ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΣΧΑΛΙΔΗΣ «Προνομιακό πεδίο αντιπολίτευσης τα εθνικά»

Προνομιακό πεδίο για την άσκηση αντιπολίτευσης είναι τα εθνικά θέματα και
έτσι εξηγείται το γεγονός ότι εκεί δραστηριοποιείται έντονα η εσωκομματική
αντιπολίτευση του ΠΑΣΟΚ, δηλώνει στα «ΝΕΑ» ο υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ
Γιώργος Πασχαλίδης.

Ο κ. ΠΑΣΧΑΛΙΔΗΣ, που κάνει λόγο για αναβίωση του συνδρόμου ΝΑΤΟ, με αφορμή την
επίθεση της εσωκομματικής αντιπολίτευσης κατά των κυβερνητικών χειρισμών,
υποστηρίζει ότι η Ελλάδα πέτυχε με τη νέα δομή του ΝΑΤΟ ισότιμη συμμετοχή στο
Βορειοατλαντικό Σύμφωνο.

Σχετικά με τα εσωτερικά του ΠΑΣΟΚ δηλώνει με έμφαση ότι «δεν υπάρχουν Ρισελιέ
στο Μέγαρο Μαξίμου». Αλλά σπεύδει να προσθέσει ότι «ούτε στη Χαριλάου Τρικούπη
υπάρχουν Ρισελιέ», ακριβώς για να μη δώσει τροφή σε σχόλια, που έτσι κι αλλιώς
κυκλοφορούν, και τα οποία θέλουν το Μέγαρο Μαξίμου να βρίσκεται σε σταθερή
κόντρα με τον 5ο όροφο της Χαριλάου Τρικούπη ­ εκεί δηλαδή όπου εδράζεται ο
Θεόδωρος Τσουκάτος.

Στη συνέντευξη ο κ. Πασχαλίδης αρνείται ότι υπάρχει πρωθυπουργικό περιβάλλον
«με την έννοια του εξωθεσμικού κέντρου», και απορρίπτει εντελώς τις κατηγορίες
που διατυπώνονται από διάφορες πλευρές της εσωκομματικής αντιπολίτευσης, ότι
το πρωθυπουργικό περιβάλλον παρεμβαίνει ενεργά στο κυβερνητικό έργο.

Ο υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ, που διεκδικεί τον ρόλο του «διανοητή» στο
λεγόμενο πρωθυπουργικό περιβάλλον, παραδέχεται έμμεσα ότι όντως υπάρχουν
έριδες και μεταξύ τους. Αναφέρει συγκαταβατικά ότι «είμαστε διαφορετικοί
άνθρωποι σε διαφορετικούς ρόλους που υπηρετούν την κοινή υπόθεση της
συλλογικότητας». Ο ίδιος πάντως αποδίδει την «παραφιλολογία» περί Μαξίμου «στο
ότι άνθρωποι που ήρθαν από το πουθενά τελικά κατάφεραν να υποστηρίξουν την
μετάβαση του ΠΑΣΟΚ από μια δύσκολη περίοδο μεταφυσικής αγωνίας σε μια περίοδο
ευσταθούς κίνησης προς τα εμπρός».

Ο κ. Πασχαλίδης, που κατά καιρούς έχει αναλάβει διάφορες «δύσκολες» αποστολές
σχετικά με την επικοινωνιακή πολιτική της κυβέρνησης ή με την Κοινοβουλευτική
Ομάδα του ΠΑΣΟΚ, μιλάει ακόμη για τη νέα δομή του ΝΑΤΟ, την οικονομική
πολιτική της κυβέρνησης και τη δυσφορία που προκαλεί στην κοινή γνώμη, και για
άλλα θέματα που άπτονται της κυβερνητικής πολιτικής. Στέκεται ιδιαίτερα στο
θέμα της συμπεριφοράς της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ και θεωρεί ότι η
δραστηριότητα που επιδεικνύουν με άξονα τα εθνικά θέματα ορισμένα στελέχη
προσκείμενα στην εσωκομματική αντιπολίτευση, δεν υποκρύπτει τίποτε ιδιαίτερο:
απλώς είναι πιο εύκολο να κάνεις αντιπολίτευση χωρίς κόπο και κόστος για τα
θέματα αυτά.

Τέλος, αναφερόμενος στο μείζον πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί στο ΠΑΣΟΚ με τις
εγγραφές νέων μελών, επισημαίνει ότι «για να μην είναι μιας χρήσεως τα μέλη
που εγγράφονται, επείγει η αποσαφήνιση της ιδιότητας του μέλους».

