Ο πόλεμος των… πέντε ορόφων

Κατοικίδια ζώα, γάτες και σκύλοι, μουσική, οι σκόνες από τα ρούχα και τα
νερά από το πότισμα, οι ώρες λειτουργίας του καλοριφέρ, οι χώροι πάρκινγκ
γίνονται πολύ συχνά το μήλο της έριδος για τους ενοίκους των πολυκατοικιών.

Στη μικρή κοινωνία, ανάμεσα στις κλειστές πόρτες των διαμερισμάτων,
αναπτύσσονται διαμάχες που πολλές φορές φτάνουν ως και τις αίθουσες των δικαστηρίων.

Κάθε γειτονιά, κάθε ένοικος έχει πολλές ιστορίες καβγάδων να διηγηθεί. Είτε
γιατί η κυρία που μένει από πάνω τινάζει τα χαλιά της στη φρέσκια απλωμένη
μπουγάδα είτε επειδή οι νεαροί στη διπλανή γκαρσονιέρα έχουν κάθε βράδυ πάρτι
είτε γιατί ο σκύλος του κυρίου που μένει στον κάτω όροφο γαβγίζει τις πιο
ακατάλληλες ώρες είτε επειδή κάποιος θέλει να μετατρέψει το διαμέρισμά του σε γραφείο.

Τα τηλέφωνα στα κατά τόπους Αστυνομικά Τμήματα χτυπούν συνεχώς. Ορισμένοι
απειλούν με μηνύσεις, άλλοι απαιτούν άμεση επέμβαση, οι περισσότεροι όμως
ζητούν να μάθουν τον κανονισμό της πολυκατοικίας.

Έτσι, το Πολυδύναμο Αστυνομικό Τμήμα στην Καλλιθέα ανέλαβε δράση. Με στόχο να
ενημερώσει τους κατοίκους της περιοχής, να σταματήσει το ντριν του τηλεφώνου
για θέματα γειτονικού δικαίου και τις διαμάχες μεταξύ ενοίκων, τύπωσε και
μοίρασε μια λίστα με τις βασικότερες διατάξεις του κανονισμού πολυκατοικιών.
Το φυλλάδιο, το όποιο έφθασε σε όλες τις πολυκατοικίες ευθύνης του Τμήματος,
επιχειρεί να δώσει λύσεις στα σημαντικότερα προβλήματα στις σχέσεις των
ανθρώπων που ζουν στο ίδιο κτίριο. «Οι περισσότερες κλήσεις γίνονται για
θέματα κοινής ησυχίας, για την παρουσία κατοικιδίων, τις γλάστρες και το
πότισμα, την καθαριότητα των κοινόχρηστων χώρων, τα σκουπίδια, ακόμη και την
ασφάλεια των διαμερισμάτων», εξηγεί ο διοικητής του Τμήματος κ. Βασίλης Παπακώστας.

«ΟΙ ΜΕΤΑΞΥ των ενοίκων, ιδίως αστικών πολυκατοικιών, συχνοί έντονοι διάλογοι
που όχι σπάνια καταλήγουν σε αστυνομικά συμβάντα, έχουν μονάχα ως αφορμές και
όχι ως αιτίες καθημερινά περιστατικά», σημειώνουν οι δικηγόροι Μαίρη
Διαμαντάκου και Ελευθερίου Μοίρα.

«Η κοινωνική εμπειρία μάς οδηγεί στο συμπέρασμα ότι το φαινόμενο αυτό
οφείλεται στις διαφορετικές ανθρώπινες ιδιοσυγκρασίες, επιτείνεται δε από το
καθημερινό άγχος, την έλλειψη ανεκτικότητας, την άρνηση-αδυναμία επικοινωνίας
με τον συγκάτοικο, την γενικότερη αποξένωση-απομάκρυνση του ενός από τον
άλλον, που μετατρέπει τον διπλανό μας σε εχθρό».

ΑΝ ΕΠΙΒΑΡΥΝΘΟΥΝ οι συνθήκες διαβίωσης σε μια περιοχή, μπορεί να αλλάξει και η
χρήση των διαμερισμάτων που βρίσκονται εκεί, έστω κι αν δεν το επιτρέπει ο
κανονισμός λειτουργίας των πολυκατοικιών.

Η απόφαση του Αρείου Πάγου ανοίγει τον δρόμο για τη μετατροπή εκατοντάδων
διαμερισμάτων επί της Λεωφόρου Συγγρού σε χώρους γραφείων, παρά τις όποιες
αντιρρήσεις μπορεί να έχουν άλλοι ένοικοι μιας πολυκατοικίας.

Το Ανώτατο Δικαστήριο και σ’ αυτήν την περίπτωση βρέθηκε ανάμεσα στους
ιδιοκτήτες διαμερισμάτων μιας πολυκατοικίας επί της Λεωφόρου Συγγρύ που
ερμήνευαν με τον δικό τους τρόπο τον κανονισμό λειτουργίας της.

Ο ένας ιδιοκτήτης ήθελε να κάνει το διαμέρισμά του χώρο γραφείου για να το
νοικιάσει, αλλά ο άλλος υποστήριζε ότι ο κανονισμός της πολυκατοικίας
επιτρέπει να λειτουργούν γραφεία μόνον έως τον δεύτερο όροφο και το επίμαχο
διαμέρισμα βρίσκεται στον τέταρτο.

Η αντιδικία τους έφθασε έως τον Άρειο Πάγο, με τον ιδιοκτήτη που επεδίωκε την
αλλαγή χρήσης του διαμερίσματος να δικαιώνεται (όπως, εξάλλου, και πρωτοδίκως
και στο Εφετείο). Το Ανώτατο Δικαστήριο δέχθηκε ότι έτσι κι αλλιώς ο
κανονισμός της πολυκατοικίας επέτρεπε τη λειτουργία γραφείων, έστω έως τον β’
όροφο. Πέραν αυτού, η Λεωφόρος Συγγρού έχει πάψει να είναι περιοχή αμιγούς
κατοικίας, ενώ οι συνθήκες διαβίωσης έχουν αλλάξει, λόγω του θορύβου και του
έντονου κυκλοφοριακού, με αποτέλεσμα δύσκολα κάποιος να νοικιάζει διαμέρισμα
στην περιοχή. Έτσι, ο Άρειος Πάγος κρίνει ότι δικαιολογείται η αλλαγή χρήσης
στο διαμέρισμα, αφού η λειτουργία γραφείου δεν θεωρείται, άλλωστε, ότι
προκαλεί και παρενόχληση στον αντίδικο.