«Ώσπου να φθάσουμε κάπου καλύτερα…»

Το χέρι της τρέχει πάνω στον χάρτη του Κουρδιστάν, που είναι κολλημένος
στον τοίχο του παλιού ξενοδοχείου. Από τη Silemani στο Baneh, από εκεί στο
Perishne, μετά στο παραλίμνιο Ormiyl, στα σύνορα Ιράν – Ιράκ. Μετά στο Wan κι
από εκεί στην Άγκυρα. Στα χέρια των Τούρκων δουλεμπόρων. Μετά, στην
Κωνσταντινούπολη. Ώσπου ο χάρτης σταματάει και μετά ξέρεις πως αρχίζει η
Ελλάδα, αρχίζει το όνειρο να παίρνει σάρκα και οστά.

Η Hero. Στις 15 του Γενάρη συμπληρώνει ένα χρόνο από την απελπισμένη φυγή. Είναι μόλις 23 χρόνων…

ΤΗ ΛΕΝΕ Hero. «Γράφεται όπως ο ήρωας στ’ αγγλικά», λέει και χαμογελάει
κάνοντας τις ρυτίδες να βαθαίνουν γύρω από τα μάτια, κι ας είναι μόλις 23
ετών. Ο αχνός από το φαγητό αρωματίζει με μοσχοκάρυδο την ατμόσφαιρα γύρω της,
αλλά είναι μόνο πατάτες κοκκινιστές στη μια τσίγκινη καραβάνα και σκέτο
νερόβραστο ρύζι στην άλλη, να γεμίσουν, άλλο ένα βράδυ Ραμαζανιού, τα άδεια
στομάχια των Κούρδων προσφύγων στον Άγιο Στέφανο.

Τα δάχτυλα της Hero διασχίζουν μέσα σε δευτερόλεπτα βουνά, οροπέδια, χωριά
ερημωμένα, χιονισμένα ύψη κι αφιλόξενες πόλεις. Μέσα σε δευτερόλεπτα καλύπτει
αποστάσεις που χρειάστηκε επτά μήνες να διατρέξει στην πραγματικότητα. Η φωνή
της, κάπως επίπεδη κι άχρωμη, σαν φωνή διερμηνέως που έχει επαναλάβει χιλιάδες
φορές τα ίδια πράγματα, γεμίζει το εγκαταλειμμένο «λόμπι» του ξενοδοχείου και
δημιουργεί μια εστία προσοχής στους συμπατριώτες της. Μόνο δύο από αυτούς
είναι βυθισμένοι στις σκέψεις τους, λίγο πιο μακριά από το «πηγαδάκι», καθώς
στέκουν ακίνητοι μπροστά από μια παρτίδα σκάκι.

Το χέρι της Hero ακολουθεί με σταθερότητα την πορεία της ζωής της πάνω στον
χάρτη της πατρίδας της. Μιλάει χρησιμοποιώντας αρκετά καλά αγγλικά, όμως κάτι
στο βλέμμα της προδίδει πως τα «ουσιαστικά» μένουν εκτός. Όχι γιατί ντρέπεται
ή φοβάται ή ξέχασε. Απλώς δεν μιλάει «γι’ αυτά». Στην πατρίδα της ήταν μια
πετυχημένη μεταφράστρια. Μετά έγινε φυγάς. Στην Τουρκία ήταν ένα ακόμα
«κεφάλι». Στην Ελλάδα έγινε πρόσφυγας. Στο μέλλον;

«ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΑ…»

Ήταν ήπιο το κρύο χθες το βράδυ και η πόρτα στην είσοδο του παλιού οικήματος,
έξω από τον Άγιο Στέφανο, έμεινε ανοιχτή έως αργά. Όση ώρα η κοπέλα με τα
πράσινα και τις βαριές βλεφαρίδες μάς εξηγούσε στον χάρτη ποιες πόλεις και
περιοχές διέσχισε μέχρις ότου φτάσει στην Ελλάδα, κάτοικοι της περιοχής
έμπαιναν μέσα κρατώντας σακούλες με τρόφιμα και ρούχα. «Ας είναι καλά οι
άνθρωποι, είναι τόσο καλοί».

