ΑΥΤΟΙ

… περί αποποινικοποίησης κάποιων ναρκωτικών, θα έπρεπε ίσως να προστεθεί και
ένα θέμα «αποπολιτικοποίησης». Και αυτό γιατί πολλοί θεωρούν ότι οφείλουν να
τηρούν (ή να δηλώνουν) τη μια ή την άλλη στάση, ανάλογα με το αν αισθάνονται
αριστεροί ή δεξιοί. Αλλά δεν είναι πάντα εύκολο να βολέψεις «ιδεολογικά» τα
ναρκωτικά. Στη Γαλλία, το επιτελείο του υφυπουργού Υγείας Μπερνάρ Κουσνέρ
προωθεί νέα νομοθεσία για τους χρήστες ­ χωρίς όμως να βιάζεται υπερβολικά.
«Θα ήταν λάθος ­ λέει ο καρδιολόγος Πατρίκ Αιμπεράρ ­ να παγιδευτούμε σε ένα
βιαστικό Ναι ή Όχι στην αποποινικοποίηση».

… αποφεύγει τη μετωπική σύγκρουση ακόμη και με τον «αρχαϊκό» νόμο του ’70,
που εξακολουθεί να ισχύει. Στηρίζει γερά όμως τα κέντρα μεθαδόνης και
εισηγείται, «υπό ορισμένες προϋποθέσεις», τη διανομή ηρωίνης και τη
θεραπευτική χρήση του χασίς. Το AIDS, κατά τον Κ., και η ανάγκη ιατρικής
παρακολούθησης των βαρειά εξαρτημένων επιβάλλουν αλλαγή νοοτροπίας ­ και
νομοθεσίας. Αλλά όχι γροθιά στο μαχαίρι. «Η προσπάθεια να γκρεμίσεις απότομα
τα ταμπού οδηγεί εν τέλει στο μπλοκάρισμα κάθε συζήτησης ­ γράφει η
«Λιμπερασιόν». ­ Στο προοδευτικό αίτημα για αποποινικοποίηση παρατηρείται
τελευταία μια κάμψη. Είναι πολλές οι οικογένειες ­ και κάθε άλλο παρά
αντιδραστικές μάλιστα ­ που φοβούνται ότι μια άμεση αποποινικοποίηση θα
εξέθετε τους νεώτερους σε υπέρμετρο κίνδυνο».

… επιστήμονες πάντως, αδιαφορώντας προφανώς αν θα φανούν «προοδευτικοί» (και
ποιας απόχρωσης), επισημαίνουν ορισμένα αρνητικά στοιχεία ακόμη και στο
«αθωότερο» ναρκωτικό, το χασίς, καθώς και στο γνωστότερο παράγωγό του, τη
Δέλτα-9-Τετραϋδροκανναβινόλη ή, απλούστερα, μαριχουάνα. Ο διευθυντής του
ιταλικού Κέντρου Ερευνών στο Κάλιαρι, Τζιανλουϊτζι Τζέσσα, ειδικός της
Νευροφαρμακολογίας, περιέγραψε σε συνέντευξή του στο «Εσπρέσσο» (27/11) τον
τρόπο επίδρασης της ουσίας αυτής στη γνωστική ικανότητα του ατόμου. «Η δράση
της στον εγκέφαλο συγκεντρώνεται κυρίως στον μετωπικό φλοιό και στον
ιππόκαμπο. Εκεί αναστέλλει τη λειτουργία ενός νευρομεταβιβαστή, της
ακετυλχολίνης, στον οποίο στηρίζεται η μάθηση και η μνήμη». Ένα νεαρό άτομο,
υπό τέτοια επήρεια, θα εμφανίσει κόπωση και αδυναμία συγκέντρωσης αν
επιχειρήσει να μελετήσει μαθηματικά. Και ανικανότητα απομνημόνευσης αν
διαβάσει ιστορία.

… συνιστά στους χρήστες αποφυγή της γυμναστικής και του αθλητισμού. Δεν θα
τα καταφέρουν άλλωστε. «Το χασίς αποσυντονίζει τις κινήσεις. Το χειρότερο
όμως, στους νέους, είναι άλλο. Οι συνήθεις ψυχώσεις του εφήβου, που κατά
κανόνα υποχωρούν στην ωριμότητα, με τη χρήση της ουσίας γίνονται ανεξέλεγκτες.
Αυξάνει έτσι ο κίνδυνος ψυχικής έκρηξης». Δεν φαίνονται και τόσο τρομερά ίσως
όλα αυτά. Το χασίς δεν φονεύει ακαριαία όπως, μερικές φορές, η ηρωίνη. Ούτε
βλάπτει την καρδιά. (Καρκινογόνο βέβαια είναι, αλλά «ακριβώς όσο και το
τσιγάρο», όχι περισσότερο). Έχει μάλιστα και ιατρικές χρήσεις ­ στις ΗΠΑ το
δοκιμάζουν κατά της πολλαπλής σκλήρυνσης και της νευρικής ανορεξίας. Λίγη
απώλεια μνήμης λοιπόν, ικανότητας συγκέντρωσης, ελέγχου των κινήσεων και
αίσθησης του περιβάλλοντος, ιδού οι άμεσες συνέπειες. Το ερώτημα, ωστόσο,
είναι τι είδους σχέση θέλει να έχει κανείς ­ ιδιαίτερα ένας νέος ­ με το
περιβάλλον. Δημιουργεί εξάρτηση το χασίς; «Ναι, όπως κάθε τι που αρέσει», λέει
ο ερευνητής. Και η διάρκεια της επήρειας; «Ένα 24ωρο έπειτα από κάθε κάπνισμα»…