30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΛΗΔΑ ΧΑΛΚΙΑΔΑΚΗ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Αθήνα, τον Ιούνιο του 1946.

ΓΟΝΕΙΣ ΤΗΣ: Ο δημοσιογράφος Γιώργος Χαλκιαδάκης και η τραγουδίστρια και
λογοτέχνις Δανάη Στρατηγοπούλου.

ΕΙΝΑΙ: Ίσως η πρώτη Ελληνίδα τραγουδοποιός· ηχογράφησε τον πρώτο
προσωπικό της δίσκο το 1968 και ακολούθησε η συνεργασία της με τον Σπύρο
Βλασσόπουλο (Όταν θα γεννηθεί ο γιος σου», «Μηχανές» κ.ά.), που μαζί σφράγισαν
το χώρο της κοινωνικής ροκ μπαλάντας στα χρόνια της δικτατορίας.

ΤΡΑΓΟΥΔΗΘΗΚΕ: Από τη Δ. Γαλάνη, τον Στρ. Διονυσίου, τον Κ. Χατζή, τη
Φιόνα Τζαβάρα κ.ά.

ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ: Τα πολυαγαπημένα της παιδιά, η κόρη και οι δύο
γιοι της

.

Η Λήδα Χαλκιαδάκη διοργανώνει απόψε στο «Παλλάς» εκδήλωση για τους
Κούρδους, σε συνεργασία με τους Γιατρούς του Κόσμου. Γενική γραμματέας στον
Οργανισμό Συλλογικής Διαχείρισης Συγγενικών Δικαιωμάτων «Ερατώ», μάχεται για
τα δικαιώματα των καλλιτεχνών. Και όταν χρειάζεται, εγκαταλείπει τη δημιουργία
για τον αγώνα. «Η δημιουργία τότε μπορεί να περιμένει…», σχολιάζει.

ΕΡ.: Τι άλλο πέρα από τραγούδι στη μεγάλη αντιρατσιστική εκδήλωση των Γιατρών
του Κόσμου στο «Παλλάς»;

ΑΠ.: Το ποίημά μου «Πατρίδα, το κατακόκκινο λουλούδι της καρδιάς».

ΕΡ.: Πώς γεννήθηκε αυτό το ποίημα;

ΑΠ.: Από την αδελφική σχέση με τον Κούρδο ζωγράφο και τραγουδιστή Dilshad Kwistany.

ΕΡ.: Πώς γνωριστήκατε;

ΑΠ.: Βίωσα τη ζωή των Κούρδων προσφύγων στον καταυλισμό του Αγ. Ανδρέα, στις
αρχές του ’97.

ΕΡ.: Πώς ξεκίνησε;

ΑΠ.: Ήμασταν μια παρέα γυναικών απ’ τη Ραφήνα, πηγαίναμε τροφές στον
καταυλισμό κι έτσι βρέθηκα στην «Ακαδημία των Τεχνών».

ΕΡ.: «Ακαδημία των Τεχνών»;

ΑΠ.: Έτσι είχε ονομάσει αστειευόμενος ο Dilshad το αντίσκηνό του, γιατί ήταν
το στέκι των Κούρδων καλλιτεχνών – λογοτεχνών, κυρίως ζωγράφων.

ΕΡ.: Ποιοι οργάνωσαν την έκθεση;

ΑΠ.: Οργανώθηκε τον Μάρτη του ’97 και πήραν μέρος έξι Κούρδοι ζωγράφοι του Αγ.
Ανδρέα, μεταξύ αυτών και ο Dilshad.

ΕΡ.: Το ποίημά σας;

ΑΠ.: Γράφτηκε δυο μέρες μετά τη γνωριμία μου με τον Dilshad και τους άλλους
φίλους, μεταφράστηκε αμέσως στα Κουρδικά και τα Αγγλικά.

ΕΡ.: Τι άφησε μέσα σας αυτή η εμπειρία;

ΑΠ.: Εμείς οι τραγουδιστές προσφερόμαστε πάντα και βρισκόμαστε στην πρώτη
γραμμή, όταν μας καλούν τα κοινωνικά προβλήματα.

ΕΡ.: Θέλετε να πείτε ότι η ζωή ξεπέρασε την τέχνη;

ΑΠ.: Η ζωή είναι πάνω απ’ όλα.