Οι ειδήσεις για την επερχόμενη έξοδο Κούρδων προς την Ευρώπη, από την περιοχή
της Τουρκίας αυτή τη φορά, βρίσκει τους πρόσφυγες μοιρασμένους στους «χώρους
υποδοχής», μακριά από τα τουρκικά στρατεύματα, τις συνομιλίες των έξι αρχηγών
της Αστυνομίας και τα «ψηφίσματα διαμαρτυρίας» στο Ευρωκοινοβούλιο. Μόνο που
κάπως πύκνωσαν ξαφνικά οι επισκέψεις εκπροσώπων του Τύπου στη ζωή τους και,
χάρη στην Αυτοδιοίκηση του Αγίου Στεφάνου, κάποιοι από αυτούς διαβιούν λίγο
καλύτερα στο παλιό ξενοδοχείο. Μεταξύ αυτών και η Hero, που είναι εντελώς μόνη
της στη χώρα μας.

«Γεννήθηκα στη Σουλεϊμάνια. Είμαστε μεγάλη οικογένεια, έχω άλλα εφτά αδέλφια.
Ο πατέρας μου είναι δάσκαλος, η μητέρα μου νοικοκυρά. Μία αδελφή μου είναι
επίσης δασκάλα, ένας αδελφός μου ασχολείται με την πολιτική, είναι στέλεχος
του Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος, τα άλλα αδέλφια μου πηγαίνουν σχολείο. Η
πρώτη μου δουλειά ήταν σ’ ένα σχολείο για να διδάξω αγγλικά. Μ’ έστειλαν όμως
σ’ ένα σχολείο πολύ μακριά από την πόλη μου, με μισθό 150 ιρακινά δηνάρια τον
μήνα. Για να καταλάβετε πόσο λίγα είναι αυτά, ένα χρόνο μετά, όταν ξεκίνησε ο
εμφύλιος, μπορούσε κανείς ν’ αγοράσει ένα λίτρο λάδι προς 170 δηνάρια!».

Μεγάλο μέρος της περιπέτειάς της διαδραματίστηκε από τον περυσινό χειμώνα έως
το περασμένο καλοκαίρι, τους μήνες που, μαζί με τον αδελφό της, ενάντια στη
θέληση του πατέρα τους, αλλά με τις ευλογίες της μητέρας, διέσχιζαν την
Τουρκία «ώσπου να φθάσουμε κάπου καλύτερα».

ΠΟΥΛΗΣΑΝ ΤΟ ΣΠΙΤΙ

Για να τα καταφέρουν αυτοί πρώτα και μετά ν’ ακολουθήσουν και οι υπόλοιποι,
πούλησαν το σπίτι και διάλεξαν ένα πολύ μικρότερο. «Αυτός είναι ο μοναδικός
τρόπος για να βρεις τα χρήματα που θα σου χρειαστούν». Όμως, μέχρι στιγμής,
έχουν φύγει μόνο δύο μέλη της οικογενείας. «Τελευταία φορά μίλησα στους γονείς
μου και τ’ αδέλφια μου τον περασμένο Σεπτέμβριο. Ήμουν στην Κωνσταντινούπολη
και τους τηλεφώνησα. Τότε ήταν καλά. Τώρα δεν ξέρω».

Ο αδελφός της, που μαζί ξεκίνησαν την επίπονη πορεία, έφτασε μέχρι την Ελλάδα
αλλά απελάθηκε πίσω στην Κωνσταντινούπολη. Η μοναδική της παρέα τώρα είναι μια
οικογένεια που γνώρισε καθ’ οδόν. Μία από αυτές τις οικογένειες που περιμένουν
στα υγρά και σκοτεινά δωμάτια ξενοδοχείων της Πόλης τον Τούρκο δουλέμπορο να
φωνάξει τ’ όνομά τους και να τους οδηγήσει, βράδυ συνήθως, στη βάρκα της ελπίδας.

