ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Η επανάσταση του Μπερτινότι

Μπερτινότι – Κοσούτα. Ο γραμματέας και ο πρόεδρος της Κομμουνιστικής Επανίδρυσης σε στιγμές επαναστατικής έξαρσης

Όταν η Αριστερά «εκσυγχρονιζόταν», εκείνος πήγε κόντρα στο ρεύμα. Κι όταν η
Αριστερά έγινε κυβέρνηση, δεν δίστασε να τη στηρίξει. Με τους δικούς του
όρους, βέβαια. Πότε θα δούμε και την ελληνική εκδοχή του Φάουστο Μπερτινότι;

ΕΞΩ ΑΠΟ το γραφείο του Μπερτινότι, στην έδρα της Κομμουνιστικής Επανίδρυσης,
υπάρχει μια αφίσα του Αντόνιο Γκράμσι με την εξής λεζάντα: «Η επανάσταση της
Δύσης». Η δημοσιογράφος της «Ελ Παΐς» που έχει κλείσει μαζί του ραντεβού για
συνέντευξη δεν αφήνει την ευκαιρία να πάει χαμένη. Τι έμεινε από την
επανάσταση εκείνη; «Η επανάσταση είναι μια ιστορική διαδικασία και για τον
λόγο αυτό πρέπει να είμαστε μετριοπαθείς, δεν πρόκειται για την επίθεση
εναντίον των χειμερινών ανακτόρων», απαντά ο 57χρονος γραμματέας. «Σύμφωνα με
τον Μαρξ, είναι μια διαδικασία που αλλάζει την υπάρχουσα τάξη πραγμάτων.
Σήμερα, την υποστηρίζουν εκείνοι που δεν δέχονται την όξυνση των ανισοτήτων
μέσω του καπιταλιστικού εκσυγχρονισμού. Που δεν δέχονται πως η ανεργία στην
Ευρώπη αποτελεί διαρκή και διαρθρωτική πραγματικότητα. Που δεν συμφωνούν με τη
μίμηση του αμερικανικού κοινωνικού μοντέλου. Που αναζητούν μια λύση
διαφορετική από τη νεοφιλελεύθερη πολιτική».

Ποιος είναι αυτός ο ονειροπόλος που τολμά να μιλάει ακόμη για επανάσταση; Και
τι ποσοστό μπορεί να παίρνει στις εκλογές ένα κόμμα που τα βάζει με τον
«καπιταλιστικό εκσυγχρονισμό»; Μισό τοις εκατό; Ένα; Λάθος. Η Κομμουνιστική
Επανίδρυση, που γεννήθηκε το 1991 από τη διάσπαση του Ιταλικού Κομμουνιστικού
Κόμματος, έλαβε στις τελευταίες εκλογές 8,6%. Στηρίζει την κυβέρνηση του
Ρομάνο Πρόντι, αλλά τον περασμένο μήνα απείλησε να τη ρίξει λόγω των περικοπών
που προβλέπει ο προϋπολογισμός για τις συντάξεις. Κι έκανε πίσω με αντάλλαγμα
ένα νομοσχέδιο για τη μείωση των ωρών εργασίας. Ένα στοιχείο που ξεφεύγει από
τη νεοφιλελεύθερη πολιτική, όπως λέει ο Μπερτινότι.

Για τον Ιταλό πολιτικό και συνδικαλιστή, υπάρχουν σήμερα δύο Αριστερές. Αυτή
που απαντά στον εκσυγχρονισμό με τους νόμους της αγοράς (PDS, Νέοι Εργατικοί,
Ισπανοί σοσιαλιστές) και η ριζοσπαστική Αριστερά (Επανίδρυση, Ενωμένη Αριστερά
της Ισπανίας). Το Γαλλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα έχει διαλέξει έναν πρωτότυπο
δρόμο, που μπορεί να αποδειχθεί πολύ χρήσιμος στη μάχη κατά της ανεργίας. Όλες
αυτές οι Αριστερές, μαζί με το εργατικό κίνημα, τους οικολόγους, τις γυναίκες,
τους νέους, βρίσκονται σήμερα μπροστά στην πρόκληση της οικοδόμησης μιας
διαφορετικής Ευρώπης. Γιατί η σημερινή Ευρώπη έχει ένα τεράστιο έλλειμμα
δημοκρατίας και ένα αφόρητο έλλειμμα ηγεσίας.

Εν κατακλείδι, σύντροφε: μπορούμε να ελπίζουμε; «Όπως χρειάστηκαν αιώνες για
το πέρασμα από τη φεουδαρχία στον καπιταλισμό, θα χρειαστούν αιώνες και για να
φτάσουμε από το σημερινό κοινωνικό σύστημα στον κομμουνισμό. Κι όπως ο
άνθρωπος επέμεινε τόσο να μάθει να πετάει και έπεσε πολλές φορές μέχρι να
κατασκευάσει ένα εργαλείο για να μπορεί να πετάξει, έτσι και στην πολιτική
πρέπει να δοκιμάζεις και να ξαναδοκιμάζεις μέχρι να βρεις τον δρόμο σου».