ΑΥΞΑΝΕΤΑΙ η πιθανότητα ενός θερμού επεισοδίου στο Αιγαίο όσο συντηρείται το
κλίμα της έντασης ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία, τονίζει ο Γ.
Πασχαλίδης, και προσθέτει ότι είναι σημαντικό να συνεχιστούν οι προσπάθειες
αποκλιμάκωσης που οδήγησαν στη Μαδρίτη και την Κρήτη.

Ο κ. Πασχαλίδης αναφέρει επίσης ότι η «εξομάλυνση ως ιστορική τάση της εποχής
είναι μια φυσική εξέλιξη και για την Ελλάδα που ισχυροποιείται παντού χωρίς να
κλείνεται στο όστρακό της. Έχουν γίνει σημαντικά βήματα στο θέμα της
εκλογίκευσης της εξωτερικής πολιτικής. Από την πρακτική του μηδενικού
αθροίσματος “κερδίζω – χάνεις” προσεγγίζουμε τη λογική “κερδίζω – κερδίζεις”
με βασικές προϋποθέσεις τον σεβασμό της κυριαρχίας τής κάθε χώρας και του
Διεθνούς Δικαίου. Η ειρήνη συμφέρει!».

Αναφερόμενος στο Κυπριακό, ο κ. Πασχαλίδης υποστηρίζει ότι οι αμερικανικές
προσπάθειες θα πρέπει να στραφούν προς την Τουρκία. «Όσοι ενδιαφέρονται για
την επίλυση του προβλήματος θα πρέπει να ασκήσουν την επιρροή τους προς την
τουρκική πλευρά, να αφιερώσουν περισσότερο χρόνο ταξιδεύοντας στην Άγκυρα.
Εκεί εντοπίζεται η αδιαλλαξία» σημειώνει.

Πιστεύει ότι το πρόβλημα με τη νέα δομή του ΝΑΤΟ είναι μάλλον θεωρητικό και
σημειώνει ότι το θέμα είχε συζητηθεί διεξοδικά στο ΚΥΣΕΑ και σε δύο Υπουργικά
Συμβούλια. Επί της ουσίας, προσθέτει ότι η Ελλάδα απέκτησε ισότιμη συμμετοχή
στο ΝΑΤΟ, κι ότι υπάρχουν στη συμφωνία οι ασφαλιστικές δικλίδες που εγγυώνται
τα εθνικά συμφέροντα.

Μιλώντας για την τακτική της εσωκομματικής αντιπολίτευσης να
«δραστηριοποιείται» στα εθνικά θέματα, ο υφυπουργός δηλώνει ότι «είναι ένα
προνομιακό πεδίο για την άσκηση αντιπολίτευσης, είναι μια περιοχή θεμάτων που
ό,τι και να πει κάποιος εν ονόματι ενός αόριστου πατριωτισμού, είναι μέσα.

Βασικές αρχές της κυβερνητικής πολιτικής είναι: “πατριωτικόν ό,τι κάνει την
Ελλάδα ισχυρή” και “εθνικόν το αληθές”. Νομίζω πως έχει αξία να μνημονεύουμε
τον Διονύσιο Σολωμό σε περιόδους ειρήνης και όχι ύστερα από εθνικές τραγωδίες».

Πολύ προσεκτικά αντιμετωπίζει το «θέμα Αρσένη», τοποθετώντας το στο επίπεδο
της παρέμβασης του υπουργού Παιδείας σε… ξένα χωράφια. Δηλώνει σχετικά:

«Θεωρώ πολιτικό σφάλμα τη διέγερση του ΝΑΤΟϊκού συνδρόμου, που ορισμένοι
μάλιστα υπολογίζουν ως βασικό αντιπολιτευτικό στοιχείο. Η συζήτηση περί ορίων
ευθύνης των στρατηγείων ανέδειξε εκτός των άλλων και το θέμα των ορίων ευθύνης
των υπουργείων.

Στο πλαίσιο της κυβερνητικής συλλογικότητας οι ευθύνες εξειδικεύονται,
οριοθετούνται, εξατομικεύονται και ιεραρχούνται ώς την τελική ευθύνη του Πρωθυπουργού».

ΠΟΙΟΣ θα κερδίσει στις δημοτικές εκλογές για το δήμο της Αθήνας; «Αν πιστέψω
τα ρεπορτάζ ­ δηλώνει ο Γ. Πασχαλίδης ­ αυτός που θα του σκάψουν το μικρότερο λάκκο»!