ΠΑΤΡΑ

Στην Πάτρα. Εκατοντάδες Κούρδοι πρόσφυγες εγκατέλειψαν τα παλιά βαγόνια του ΟΣΕ και έφθασαν χθες βράδυ στην Περαχώρα

ΥΣΤΕΡΑ από πολύωρες διαπραγματεύσεις με την Αστυνομία, εκατοντάδες Κούρδοι
πρόσφυγες στην Πάτρα εγκατέλειψαν τα παλιά βαγόνια του ΟΣΕ και με λεωφορεία
έφτασαν χθες το βράδυ στις παραθεριστικές εγκαταστάσεις της Αγροτικής Τράπεζας
στην Περαχώρα Λουτρακίου.

Μία μετακίνηση στην οποία αντιδρούσαν οι περισσότεροι και μάλιστα έκαναν
απεργία πείνας στο λιμάνι της Πάτρας.

Το αίτημά τους ήταν να τους δοθούν πολιτικό άσυλο και διαβατήρια, για να
φτάσουν σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Νωρίς χθες το πρωί δεκάδες αστυνομικοί «έζωσαν» το μηχανοστάσιο του ΟΣΕ,
έχοντας διακριτική παρουσία, και αντιπροσωπεία των Κούρδων άρχισε τις
διαπραγματεύσεις με τον αστυνομικό διευθυντή και τον εκπρόσωπο του υπουργείου
Δημόσιας Τάξης.

Όταν τους ανακοίνωσαν ότι πρόθεση της ελληνικής κυβέρνησης είναι να
μεταφερθούν σε χώρο που θα εξασφάλιζε ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης, ορισμένοι αντέδρασαν.

«Από την Πάτρα έχουμε ελπίδα μόλις φτάσει η νύχτα να περάσουμε με τα πλοία
στην Ιταλία. Εάν φύγουμε σε άλλη περιοχή, θα ζήσουμε σε γκέτο», είπε ένας
40χρονος Κούρδος.

Ο εκπρόσωπος της Νομαρχίας Γρηγόρης Μπαράκος τούς διαβεβαίωσε ότι «στο νέο
καταυλισμό θα ζήσουν σαν άνθρωποι και θα γλιτώσουν τη βρωμιά και τις αρρώστιες
που τον τελευταίο καιρό τους απειλούν στο πρόχειρο καταυλισμό στα βαγόνια του ΟΣΕ».

Λίγο αργότερα, οι Κούρδοι πρόσφυγες αρχίζουν να επιβιβάζονται στα λεωφορεία,
αλλά οι περισσότεροι δεν εγκαταλείπουν την ιδέα να επιστρέψουν στο λιμάνι της
Πάτρας με ένα όνειρο: τον προορισμό σε μια άλλη ευρωπαϊκή χώρα.

Ορισμένοι φαίνεται ότι βρήκαν κρησφύγετο σε γιαπιά και αποθήκες, αλλά ο
αυθαίρετος καταυλισμός του ΟΣΕ, που επί δέκα μήνες «φιλοξενούσε» τους
Κούρδους, από σήμερα παρουσιάζει διαφορετική εικόνα, αφού συνεργεία του ΟΣΕ
άρχισαν τις προσπάθειες για ανάπλαση της περιοχής.

