[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΣΤΑ ΠΙΕΡΙΑ Όρη, την περασμένη Τετάρτη το βράδυ, δεν συνετρίβη μόνο το
ουκρανικό Γιάκοβλεφ. Μαζί με τις εβδομήντα τόσες ανθρώπινες ζωές συνετρίβη και
ένα μεγάλο μέρος της δημοσιογραφικής αξιοπιστίας, καθώς και σημαντικό τμήμα
της εμπιστοσύνης μας προς το κράτος και τους μηχανισμούς του.

Ποτέ άλλοτε σε παρόμοια δυστυχήματα η δημοσιογραφική πένα και ο
δημοσιογραφικός λόγος δεν γνώρισαν τέτοια πανωλεθρία… Δημοσιογράφοι και
δημοσιογραφούντες μαζί με άσχετους, που παρίσταναν τους ειδικούς αλλά στην
πραγματικότητα το μόνο που ήθελαν ήταν να «βγουν στο γυαλί», συνέθεσαν ένα
σκηνικό που, τώρα βλέποντας τα πράγματα ψύχραιμα, όλοι θα πρέπει να ευχόμαστε
να μη μας ξανασυμβεί.

* Απέχουν χιλιάδες έτη φωτός από την αλήθεια τα περισσότερα από όσα
υποστηρίχθηκαν για την έλλειψη του ραντάρ προσέγγισης στο αεροδρόμιο
Θεσσαλονίκης και το πόσο αυτό συνέβαλε στο να συμβεί το δυστύχημα. Ακούστηκαν
τόσες ανακρίβειες για το συγκεκριμένο θέμα, που το μόνο που πέτυχαν όσοι τις
υποστήριξαν ήταν να γίνουν περίγελως των δυστυχώς ολίγων, που γνωρίζουν το θέμα.

* Κανείς δεν έψαξε τα στατιστικά και άλλα στοιχεία που λένε ότι το συντριπτικό
ποσοστό των αεροπορικών δυστυχημάτων ­ σε όλο τον κόσμο ­ έχει βασική αιτία τα
ανθρώπινα λάθη. Εμείς εδώ επιδοθήκαμε σε κυνήγι μαγισσών, όταν όλα έδειχναν
ότι το συγκεκριμένο δυστύχημα αποτελούσε κλασική παρόμοια περίπτωση.

* Ενώ ήταν πασιφανές ότι οι δυσμενέστατες καιρικές συνθήκες δεν επέτρεπαν,
όπως έχει συμβεί σε δεκάδες παρόμοιες περιπτώσεις σε όλο τον κόσμο, τη γρήγορη
ανεύρεση των συντριμμιών, εμείς εδώ ανακαλύψαμε ό,τι μπορεί να φανταστεί ο
νους, για να μειώσει μια προσπάθεια που από την αρχή ήταν σίγουρο πως θα
καρποφορούσε μόλις το επέτρεπαν οι καιρικές συνθήκες.

* Κατηγορήθηκαν αρμόδιοι και αναρμόδιοι χωρίς καμία διάκριση του βαθμού
ευθύνης τους. Συνδικαλιστές βρήκαν την ευκαιρία να βγάλουν τα απωθημένα τους
κατά του ανίκανου κράτους (όργανα του οποίου είναι και οι ίδιοι), ενώ
πολιτικοί εκτόξευαν απίστευτες κατηγορίες προσδοκώντας κομματικά οφέλη από μια
τραγωδία. Και από δίπλα εμείς γράφαμε ή μεταδίδαμε όλα τούτα τα φληναφήματα.

Το χειρότερο όμως είναι ότι δυστυχώς πάρα πολλοί έπαιξαν με τον πόνο και την
αγωνία των συγγενών των θυμάτων. Λες και ήταν δυνατόν να υπάρξουν επιζώντες σε
ένα δυστύχημα τέτοιας μορφής.

Δεν επέζησε κανένας. Γιατί αν είχε συμβεί αυτό, πολλοί, μα πάρα πολλοί από
εμάς τους υπολοίπους θα έπρεπε να γίνουμε αυτόχειρες. Αλλά και πάλι, τόσο
φιλότιμο μάλλον δεν υπάρχει…