ΠΡΟΣΩΠΑ Η «μαμά» του Ταμαγκότσι

![]() |
|
Άκι Μαΐτα. Η ιδέα της για τα ηλεκτρονικά «ζωάκια» έσωσε την εταιρεία |
Ο «εγκέφαλος» πίσω από τα Ταμαγκότσι, τα ηλεκτρονικά «ζωάκια», είναι μια
31χρονη Γιαπωνέζα: η Άκι Μαΐτα υπερασπίζεται τα δημιουργήματά της.
ΩΣ ΤΟ τέλος του χρόνου υπολογίζεται ότι 36 εκατομμύρια Ταμαγκότσι θα έχουν
πουληθεί σ’ ολόκληρο τον κόσμο και οι κατασκευαστές του υποστηρίζουν ότι είναι
το παιγνίδι με τις καλύτερες πωλήσεις στην ιστορία για κάθε αυθεντικό,
υπολογίζεται πως κυκλοφορούν τέσσερις ή πέντε «μαϊμούδες». Η λέξη Ταμαγκότσι
δεν υπάρχει στα ιαπωνικά, αλλά «ταμάγκο» σημαίνει «αυγό και» «τσι» σημαίνει,
μεταξύ άλλων, «μωρό» και «αξιαγάπητο». Πρόκειται για μια ηλεκτρονική συσκευή
σε σχήμα αυγού που λειτουργεί σαν εικονικό κατοικίδιο, το οποίο το παιδί
πρέπει να βγάζει βόλτα, να χαϊδεύει, να ταΐζει, να τιμωρεί πατώντας τα
ανάλογα κουμπιά. Αν δεν το κάνει, το «ζωάκι» διαμαρτύρεται με στριγκλιές και
τελικά πεθαίνει. Λένε πως μερικά παιδιά υπέστησαν ψυχικό τραύμα από τον θάνατο
του Ταμαγκότσι τους. «Είναι καθήκον μας να μάθουμε στα παιδιά πως κάποια μέρα
όλα τα πλάσματα πεθαίνουν», λέει σοβαρά η Άκι Μαΐτα.
Η Άκι Μαΐτα είχε την ιδέα για τα Ταμαγκότσι ενώ εργαζόταν για την εταιρεία
παιγνιδιών Μπαντάι, την οποία έσωσε σε μια εποχή που η εταιρεία αντιμετώπιζε
σοβαρά οικονομικά προβλήματα. «Αναρωτήθηκα, ποια είναι η τάση; Τι είναι αυτό
που θέλει ο κόσμος;», λέει η Μαΐτα στην «Τάιμς». «Στην Ιαπωνία είχαμε κάθετη
αύξηση των κατοικιδίων. Παραδοσιακά είχαμε γάτες και σκύλους, αλλά τώρα
αποκτήσαμε και εναλλακτικά κατοικίδια, ψάρια, σκίουρους, κουνάβια. Καθώς όμως
τα σπίτια είναι μικρά και πολλοί είναι αλλεργικοί στα ζώα, σκέφτηκα ότι θα
μπορούσαμε να συνδυάσουμε τη μανία για κατοικίδια με τη μανία για κινητές
συσκευές τηλέφωνα, υπολογιστές, τηλεοράσεις, ραδιόφωνα… Σκέφτηκα επίσης
πως θα ήταν καλό να διδαχθούν τα παιδιά πως είναι ευχάριστο να νοιάζεσαι για
κάτι. Όσο περισσότερο το φροντίζεις, τόσο ωραιότερο γίνεται το ζωάκι που
βλέπεις στην οθόνη».
Πολλοί γονείς λένε ωστόσο ότι τα ηλεκτρονικά ζωάκια διαταράσσουν τις ώρες του
ύπνου, των γευμάτων, του διαβάσματος των παιδιών και πολλά σχολεία τα έχουν
απαγορεύσει. Υποτίθεται πως το Ταμαγκότσι μαθαίνει στα παιδιά να είναι
υπεύθυνα, ωστόσο τα ίδια τα παιδιά υπονομεύουν τον στόχο αυτό: στην Ιαπωνία,
τα αγόρια συναγωνίζονται ποιος θα σκοτώσει πρώτος το ηλεκτρονικό ζωάκι του,
ενώ στο Χονγκ Κονγκ κυκλοφορούσε, πριν απαγορευθεί από τις αρχές, ένα
ηλεκτρονικό «ζωάκι των Τριάδων» (ιαπωνική μαφία), το οποίο κάπνιζε, έπινε
οινοπνευματώδη και, για ανταμοιβή, αντί για χάδια του έδινες μαχαίρια. «Με τα
παιγνίδια, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να διαστρεβλωθεί μια αθώα ιδέα», λέει
λυπημένη η Μαΐτα, η οποία επιμένει στην παιδευτική αξία της επινόησής της.