ΕΡ.: Η ελληνική κοινωνία δεν θεωρείται ρατσιστική…

ΑΠ.: Το θέτω σε επίπεδο παγκόσμιας κοινωνίας, όπου οι έχοντες την υλική και
πνευματική υπεροχή είναι αδιανόητο να κοιμούνται ήσυχοι.

ΕΡ.: Μπορεί ν’ αλλάξει αυτή η μοίρα;

ΑΠ.: Γνωρίζω τα προβλήματα, αλλά «χτίζω» πάνω στις λύσεις, δεν πιστεύω στα αδιέξοδα.

ΕΡ.: Τι ακριβώς εννοείτε;

ΑΠ.: Τα περισσότερα μίντια, όπως για τη Νταϊάνα, ασχολούνται με την
επιφανειακή διάσταση ­ σουξέ, σκάνδαλα κ.λπ.

ΕΡ.: Τη δολοφόνησαν την Νταϊάνα;

ΑΠ.: Υπάρχουν πολλοί τρόποι να «δολοφονείται» κάποιος.

ΕΡ.: Μήπως η ενασχόλησή σας με τα κοινά δεν σας αφήνει τελικά ελεύθερο χρόνο
για την τέχνη;

ΑΠ.: Όταν τα γεγονότα σε καλούν στο δρόμο, στο πεζοδρόμιο, δεν μπορείς να
κλείνεις τα μάτια και να απομονώνεσαι. Η δημιουργία μπορεί να περιμένει.

ΕΡ.: Άρα, δεν βάζετε τη δουλειά σας σε πρώτο πλάνο…

ΑΠ.: Το μεγάλωμα τριών παιδιών με κάνει καλύτερο άνθρωπο, η ανθρώπινη υπόσταση
με κάνει καλύτερο καλλιτέχνη.

ΕΡ.: Ωστόσο, παίζετε αποφασιστικό ρόλο στις διεκδικήσεις των Ελλήνων τραγουδιστών.

ΑΠ.: Μεγάλωσα δίπλα σε μια σε μια κορυφαία Ελληνίδα τραγουδίστρια, τη Δανάη,
και γνωρίζω την εκμετάλλευση που γίνεται.

ΕΡ.: Μήπως έχουν κι εκείνοι κάποια ευθύνη;

ΑΠ.: Ο καλλιτέχνης δεν είναι έμπορος ούτε λογιστής, είναι ο εκφραστής της
ψυχής μιας κοινωνίας.

ΕΡ.: Συνδυάζετε, όπως η μητέρα σας, το τραγούδι με τη λογοτεχνία;

ΑΠ.: Ναι, η Δανάη είναι ίσως η πρώτη, αλλά υπάρχει πλέον «σχολή».

ΕΡ.: Όλες γυναίκες…

ΑΠ.: Ναι, είναι η εποχή της γυναίκας.

ΕΡ.: Συζητείται όμως έντονα το χαμηλό επίπεδο πολλών συναδέλφων σας…

ΑΠ.: Κοιτάξτε, ανάλογα με τις καταβολές και την προσωπική μας συγκυρία,
καθρεφτίζουμε τις αντίστοιχες κοινωνικές ομάδες. Αν κατηγορήσω συναδέλφους, θα
είναι σαν να κατηγορώ και τους θαυμαστές τους.

ΕΡ.: Να αναφερθούμε και στα ναρκωτικά;

ΑΠ.: Η ουσία είναι η πρόληψη και ο κύκλος: γονιός-παιδί-παιδεία-γονιός κ.ο.κ.
Αν δεν δώσουμε στέρεη τροφή της ψυχής, εσωτερικό «ταξίδι» κι όραμα στα παιδιά,
θα τα ζητήσουν στα ναρκωτικά και το αλκοόλ.

ΕΡ.: Οι σχέσεις σας με τον έρωτα;

ΑΠ.: Όλα τα αληθινά, από εκεί ξεκινάνε. Οι καρποί του έχουν σημασία, κι από
κει κρίνεται κανείς. Έχω ερωτευτεί πολύ δυνατά και φέρω αξιοπρεπώς την ευθύνη
αυτών που γέννησα, είτε είναι παιδιά είτε τραγούδια, είτε δουλειά για τους
Γιατρούς του Κόσμου, είτε τα δέντρα του μικρού μου κήπου.

ΕΡ.: Θα βρει η «Αλφαβήτα» σας δισκογραφική στέγη;

ΑΠ.: Εύχομαι κι εγώ τα τραγούδια αυτά να καταγραφούν κάποτε. Πριν ή μετά
θάνατον, δεν έχει σημασία.