ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Ο αφορισμός της τηλεόρασης

Αμολώντας τηλεοράσεις (το σκίτσο από τον «Νουβέλ Ομπζερβατέρ»)

Πάντα κοντά στα προβλήματα του λαού, η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία θέλει τώρα να
αφορίσει την… τηλεόραση. Όχι, ο λόγος δεν είναι η διαφήμιση πίτσας από τον Γκορμπατσώφ.

ΑΡΚΕΤΑ χρόνια μετά τις αντιδράσεις που προκάλεσε στη Δύση, ο «Τελευταίος
Πειρασμός» του Μάρτιν Σκορτσέζε έφτασε και στη Ρωσία. Ο Πατριάρχης Αλέξιος ο
Β’ δεν περίμενε να δει την προγραμματισμένη προβολή της ταινίας από το
ιδιωτικό τηλεοπτικό κανάλι NTV, το σοβαρότερο και πιο έγκυρο κανάλι της
Ρωσίας. Οι σκηνές που παρακολούθησε ήταν αρκετές για να εκδώσει την ετυμηγορία
του: «Η ταινία είναι ερωτική και βλάσφημη. Η απόφαση του καναλιού να την
προβάλει υπερβαίνει το όριο που χωρίζει το καλό από το κακό και θα επιφέρει
την οργή του Θεού».

Έπειτα από δύο αναβολές, η ταινία προβλήθηκε τελικά στις 9 Νοεμβρίου, στις
δέκα το βράδυ. «Η τηλεόραση είναι κάτι που δεν μπορεί να υποβληθεί σε αυστηρό
θρησκευτικό έλεγχο», δήλωσε ο διευθυντής του καναλιού Λεονίντ Παρφένωφ. Αλλά ο
Πατριάρχης Πασών των Ρωσιών είναι ανένδοτος: «Καταγγέλλουμε τη βία που
ασκείται κατά του ατόμου, την προσπάθεια διαφθοράς του, την παραβίαση του πιο
ιερού πράγματος που υπάρχει στη ζωή του: της πίστης». Προκειμένου λοιπόν να
διαφυλαχθούν η πίστη και οι άλλες παραδοσιακές αξίες της Ορθοδοξίας, τι
πειράζει και λίγη λογοκρισία;

Η θέση της Εκκλησίας για την τηλεοπτική διαφήμιση πίτσας από τον Μιχαήλ
Γκορμπατσώφ δεν έχει γίνει ακόμη γνωστή. Βέβαιο όμως είναι ότι η τηλεόραση θα
βρεθεί για άλλη μια φορά στο στόχαστρο. Για να καθορίσουν πάντως με
αποτελεσματικότερο τρόπο οι πρωταγωνιστές της πολιτικής και θρησκευτικής ζωής
της Ρωσίας τη στάση τους, καλά θα έκαναν να προμηθευτούν ένα ενδιαφέρον
βιβλιαράκι. Λέγεται «Λεξικό της κακής χρήσης της τηλεόρασης», το έγραψαν οι
γάλλοι δάσκαλοι Ρενέ Μπλεντ και Μισέλ Πουλ και περιλαμβάνει ορισμούς όπως οι παρακάτω.

ΑΝΑΓΝΩΣΗ. Βάρβαρη τιμωρία που επιβάλλεται στον νεαρό τηλεφάγο.

ΑΝΑΛΦΑΒΗΤΟΣ. Εκείνος που δεν ξέρει ούτε να γράφει ούτε να διαβάζει, είτε
επειδή δεν πήγε ποτέ στο σχολείο είτε ­ όπως συμβαίνει συχνότερα ­ επειδή
απέκτησε αυτές τις αδυναμίες μπροστά στη μικρή οθόνη.

ΔΑΣΚΑΛΟΣ. Μυθικό πρόσωπο για το οποίο λένε ότι κατείχε παλιά τη γνώση, την
εξουσία και τη σοφία. Προσπαθεί να κατατροπώσει τον καθοδικό δράκο, αλλά δεν
έχει σπαθί.

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ. Πρόσχημα των γονέων για να μην κλείνουν την τηλεόραση.

ΕΠΙΛΟΓΗ. Στην κανονική ζωή γίνεται με το πνεύμα, ενώ στην εκφυλισμένη της
μορφή με το τηλε-κοντρόλ.

ΗΡΩΑΣ. Πρόσωπο χωρίς πατέρα ούτε μητέρα, που δεν πηγαίνει σχολείο, δεν κάνει
ποτέ πιπί του και με το οποίο τα παιδιά πρέπει να ταυτιστούν.

ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ. Τοποθέτηση του παιδιού μπροστά στην τηλεόραση από ένα γονιό που δεν
θέλει να το εκπαιδεύσει.

ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ. Τελευταία δραστηριότητα στην οποία έχει πρόσβαση ο
άνθρωπος στο τέλος της ζωής του, όταν έχει χάσει πια όλες τις πνευματικές του ικανότητες.