Τα «Φάντομ» έχουν ψυχή!

Το λένε οι ίδιοι και είναι γεγονός. Όλες τις ημέρες των Εορτών οι Έλληνες
πιλότοι της Πολεμικής Αεροπορίας πέταξαν πάνω από το Αιγαίο περισσότερες ώρες
από όσες βρέθηκαν στο έδαφος ή κοντά στις οικογένειές τους.

Τα σχέδια και οι πτήσεις. Οι αξιωματικοί εξηγούν στα «ΝΕΑ» πώς τα ελληνικά «Φάντομ» αναχαιτίζουν τα τουρκικά αεροπλάνα

«ΕΜΕΙΣ είμαστε μόνιμοι θαμώνες του… Αιγαίου. Δεν έχουμε την πολυτέλεια να
βγούμε, να ξεσκάσουμε σε μπαρ και σε νυχτερινά κέντρα διασκέδασης. Δεν
μπορούμε να ζήσουμε καν με την οικογένειά μας. Μπορεί ο γιος μας ή η κόρη μας
να μας περιμένουν να γιορτάσουμε μαζί, αλλά αν οι γείτονές μας έχουν…
αντίθετη γνώμη, όπως τα Χριστούγεννα που πέρασαν, τότε θα πρέπει να πετάξουμε
αμέσως πάνω από το Αιγαίο για να αναχαιτίσουμε τα τουρκικά αεροπλάνα».

Μιλούν οι πιλότοι της 110 Πτέρυγας Μάχης στη Λάρισα, οι οποίοι ήταν σε
επιφυλακή όλο το διάστημα των Εορτών. Όπως είπε στα «ΝΕΑ» ο διοικητής της
Πτέρυγας, σμήναρχος Δημήτρης Καρβουντζής, οι πιλότοι βρέθηκαν τις ημέρες αυτές
μακριά από τις οικογένειές τους προκειμένου να αντιμετωπίσουν τις συνεχείς
παραβιάσεις που έκαναν τα τουρκικά αεροσκάφη. Σε επιφυλακή, όμως, εξακολουθούν
να είναι και τώρα, λόγω της τουρκικής αεροναυτικής άσκησης που έχει ήδη
αρχίσει στο Αιγαίο.

ΕΠΙΦΥΛΑΚΗ

Στον Θάλαμο Επιφυλακής, δίπλα στα πανέτοιμα να απογειωθούν F4 (Φάντομ) της 337
Μοίρας Παντός Καιρού βρίσκονται οι σμηναγοί Ιωάννης Παπαβασιλείου και
Αλέξανδρος Κομητούδης, ο επισμηναγός Θεόδωρος Μπούμπος και οι υποσμηναγοί
Χριστόφορος Γιαννακίδης και Νίκος Τζινιέρης. Περνούν πολύ περισσότερες ώρες
μαζί απ’ ό,τι με τις γυναίκες και τα παιδιά τους. Αστειεύονται, πειράζουν ο
ένας τον άλλο, λέγοντας πως γιόρτασαν την καλύτερη Πρωτοχρονιά παρέα, αλλά
κάποια στιγμή σοβαρεύονται και μιλούν γι’ αυτό που τους καίει: τη δουλειά. Και
η δουλειά τους, που τη διάλεξαν οι ίδιοι και τη δέχονται με όλες τις δυσκολίες
και τις «κακοτοπιές» της, είναι μία: να υπερασπίζουν κάθε ώρα, κάθε στιγμή,
την πατρίδα.

«Η οικογένεια μπαίνει αναγκαστικά σε δεύτερη μοίρα», λένε και οι πέντε σχεδόν
με ένα στόμα. Μακριά από τα αγαπημένα του πρόσωπα κανείς δεν αισθάνεται καλά,
αλλά ποιος θα πετάξει πάνω από το Αιγαίο όταν χρειαστεί; Στον Θάλαμο
Επιφυλακής χτυπάει το τηλέφωνο. Είναι η γυναίκα του ενός από τους δύο νεαρούς
υποσμηναγούς. Έχει να τη δει δύο εβδομάδες: «Ζω το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου
μου με τους συναδέλφους. Οι δεσμοί μεταξύ μας είναι πολύ δυνατοί. Στον αέρα
συμπληρώνουμε ο ένας τον άλλο. Πετάμε ώρες μαζί. Ευτυχώς την Πρωτοχρονιά οι
Τούρκοι δεν μας ενόχλησαν ­ γιόρταζαν κι εκείνοι ­ και μπορέσαμε να φάμε λίγη
βασιλόπιτα και να ανταλλάξουμε ευχές».