Και προσθέτει με έμφαση: «Η πρωτοβουλία της Μαρίας Δαμανάκη έτυχε θετικής
υποδοχής από την Πολιτική Γραμματεία του ΠΑΣΟΚ. Μετά την ολοκλήρωση των
εσωκομματικών διαδικασιών, η προσοχή θα πρέπει να επικεντρωθεί στο σύγχρονο
δημοτικό πρόγραμμα της πρωτεύουσας της χώρας και όχι στο κατά πόσο θα
επεκταθούν τα κάγκελα στα πεζοδρόμια της Αθήνας».

Η ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ

Αναφερόμενος στην Κεντροαριστερά υποστηρίζει ότι μιλάμε για την επανεξέταση
«ενός ολόκληρου συστήματος σκέψης που ξεπέρασε το σοκ του ’89 στην Α. Ευρώπη
και απαντά θετικά στις προκλήσεις της σύγχρονης εποχής. Στη συμβατότητα της
δημοκρατίας με την αγορά, της ανάπτυξης με το περιβάλλον, της οικονομίας με τη
δικαιοσύνη, της πολιτικής με τον πολιτισμό, της λογικής με τη φύση.

Η Κεντροαριστερά του 21ου αιώνα είναι ένα πολιτικό σύστημα σκέψης που
υποστηρίζει μια συμφωνία ιδεολογικών αρχών και στόχων. Στην Ελλάδα είναι η
Αριστερά που ξαναβρίσκει την αυτοπεποίθησή της και κυβερνά. Η μορφή και το
όνομα της συνεργασίας εξαρτάται από το περιεχόμενο της προγραμματικής σύνθεσης».

ΔΕΝ ΕΥΣΤΑΘΕΙ η ρητορεία περί θυσιών χωρίς αντίκρυσμα στην οικονομία,
επισημαίνει ο υφυπουργός Γ. Πασχαλίδης και προσθέτει ότι υπάρχει ελπίδα και
προέρχεται από τις σταθερά ικανοποιητικές επιδόσεις της ελληνικής οικονομίας.
Ο κ. Πασχαλίδης υποστηρίζει ότι έχει μεγάλη σημασία «η έγκαιρη προσαρμογή της
χώρας στο διεθνές ανταγωνιστικό περιβάλλον» και προσθέτει ότι η «κυβέρνηση
είναι αποφασισμένη να αντισταθεί στο νεοελληνικό σύνδρομο του ημιτελούς και
ανολοκλήρωτου και να πετύχει το αποτέλεσμα στο σωστό χρόνο».

Αναφέρει ότι «κατανοεί» τη δύσκολη προσπάθεια των εργαζομένων «στον κοινό
στόχο να οργανώσουμε μια χώρα με συνοχή και κύρος», και δεν δέχεται ότι η
οικονομική πολιτική είναι «μονόδρομος» εις βάρος των ασθενέστερων οικονομικά
τάξεων. Δηλώνει σχετικά:

«Η κυβέρνηση δεν μιλά για μονόδρομο, μιλά για δρόμο που οδηγεί στην ισότιμη
ένταξη στα υπερεθνικά σύνολα, σε μια εποχή αλληλεξάρτησης με όρους που
συμφέρουν στη χώρα.

­ Υπάρχει άλλη λύση στην οικονομία; είναι η ερώτηση.

«Υπάρχει, απαντάει. Είναι η λύση της δανεικής ευημερίας, αυτής δηλαδή που
καταναλώνει το προϊόν του μέλλοντος.

Εφαρμόστηκε σε μεγάλη κλίμακα στη διάρκεια της μεταπολίτευσης και άφησε ένα
σεβαστό λογαριασμό που ακόμα πληρώνουμε».

Η επόμενη ερώτηση αφορά το κοινωνικό κράτος που επαγγελόταν το ΠΑΣΟΚ, και
τώρα, όπως υποστηρίζει η εσωκομματική αντιπολίτευση, απουσιάζει από τον
προϋπολογισμό. Ο Γ. Πασχαλίδης θεωρεί υποχρέωσή του να απαντήσει καταγράφοντας
μέτρα όπως η μερική τιμαριθμοποίηση της φορολογικής κλίμακας, το ΕΚΑΣ για τους
συνταξιούχους, τα προγράμματα για τους ανέργους κ.ά. Κι αφού αναφέρει όλα
αυτά, διερωτάται: «Τι σημαίνει επιτέλους Κοινωνικό Κράτος; Ποσά που
σκορπίζονται σε δυνατούς και αδύνατους ή μια γενναιόδωρη υποστήριξη σε όσους
έχουν πραγματικές ανάγκες;».

ΣΕ ΣΥΓΧΥΣΗ πολιτικών μηνυμάτων και έλλειμμα σωστού «τάιμινγκ» αποδίδει ο Γ.
Πασχαλίδης την εικόνα που εμφανίζει η κυβέρνηση, να μην μπορεί να κερδίσει τις
εντυπώσεις, ενώ προβαίνει σε πολιτικές πρωτοβουλίες μείζονος σημασίας.

