ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Το όνειρο της Λέστερ

![]() |
|
Διευθυντική χάρη. «Σιμς, αποφασίσαμε να σε αφήσουμε να φύγεις» |
«Κόκκινο» τηλέφωνο εγκαινιάζουν τα βρετανικά συνδικάτα για να καταγγέλλουν οι
εργαζόμενοι τους κακούς εργοδότες. Μήπως η ιδέα θα ενδιέφερε τη ΓΣΕΕ;
ΕΝΑΣ 66χρονος φύλακας υποχρεώνεται να δουλεύει σε 12ωρες βάρδιες χωρίς
διαλείμματα και χωρίς να δικαιούται άδειες μετ’ αποδοχών. Μια εργάτρια σε
πλυντήριο τιμωρείται με περικοπή του μισθού της από 1.450 δρχ. σε 1.250 δρχ.
την ώρα επί μία εβδομάδα επειδή πήρε άδεια. Μια εργαζόμενη σε ταχυδρομείο
πληροφορείται ότι αν δεν χάσει 13 κιλά θα χάσει τη δουλειά της. Αυτές είναι
μερικές από τις περιπτώσεις κακομεταχείρισης εργαζομένων που έχουν καταγγελθεί
στην τηλεφωνική γραμμή την οποία εγκατέστησε πρόσφατα η Γενική Συνομοσπονδία
Βρετανών Εργαζομένων. Όλες οι καταγγελίες θα ερευνηθούν, βεβαιώνει η
Συνομοσπονδία. Και οι κακοί εργοδότες θα κατονομαστούν.
«Η Βρετανία έχει πολλά κακά αφεντικά, που δεν πληρώνουν αξιοπρεπείς μισθούς,
δεν δίνουν άδειες μετ’ αποδοχών και κακομεταχειρίζονται το προσωπικό τους»,
δήλωσε στο BBC ο γενικός γραμματέας της Συνομοσπονδίας Τζων Μονκς. «Αυτά τα
Χριστούγεννα είμαστε αποφασισμένοι να αποκαλύψουμε τους Σκρουτζ του 1997». Η
ελκυστική αυτή ιδέα θα μπορούσε να επεκταθεί και σε άλλες χώρες. Έτσι, σαν ένα
πρωτότυπο χριστουγεννιάτικο δώρο, μια ευκαιρία να σηκώσουν για μια φορά το
κεφάλι αυτοί που το έχουν μονίμως σκυμμένο.
«Όνειρό μου είναι να μπορέσω να χρησιμοποιήσω μια κανονική τουαλέτα στη
δουλειά προτού τελειώσει η καριέρα μου στα ορυχεία», λέει με πικρή ειρωνεία η
36χρονη αμερικανίδα Λίντα Λέστερ, που δουλεύει σε βάθος 450 μέτρων. Οι
μεταλλευτικές εταιρείες της Δυτικής Βιρτζίνια έχουν εγκαταστήσει στα ορυχεία
κινητές λεκάνες στο ύψος της μέσης και χωρίς διαχωριστικά τοιχώματα. Επιπλέον,
οι αυτοσχέδιες αυτές τουαλέτες έχουν τοποθετηθεί στους χώρους φαγητού: οι
εργαζόμενοι έχουν έτσι εξασφαλισμένα και θέαμα και μυρωδιές. Όσοι αρνούνται
αυτόν τον εξευτελισμό αναζητούν σκοτεινές γωνιές στις εσοχές των σηράγγων,
όπου βέβαια καλούνται να εργαστούν κάποια στιγμή είτε οι ίδιοι είτε συνάδελφοί τους.
Απίστευτο και όμως αληθινό: στην Αμερική του 21ου αιώνα, στη χώρα του πιο
εκσυγχρονισμένου και εκλεπτυσμένου καπιταλισμού, έχουν πληθύνει τελευταία οι
περιπτώσεις εργαζομένων που καταγγέλλουν ότι δεν έχουν τον χρόνο ή τον χώρο να
κάνουν την ανάγκη τους. Γυναίκες που εργάζονται στις τηλεπικοινωνίες
παραπονούνται για μολύνσεις του ουροποιητικού τους συστήματος επειδή οι
επιστάτες δεν τις αφήνουν να πάνε στην τουαλέτα. Εργαζόμενοι στους
σιδηροδρόμους αποκαλύπτουν ότι η εταιρεία τους αναγκάζει να κάνουν την ανάγκη
τους σε πλαστικές σακούλες. Μια υπάλληλος της Carolina Foods στη Βόρεια
Καρολίνα περιγράφει στην «Ουάσιγκτον Ποστ» αξέχαστες σκηνές από μια μέρα που
είχε διάρροια και δεν της επέτρεπαν να κάνει διάλειμμα. Τον περασμένο Ιούλιο,
η Υπηρεσία Ασφάλειας και Υγείας στους Χώρους Εργασίας επέβαλε και το πρώτο
πρόστιμο σε μια εταιρεία συσκευασίας κρέατος: 4.000 δολάρια, λίγο παραπάνω από
ένα εκατομμύριο δρχ.
Θα ήταν ασφαλώς χρησιμότερο να τοιχοκολληθεί κάπου το όνομα του προέδρου αυτής
της εταιρείας. Για να μπορούν όσοι θέλουν να το φτύνουν.














