ΑΥΤΟΙ

… δεν σύρθηκε στον ευρωπαϊκό χορό γογγύζοντας περισσότερο απ’ ό,τι η Αγγλία.
Σε κάθε πρωτοβουλία της ΕΟΚ οι Άγγλοι, ακόμη και όταν συναινούσαν,
δυσκολεύονταν να διώξουν τη σκέψη ότι η Ευρώπη τους παγίδευε. Και είναι
γεγονός ότι οι ηγέτες τους πλήρωσαν βαρύ πολιτικό φόρο στην Κοινότητα. Η
Θάτσερ κατέρρευσε το ’89 ύστερα από μια δεκαετία πεισματικών συγκρούσεων με
τις Βρυξέλλες. (Αν και όχι πάντα: Είχε ταχθεί λ.χ. υπέρ του κοινού νομίσματος.
Επίσης, ξεκίνησε το τούννελ της Μάγχης). Ο Μέητζορ έπεσε και αυτός στον βωμό
της Ευρώπης. Μετά τη Μαύρη Τετάρτη του Σεπτέμβρη του ’92, όταν απέσυρε τη λίρα
από το ΕΝΣ, υπέστη «ακατάσχετη αιμορραγία δημοτικότητας», για να χάσει τελικά
και τις εκλογές του ’97, βαλλόμενος αδιάκοπα από τους «ευρωσκεπτικιστές» του
ίδιου του κόμματός του.

… παρά τα φιλοευρωπαϊκά του σλόγκαν, συμπεριφέρθηκε συχνά και αυτός ως
ευρωσκεπτικιστής. Οι 14 δεν θα ξεχάσουν τη σκληρή του στάση όταν η ΕΕ επέβαλε
το εμπάργκο στις εξαγωγές αγγλικού βοδινού. Και δεν εκτιμούν διόλου την
επιμονή του να κρατήσει τη Βρεταννία μακρυά από το εύρω, παραπέμποντας το θέμα
στις καλένδες κάποιου δημοψηφίσματος, το 2002. Η ειρωνεία είναι ότι ήδη, με
την έναρξη της βρεταννικής προεδρίας, η δρομολόγηση της πιο δύσκολης φάσης
στην ολοκλήρωση ­ και στη μεγαλύτερη ως τώρα διεύρυνση ­ της Κοινότητας έλαχε
στη χώρα που κατ’ εξοχήν βλέπει την Ένωση με επιφυλακτικότητα. Ορισμένοι
σχολιαστές, όπως ο Πατρίς ντε Μπερ της «Μοντ», δεν παρέλειψαν να σχολιάσουν
καυστικά το γεγονός. Τι οιωνός! λέει ο αρθρογράφος. «Ο Μπλαιρ, απ’ όλους τους
σταθμούς του μετρό, προκειμένου να παρουσιάσει τα σχέδιά του (5/12/97) για το
βρεταννικό εξάμηνο, διάλεξε τον σταθμό του Βατερλώ»….

… ραντεβού, ως τον Ιούλιο, θα φανεί η δεξιότητα του 44χρονου ηγέτη. (1) Στις
30 Μαρτίου, στη Διάσκεψη του Λονδίνου, θα παρακάθονται και οι 11 υποψήφιες
χώρες ­ για ένα αρχικό σχεδιασμό των ενταξιακών συνομιλιών. (2) Τον Απρίλιο,
θ’ αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις με τις πρώτες έξη: Κύπρο, Πολωνία, Ουγγαρία,
Τσεχία, Σλοβενία και Εσθονία. (Οι άλλες πέντε ­ Βουλγαρία, Ρουμανία, Σλοβακία,
Λεττονία και Λιθουανία ­ θα περιμένουν λίγο ακόμη στον προθάλαμο). (3) Στις 2
Μαΐου, θα αποφασισθεί σε νέα διάσκεψη ποιος θα είναι ο πρώτος Διοικητής της
Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας (Γάλλος ή Γερμανός;), ποια η τιμή του εύρω και
ποιες χώρες θα το καθιερώσουν, από 1/1/99. (Τέσσερις, όπως αναμένεται, θα
καθυστερήσουν: Ελλάδα, Βρεταννία, Σουηδία, Δανία). (4) Το τελευταίο ραντεβού
του εξαμήνου θα είναι η διάσκεψη κορυφής του Ιουνίου στο Κάρντιφ: Όπου ο
Μπλαιρ θα ζητήσει απ’ όλους να παρουσιάσουν τα «τελικά» τους προγράμματα κατά
της ανεργίας.

… του Μπλαιρ απέναντι στην ΕΕ διαφάνηκαν σε πρόσφατη συνέντευξή του στη
«Μοντ». «Θεωρώ την Κοινότητα μέρος του πεπρωμένου μας ­ είπε. ­ Αλλά πρέπει ν’
αλλάξει. Οι θεσμοί της παραείναι γραφειοκρατικοί, και η ανεργία πολύ μεγάλη».
Η Αγγλία, με τα ρεκόρ της στην απορρόφηση ανέργων, αισθάνεται ότι έχει να
δώσει ιδέες στην Ευρώπη. Αλλά τώρα παίρνει και αυτή από εκείνην ­ όπως με την
όψιμη, έστω, υιοθέτηση του Κοινωνικού Χάρτη. Μια ιδιαίτερη πρόβλεψη αφορά τη
γεωργία: Η Αγγλία θεωρούσε ανέκαθεν υπερβολικά τα κονδύλια για την ΚΑΠ (Κοινή
Αγροτική Πολιτική). Πολλοί πιστεύουν ότι θα χρησιμοποιήσει την επικείμενη
εισδοχή των επόμενων έξη χωρών ως επιχείρημα για τη μείωσή τους.