«Συχνά ­ αναφέρει ­ τα επικοινωνιακά ελλείμματα οφείλονται και στις
ενδοκυβερνητικές αβαρίες, που μεταφράζονται σε απώλεια πολιτικού χρόνου και σε
σύγχυση μηνυμάτων.

Οι κυβερνήσεις του 21ου αιώνα θα παίρνουν όλο και πιο σοβαρά την αναδυόμενη
αρμοδιότητα της επικοινωνιακής πολιτικής».

Ο υφυπουργός προσθέτει πάντως ότι «είναι καιρός να μιλήσουμε για μια πολιτική
για την επικοινωνία και μετά για επικοινωνιακή πολιτική, που τελευταία έγινε
της μόδας. Μια πολιτική για την επικοινωνία που στηρίζεται στην οργάνωση και
την τεκμηρίωση της γνώσης, στην αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού και της
σύγχρονης τεχνολογίας, στον αυτοέλεγχο της συμπεριφοράς. Πρώτη ύλη της
επικοινωνιακής πολιτικής είναι πάντα το έργο που υπάρχει ή δεν υπάρχει».

ΚΤΙΣΜΑ στην άμμο είναι ο εκσυγχρονισμός χωρίς την ενεργό παρουσία των πολιτών,
υποστηρίζει ο Γιώργος Πασχαλίδης. Αλλά δεν δέχεται ότι υπάρχει δυσφορία και
πολύ περισσότερο αμφισβήτηση της ίδιας της κυβέρνησης. Υπενθυμίζει ότι «ο
περσινός κύκλος αμφισβήτησης της κυβερνητικής πολιτικής έκλεισε όταν φάνηκε
πως δεν καταλήγει σε μια άλλη πρόταση.

Ό, τι εξελίσσεται σήμερα στην Ελλάδα σαν εκσυγχρονιστικό εγχείρημα εξακολουθεί
να είναι μια συμμαχική κίνηση νεωτεριστών των πολιτικών και κοινωνικών
δυνάμεων. Νομίζω πως αυτή η συμμαχία δύο χρόνια μετά χρειάζεται μια νέας
ποιότητας συμφωνία, που θα προωθήσει τις μεταρρυθμίσεις. Ο εκσυγχρονισμός της
χώρας χωρίς την ενεργό παρουσία των πολιτών είναι κτίσμα στην άμμο».

­ Έχουν δίκιο αυτοί που λένε ότι το ΠΑΣΟΚ τους τελευταίους μήνες
διαχειρίζεται με αλαζονεία την εξουσία;

«Η κυβέρνηση δεν έχει έπαρση, έχει αυτοπεποίθηση. Εκσυγχρονισμός και αλαζονεία
είναι έννοιες ασύμβατες, δεν πάνε μαζί. Ο εκσυγχρονισμός είναι μια διαρκής
μεταρρυθμιστική διαδικασία και ποτέ μια καθεστωτική αντίληψη των πραγμάτων».

Στην ερώτηση για το πώς εκτιμά το γεγονός ότι η κυβέρνηση περνάει όλο και
δυσκολότερα τα νομοσχέδιά της από τη Βουλή, ο κ. Πασχαλίδης ασκεί κριτική στον
τρόπο που λειτουργούν οι υπουργοί. Αναφέρει σχετικά: «Θα πρέπει σε κάθε
νομοσχέδιο να λειτουργούν οι διαδικασίες συνδιαμόρφωσής του σε στενή
συνεργασία υπουργών με τους βουλευτές. Ταυτόχρονα, το δικαίωμα της
απεριόριστης γνώμης του βουλευτή αποκτά πολιτική ουσία όταν συναιρείται με την
υποχρέωσή του να μετουσιώσει το πρόγραμμα σε έργο.

Μέχρι τώρα οι διαφοροποιήσεις των βουλευτών, χωρίς να έχουν μαζικό χαρακτήρα,
θα έλεγα πως οφείλονται άλλοτε στο ότι δεν λειτούργησε η πρώτη αρχή κι άλλοτε
η δεύτερη». Δεν δέχεται ότι στο ΠΑΣΟΚ υπάρχουν αποκλεισμοί στελεχών, και
υποστηρίζει ότι οι επιφυλάξεις που διατυπώνονται «εκφράζουν περισσότερο
προσωπικές στάσεις αποστασιοποίησης με λογικοφανή άλλοθι και όχι προκαταλήψεις
για μη αξιοποίηση στελεχών ή άρνηση συνεργασίας».