ΠΡΟΣΩΠΑ Ένας βετεράνος κομμουνιστής

Αλβάρο Κουνιάλ. Προκαλεί τον σεβασμό ακόμη και στη Δεξιά

Πέντε χρόνια αφότου έφυγε από την ηγεσία του Πορτογαλικού Κ.Κ., ο Αλβάρο
Κουνιάλ παραμένει ανυποχώρητος στις μαρξιστικές πεποιθήσεις του ­ ακόμη και ως συγγραφέας.

ΟΤΑΝ ο Κουνιάλ και ο πρώην πρόεδρος της Πορτογαλίας Μάριο Σοάρες ήρθαν
πρόσφατα αντιμέτωποι σε μια πολιτική συζήτηση με θέμα τη συμμετοχή της χώρας
στην Ευρωπαϊκή Ένωση, «η χώρα “σταμάτησε” για να τους ακούσει να μιλάνε»,
έγραψε η «Ντιάριο ντε Νοτίσιας». Μερικοί ραδιοσταθμοί μετέδωσαν ζωντανά τη
συζήτηση και τουλάχιστον μία εφημερίδα εξέδωσε την επομένη ειδικό ένθετο με
όλο το κείμενο του διαλόγου.

Το ενδιαφέρον του κόσμου οφειλόταν και στην ανάμνηση μιας πιο δραματικής και
ιστορικά σημαντικής τηλεοπτικής συζήτησης ανάμεσα στους δύο πολιτικούς πριν
από 22 χρόνια, όταν δεν ήταν ακόμη σαφής η κατεύθυνση που θα έπαιρνε η
Πορτογαλία μετά την επανάσταση του 1974 που σήμανε το τέλος τεσσάρων δεκαετιών
δικτατορίας του Αντόνιο Σαλαζάρ. Ο Σοάρες, ηγέτης του Σοσιαλιστικού Κόμματος,
και ο Κουνιάλ συμμετείχαν για αρκετούς μήνες στην ίδια κυβέρνηση. Στη συνέχεια
ο Σοάρες ηγήθηκε τριών κυβερνήσεων ως πρωθυπουργός και έφερε σε πέρας δύο
προεδρικές θητείες, ως την αποχώρησή του, το 1996. Ο Κουνιάλ, ο οποίος είχε
κάνει 11 χρόνια φυλακή επί Σαλαζάρ και πέρασε εξόριστος το υπόλοιπο της
δικτατορίας, δεν έχει τη φήμη του «πατέρα του έθνους» που απέκτησε ο Σοάρες,
ωστόσο μπορεί να αιχμαλωτίζει την προσοχή της χώρας. «Είναι πάντα συνεπής και
ικανός να θυσιαστεί για ένα ιδανικό», λέει ο αριστερός ιστορικός Φερνάντο
Ρόσας. «Σ’ έναν κόσμο που λείπουν τα ιδανικά, τα χαρακτηριστικά αυτά προκαλούν
τον σεβασμό ακόμη και στη Δεξιά».

Ο Κουνιάλ διέκοψε την τελευταία επίσημη σχέση του με την ηγεσία του
Κομμουνιστικού Κόμματος στο τέλος του 1996, όταν διαλύθηκε το Εθνικό
Συμβούλιο, το οποίο είχε συσταθεί ειδικά για να τοποθετηθεί εκείνος επικεφαλής
του. Σπάνια δίνει συνεντεύξεις και η προσωπική ζωή του παραμένει μυστηριώδης.
Είναι γνωστό πως έχει μια κόρη, την Άννα, η οποία γεννήθηκε στη δεκαετία του
1960, όταν ήταν εξόριστος στη Μόσχα, και εγγόνια, αλλά δεν είναι γνωστό πού
ζουν. Τώρα ασχολείται κυρίως με το γράψιμο. Το τελευταίο μυθιστόρημά του με
τίτλο «Το Σπίτι της Ευλαλίας» εκδόθηκε νωρίτερα φέτος και αφηγείται την
ιστορία μιας ομάδας πορτογάλων κομμουνιστών παγιδευμένων στη Μαδρίτη στην αρχή
του Ισπανικού Εμφυλίου, το 1936. Ωστόσο, παρά την ετυμηγορία της Ιστορίας ότι
ο Ισπανικός Εμφύλιος ήταν μία από τις πιο βάρβαρες συγκρούσεις του 20ού αιώνα
και ότι ωμότητες διαπράχθηκαν και από τις δύο πλευρές, στο «Σπίτι της
Ευλαλίας» οι κομμουνιστές είναι όλοι καλοί και οι φασίστες όλοι αιμοσταγείς.
Στα 84 χρόνια του, ο Κουνιάλ δεν αλλάζει τις πεποιθήσεις του…