ΧΩΡΙΣ ΜΙΣΟΣ

Πώς βλέπουν τους Τούρκους πιλότους; Τι νιώθουν όταν βρίσκονται σε αερομαχία
μαζί τους; «Δεν ξέρεις ποτέ ποιος είναι μέσα στο αεροπλάνο που έχεις απέναντί
σου. Ως επαγγελματίας βλέπω ένα άψυχο πράγμα το οποίο πρέπει να αντιμετωπίσω
χωρίς μίσος, αλλά και χωρίς καλοσύνη. Οι συναισθηματισμοί στη δουλειά μας
σημαίνουν μόνο κίνδυνο». Ο πιλότος, εξηγούν οι ιπτάμενοι αξιωματικοί στον
Θάλαμο Επιφυλακής, πρέπει πολλές φορές να αντιδράσει σε δευτερόλεπτα και να
είναι απολύτως αποτελεσματικός. Τα τυχόν προσωπικά του προβλήματα οφείλουν να
μένουν πάντα έξω από την πτήση. Η αεροναυτική εκπαίδευση δημιουργεί ψυχρούς
επαγγελματίες με τρομερό αυτοέλεγχο: «Δεν μπορείς ποτέ να ξεφύγεις τελείως από
το επάγγελμα, ακόμη κι όταν δεν δουλεύεις. Δεν μπορείς ούτε να πιεις ούτε να
φας ούτε να ξενυχτήσεις πολύ. Την άλλη μέρα πετάς και το παραμικρό λάθος, αν
γίνει, μπορεί να αποδειχθεί μοιραίο. Γι’ αυτό και η στάση μας απέναντι στη ζωή
είναι διαφορετική. Ζούμε πολύ έντονα το κάθε λεπτό. Εκμεταλλευόμαστε την κάθε
ώρα, γιατί ξέρουμε την αξία της ελευθερίας της».

«Είναι αλήθεια», λέει ο σμηναγός Παπαβασιλείου, «ότι η δουλειά μάς κάνει
σκληρόπετσους, ακόμη και εγωιστές. Σε μιαν αερομαχία το ποιος θα είναι νικητής
ή ηττημένος είναι και θέμα εγωισμού. Καταλαβαίνετε πόσο σημασία έχει να
εξουδετερώσεις έναν Τούρκο πιλότο».

Οι άνθρωποι. Έτοιμοι κάθε στιγμή για την πτήση

ΠΡΩΤΗ ΝΥΧΤΑ της τουρκικής άσκησης και οι ώρες κυλούν ήρεμα. Οι πιλότοι
ετοιμάζονται να παίξουν σκραμπλ, το αγαπημένο τους επιτραπέζιο. Ακόμη κι εδώ,
όμως, οι λέξεις που σχηματίζονται στο παιχνίδι έχουν σχέση με τις αερομαχίες,
τις πτήσεις και τις εμπλοκές. «Καμία φορά, σπανίως, συζητάμε και για τα
οικονομικά». Στην Αγχίαλο, ο διοικητής της 111 Π.Μ. σμήναρχος Ιωάννης Γιάγκος
μιλάει στα «ΝΕΑ» για τους πιλότους της μονάδας του: για τη σκληρή τους
δουλειά, για την πολύωρη αφοσίωση στο καθήκον, που τους κρατάει ημέρες και
εβδομάδες μακριά από τους δικούς τους. Ο επισμηναγός Κώστας Βούζιος, μοίραρχος
της 347 Μοίρας των F-16, αναφέρεται στον ρόλο που παίζει για τους πιλότους η
εκπαίδευση: «Λίγοι ξέρουν πως η εκπαίδευση δεν εξαντλείται στην αποφοίτηση από
τη Σχολή Ικάρων και ότι αποτελεί καθημερινή διαδικασία για τον πιλότο. Περνάμε
ατέλειωτες ώρες αναλύοντας όσα έχουν καταγραφεί στις εμπλοκές και στις
αερομαχίες. Προσπαθούμε να ελαχιστοποιήσουμε τα λάθη και να αλλάζουμε συχνά
τακτική για να μην είμαστε προβλέψιμοι για τους Τούρκους πιλότους. Και το
περίεργο είναι ότι από κάποιο σημείο και πέρα “εκπαιδεύεται” και η οικογένεια
σ’ αυτές τις συνθήκες ζωής και μαθαίνει να μην ανησυχεί και να μη φοβάται». «Ο
διοικητής», συμπληρώνει ο επισμηναγός Γιώργος Μπλιούμης, μοίραρχος της 330
Μοίρας των πρώτων F-16, «κάλεσε κάποια στιγμή τις γυναίκες των πιλότων και τις
ενημέρωσε για τη δουλειά των συζύγων τους. Ήταν πολύ καλό για τις περισσότερες
γιατί εξοικειώθηκαν με τη φύση του επαγγέλματος». «Στο επάγγελμα», λέει ο
επισμηναγός Βούζιος, «πρέπει να προσέχεις συνεχώς τον αντίπαλο, να μη σε
παρασύρει σε λάθος, να μη σε βγάλει από τα όρια του εαυτού σου και του
αεροπλάνου σου». Και ο επισμηναγός Μπλιούμης προσθέτει: «Κάποια στιγμή
συνηθίζεις τον κίνδυνο. Όταν υπάρχει εισβολέας, το μόνο που έχεις να κάνεις
είναι να τον νικήσεις. Η αίσθηση του δικαίου σε ατσαλώνει. Οι Τούρκοι
πιστεύουν ότι έχουν πλεονέκτημα επειδή δεν ξέρουμε πότε και πώς ακριβώς θα
γίνει κάθε φορά η παραβίαση. Κάνουν όμως λάθος. Από τη στιγμή που θα πετάξουμε
και θα βρεθούμε δίπλα τους στον αέρα ξέρουμε τι κάνουν, πώς θα αντιδράσουν σε
δεδομένο ελιγμό, αν είναι έμπειροι ή άπειροι». Ο λόγος και πάλι στον
επισμηναγό Βούζιο: «Οι Τούρκοι έχουν τον εξοπλισμό, αλλά υστερούν σε έμψυχο
υλικό. Νιώθουν κατωτερότητα όποτε πετούν μαζί μας σε ΝΑΤΟϊκές ασκήσεις».