Τα επινεφρίδια λένε «σ’ αγαπώ»!

«Τί ‘ναι αυτό που το λένε αγάπη»; Μπορεί να έχει καμία σχέση με τον
άνθρακα, το υδρογόνο και το άζωτο;

Η ΧΗΜΙΚΗ ένωση «φαινυλ-αιθυλαμίνη», χτισμένη πάνω σε μόρια άνθρακα, υδρογόνου
και αζώτου, μπορεί να μην ακούγεται αρκετά «ερωτική», αυξημένη συγκέντρωσή της
στο αίμα, όμως, παράγει ένα αίσθημα, που μοιάζει πολύ με το… ερωτικό.

Μην αναζητήσετε την «φαινυλ-αιθυλαμίνη» στα φαρμακεία. Δεν θα την βρείτε ούτε
σε τρόφιμα. Ο πιο… «κοντινός συγγενής» της είναι η φαινυλανίνη, ένα αμινοξύ
που εντοπίζεται σε τροφές πλούσιες σε πρωτεΐνες. Άραγε, αρκεί ένα δείπνο με…
μπριζόλες, για να ερωτευθούμε; Και πόση «δόση χημείας» μπορεί να έχει ο
έρωτας; Το ερώτημα έχει απασχολήσει πολλούς επιστήμονες ανά τον κόσμο.
Απάντηση δεν έχει ακόμη δοθεί. Σε αναζήτηση του… χημικού τύπου του έρωτα
ξεκίνησαν πριν από μερικούς μήνες και δύο χημικοί από την Κόρινθο. Οι κ.κ.
Μανώλης Κουλιφέτης και Βασίλης Μαντάς, ανατρέχοντας στη διεθνή επιστημονική
βιβλιογραφία και μελετώντας εγχειρίδια βιοχημείας, έχουν συγκεντρώσει ισχυρά
επιχειρήματα υπέρ της διαπίστωσης πως «ο κεραυνοβόλος έρωτας είναι χημεία».

ΤΑ ΕΠΙΝΕΦΡΙΔΙΑ

«Μπορεί κάποιος να “πέσει ξερός” στη θέα ενός εκπροσώπου του αντίθετου φύλου,
που δεν μοιάζει καθόλου με τον άντρα ή τη γυναίκα των ονείρων του. Η ευθύνη
ανήκει στα… επινεφρίδια, τα οποία εκκρίνουν αδρεναλίνη και προκαλούν
ταχυπαλμία, όταν συναντάμε το αντικείμενο του πόθου μας», εξηγεί ο κ. Μαντάς.

«Από τα επινεφρίδια, τους μικρούς ενδοκρινείς αδένες που βρίσκονται πάνω στα
νεφρά, ξεκινούν οι στεροειδείς ορμόνες αντρών και γυναικών ­ η τεστοστερόνη
για τους άντρες και τα οιστρογόνα για τις γυναίκες».

Τον πρώτο λόγο στην επιλογή συντρόφου έχει ο εγκέφαλος, από τον οποίο στη θέα
του «ιδανικού της καρδιάς», εκκρίνονται ενδορφίνες ­ φυσικές μορφίνες του
οργανισμού. Σύμφωνα με τον κ. Κουλιφέτη, «το μείγμα ενδορφινών διεγείρει τον
υποθάλαμο του εγκεφάλου ­ εκεί όπου κρύβεται η ψυχή της ερωτικής επιθυμίας, η
λίμπιντο. Από εκεί, η διέγερση ταξιδεύει σε ολόκληρο το σώμα, τα κύτταρα και
τους μυς».

Το… φλερτ γίνεται αγάπη, με τη βοήθεια των νευροδιαβιβαστών. Οι
νευροδιαβιβαστές είναι ουσίες που εκκρίνονται από τις απολήξεις διεγερμένων
νευρικών κυττάρων. Χάρη σ’ αυτούς, η διέγερση μεταφέρεται σε άλλα νευρικά ή
μυϊκά κύτταρα. Νευροδιαβιβαστής είναι η «φαινυλ-αιθυλαμίνη», υπάρχουν όμως και
περισσότερο γνωστές ομάδες και είδη, όπως η αδρεναλίνη.

