944), Λιδωρίκι (29-30-31 Αυγούστου 1944) και Βίλια Αττικής (29-30 Σεπτεμβρίου 1944).

Είναι δυνατόν, κ. Φαράκο, να μη γνωρίζετε ότι ο ηρωικός αυτός ταγματάρχης ήταν
από τους ελάχιστους αξιωματικούς του ΕΛΑΣ, που για τον ηρωισμό και την
αυτοθυσία του τιμήθηκε διακριτικά με διαταγή του Γενικού Στρατηγείου του ΕΛΑΣ,
με το Αριστείο Απελευθερωτικού Αγώνα;».