ΤΗΝ πεποίθησή του ότι στη σύσκεψη των επικεφαλής των αστυνομιών από επτά
χώρες, στη Ρώμη, μεταξύ των οποίων η Ελλάδα και η Τουρκία, θα ληφθούν
αποφάσεις για την αντιμετώπιση της λαθρομετανάστευσης, εξέφρασε ο κυβερνητικός
εκπρόσωπος Δημήτρης Ρέππας κατά τη χθεσινή ενημέρωση Τύπου. Πάντως,
αναφερόμενος στα μέτρα που θα ληφθούν στο πλαίσιο της Συμφωνίας του Σένγκεν, ο
κ. Ρέππας απέκλεισε το ενδεχόμενο να μετάσχουν στην επιτήρηση των ελληνικών
συνόρων δυνάμεις αστυνόμευσης άλλων ευρωπαϊκών χωρών. «Χαιρόμαστε», είπε,
«γιατί η Ευρωπαϊκή Ένωση επιτέλους έχει αντιληφθεί ότι το Κουρδικό δεν είναι
ένα περιφερειακό ζήτημα. Με οικονομικά και πολιτικά μέσα η Τουρκία πρέπει να
λύσει το κουρδικό πρόβλημα στο εσωτερικό της». Στο ίδιο θέμα αναφέρθηκε χθες,
μετά τη συνάντησή του με τον Πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη, ο υπουργός Άμυνας Άκης
Τσοχατζόπουλος, ο οποίος εξέφρασε την ελπίδα ότι «η πίεση της διεθνούς κοινής
γνώμης στην Τουρκία θα φέρει αποτέλεσμα».

Σε χθεσινές του δηλώσει στον ραδιοσταθμό Flash, ο υπουργός Δημόσιας Τάξης
Γιώργος Ρωμαίος εξέφρασε την απορία του για τη σημερινή συνάντηση της Ρώμης,
αφού «το κέντρο του προβλήματος βρίσκεται στην Τουρκία».

Το θέμα των Κούρδων προσφύγων είναι ένα από τα θέματα που θα συζητήσουν
σήμερα, στο Λονδίνο, η βρετανική προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Λα Στάμπα», ο
Τούρκος πρωθυπουργός Μεσούτ Γιλμάζ δήλωσε ότι η χώρα του είναι διατεθειμένη να
συνάψει συμφωνία με τις χώρες της Συμφωνίας του Σένγκεν για την αντιμετώπιση
των Κούρδων προσφύγων. Σύμφωνα με δημοσιεύματα του τουρκικού Τύπου, ο Μεσούτ
Γιλμάζ επέκρινε δριμύτατα τους υπουργούς Εσωτερικών Μουράτ Μπασεσγκίογλου και
Εξωτερικών Ισμαήλ Τζεμ, γιατί απέτυχαν να αναχαιτίσουν το κύμα προσφύγων.

Ύστερα από συνοπτική διαδικασία, η τουρκική αστυνομία άφησε ελεύθερους χθες
166 Κούρδους που είχε συλλάβει την προηγούμενη νύχτα, ενώ προσπαθούσαν να
περάσουν παράνομα στην Ελλάδα από τον Έβρο. Τα τουρκικά δικαστήρια αφήνουν
συχνά ελεύθερους τους λαθρομετανάστες, αφού οι προβλεπόμενες ποινές είναι τόσο
μικρές που δεν θεωρείται σκόπιμο ούτε καν να απαγγελθούν κατηγορίες. Το
πρόστιμο που προβλέπεται για αυτές τις περιπτώσεις είναι ένα δολάριο ΗΠΑ!

Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ

Η διοργάνωση μιας διεθνούς διάσκεψης για το Κουρδιστάν είναι η μόνη λύση του
κουρδικού προβλήματος, ανακοίνωσε χθες το Εθνικοαπελευθερωτικό Μέτωπο του
Κουρδιστάν (ERNK), κατηγορώντας την Τουρκία ότι προκάλεσε εσκεμμένα το κύμα
των Κούρδων προσφύγων προς την Ευρωπαϊκή Ένωση για να «τιμωρήσει» την Ε.Ε.

Η Σεμσί Κιλίτς, αντιπρόσωπος στην Ευρώπη του ERNK (πολιτικής πτέρυγας του
Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν), δήλωσε στη διάρκεια συνέντευξής της, στη
Ρώμη, ότι «η σημερινή σύνοδος των επικεφαλής των αστυνομικών δυνάμεων της
Ιταλίας, της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Ολλανδίας, της Ελλάδας και της
Τουρκίας δεν θα λύσει τίποτε».

«Δεν ζητούμε δημοψήφισμα ή ανεξαρτησία, θέλουμε να αρχίσει ένας διάλογος, ο
οποίος θα επιτρέψει να σταματήσει ο πόλεμος».