«Οι επιθυμίες μας και η σεξουαλική μας συμπεριφορά εξαρτώνται άμεσα από τις
ομάδες νευροδιαβιβαστών, που βρίσκονται στον εγκέφαλο: τις ινδολαμίνες, οι
οποίες “εκπροσωπούνται” από τη σεροτονίνη και τις κατεχολαμίνες, τις οποίες
αντιπροσωπεύουν η αδρεναλίνη, η ντοπαμίνη και η νοναδρεναλίνη», λέει ο κ.
Μαντάς. Αν ανακαλυφθεί ποτέ ο χημικός τύπος του έρωτα, τότε πολύ εύκολα θα
μπορούσε να κατασκευασθεί ένα «μαγικό φίλτρο», που θα προκαλούσε ερωτική
διέγερση.

Η υπόθεση δεν ανήκει στη σφαίρα της φαντασίας. Αντίστοιχες έρευνες γύρω από τη
χημεία του έρωτα και δεκάδες εργαστήρια βιοχημίας του εξωτερικού
χρηματοδοτούνται από κολοσσιαίες φαρμακοβιομηχανίες, οι οποίες ελπίζουν να
ανακαλύψουν κάποτε τη φόρμουλα για το «ιδανικό αφροδισιακό».

«Το αν τα αφροδιασιακά αποτελούν μύθο ή πραγματικότητα δεν έχει ακόμη
εξακριβωθεί», υποστηρίζουν οι κ.κ. Κουλιφέτης και Μαντάς. «Υπάρχουν, όμως,
χημικές ενώσεις, που συχνά χαρακτηρίζονται ως ιδιαίτερα… ερωτικές. Τέτοιες
είναι η διμεθυλαμινοαιθανόλη και ο ψευδάργυρος, υψηλές συγκεντρώσεις των
οποίων εντοπίζονται στα στρείδια και τα θαλασσινά ­ τροφή που κρατά φήμη
αφροδισιακού εδώ και πολλούς αιώνες».

Ένα φιλί. Έχει αποτυπωθεί σε ευαίσθητο στη θερμότητα φιλμ. Το λευκό, αναδεικνύει τα θερμότερα σημεία του σώματος (το πρόσωπο, όπου το σμήγμα διεγείρει τις «σεξουαλικές» ορμόνες και την περιοχή κάτω από τους ώμους) και το βαθύ μπλε, τα πιο ψυχρά σημεία

ΚΑΠΟΥ ΣΤΟΝ νωτιαίο μυελό εδρεύει ένα «κεντρικό σύστημα διέγερσης», το οποίο
ελέγχει τη σεξουαλική επιθυμία.

Παράλληλα με το σύστημα αυτό υπάρχουν κι άλλοι «δρόμοι», ανεξάρτητοι από τη
λειτουργία των ορμονών, οι λεγόμενες «νευρικές οδοί», οι οποίες καθορίζουν τον
τρόπο με τον οποίο απαντούμε σε εξωτερικά ερεθίσματα: σε εκείνα που βλέπουμε,
ακούμε ή μυρίζουμε.

Πείραμα σε αρουραίους απέδειξε πως οι ρυθμιστικοί παράγοντες που βρίσκονται
στον υποθάλαμο του εγκεφάλου και προκαλούν, μέσω της υπόφυσης, την παραγωγή
γενετικών ορμονών και την ανάπτυξη ωοθυλακίων και σπερματοζωαρίων επηρεάζουν
τη σεξουαλική τους συμπεριφορά.

Δεν έχει όμως ακόμη εξακριβωθεί αν κάτι τέτοιο ισχύει και για τον ανθρώπινο
οργανισμό. Από πειράματα σε ζώα προέρχεται και η γνώση μας για τη σχέση της
όσφρησης με την ερωτική επιθυμία.

Τα ζώα στέλνουν το μήνυμα του ζευγαρώματος, μέσω χημικών ενώσεων, οι οποίες
λέγονται φερομόνες. Αρκεί μια ελάχιστη ποσότητα φερομονών (μόλις 10 γραμμάρια)
για να φτάσει το μήνυμα που θα προετοιμάσει το έδαφος για την ερωτική πράξη.

Στους ανθρώπους εκτιμάται πως το ερωτικό παιχνίδι ξεκινά από τη… μύτη. Οι
οσμώδεις ουσίες ανδροστερόλη και ανδροστερόνη, που βρίσκονται στον ιδρώτα,
είναι συγγενικές με την ανδρική τεστοστερόνη.