Ο πλανήτης των αντιθέσεων

Εδώ Άρης. Η πρώτη φωτογραφία από τον Ιχνηλάτη

ΜΙΑ ΕΡΗΜΟΣ ανεμοδαρμένη, γεμάτη πέτρες και με υποψίες λόφων στο βάθος του
ορίζοντα, υποδέχθηκε στις 4 Ιουλίου 1997 τον Παθφάιντερ ή Ιχνηλάτη, κατά την
προσεδάφισή του στον Άρη. Ο τρίτος και ερυθρότερος πλανήτης του Ηλιακού
Συστήματος θα έπρεπε να ζήσει πια μ’ αυτό το «έντομο» στη ράχη του και ν’
αποκαλύψει μερικά ακόμη από τα μυστικά του. Αν σ’ ένα ταξίδι παίζει κάποιο
ρόλο το μήκος της διαδρομής ­ και αν σημαίνει κάτι η έξαψη που προκαλεί στη
φαντασία του κοινού ­ τότε η αποστολή του διαστημικού εργαστηρίου στον Άρη
πρέπει να ήταν, πράγματι, από τα σοβαρότερα γεγονότα της χρονιάς.

Ο Άρης απέχει περίπου 400 εκατομμύρια χιλιόμετρα από τη Γη. Το διαστημόπλοιο
όμως που μετέφερε ώς εκεί το «έντομο», με τις απαραίτητες καμπύλες της τροχιάς
του, τα έκανε 500. Ταξίδι που με τις σημερινές δυνατότητες της βαλλιστικής και
των εν χρήσει καυσίμων απαιτεί 3-4 χρόνια. Δεν είναι, δηλαδή, ακόμη για τον
άνθρωπο. Αλλά οι αμέτρητες φωτογραφίες που έστειλε ο Ιχνηλάτης και οι
εκτιμήσεις του για το κλίμα του Άρη κέντρισαν την περιέργεια των ειδικών της
NASA και τη διάθεση να επισπεύσουν τη διαδικασία που σε 10-15 χρόνια θα
επιτρέψει τη μετάβαση στον Κόκκινο Πλανήτη της πρώτης μικρής ανθρώπινης
ομάδας. Η ύπαρξη νερού στους πόλους, σε υπόγεια κοιτάσματα αλλά και στην
ατμόσφαιρα ­ σε σύννεφα από παγοκρυστάλλους ­ θεωρείται πλέον βέβαιη. Η θεωρία
για την παρουσία ιχνών ζωής σε πετρώματα του Άρη βρήκε επίσης στήριξη στις
παρατηρήσεις του Παθφάιντερ. Συνολικά, ο πλανήτης με το πορτοκαλί έδαφος και
τα λευκά σύννεφα, με τους θυελλώδεις ανέμους και με τα ψηλά βουνά του,
θεωρείται πολύ λιγότερο εχθρικός μετά τον Ιχνηλάτη. Ο ελληνώνυμος (από τον
αρχαίο θεό του πολέμου) Άρης περιμένει τώρα τις επόμενες αποστολές οχημάτων ­
μερικές έχουν προγραμματισθεί για το 1998 ­ στις επίσης ελληνικής ονομασίας
πεδιάδες του: όπως το υψίπεδο των Ηλυσίων, ή πιο ψηλά, στα Θάρσια Όρη, και
ακόμη πιο πάνω, στον τρομερό αρειανό Όλυμπο, ένα βουνό ύψους 25.000 μέτρων.