Ήταν θέμα συνεργασίας

![]() |
![]() |
|
Είναι αρκετός καιρός πια που η Ευρώπη, στο μεγαλύτερο ποσοστό της, βλέπει |
ΤΟΝ Φεβρουάριο του 1997 ο ποδοσφαιρικός κόσμος ανακάλυψε πως οι
χούλιγκαν έχουν ξεφύγει από τα τετριμμένα και δραστηριοποιούνται πλέον μέσω…
Ίντερνετ. Πριν από τον αγώνα Άγιαξ-Φέγενορντ, οπαδοί των δύο ομάδων έδωσαν…
ραντεβού μέσω του Ίντερνετ στην κωμόπολη Μπεβερβέικ. Ένας νεκρός, ο μόλις
22 ετών Κάρλο Πικόνι, ήταν ο τραγικός απολογισμός των επεισοδίων.
Λίγους μήνες αργότερα, οι περισσότεροι από τους πρωταγωνιστές των επεισοδίων
συνελήφθησαν και καταδικάστηκαν σε δύο χρόνια φυλάκιση. Αν ρωτήσει κάποιος πώς
συνελήφθησαν, η απάντηση είναι απλή: χρησιμοποιώντας τις εικόνες που αποτύπωσε
το βίντεο, που κάλυπτε την κυκλοφορία του δρόμου όπου έγινε η συμπλοκή.
Η Ολλανδία ίσως διαθέτει τους πιο σκληρούς χούλιγκαν της Ευρώπης. Γι’ αυτό και
τα μέτρα που έχει λάβει η αστυνομία της χώρας χαρακτηρίζονται «επιστημονικά».
Οι οργανωμένοι οπαδοί των ομάδων έχουν ουσιαστικά «φακελωθεί» σε μια κάρτα
που μοιάζει πολύ με τις πιστωτικές. Κάθε ένας απ’ αυτούς τους οπαδούς διαθέτει
μία τέτοια κάρτα, την οποία επιδεικνύει κατά την είσοδό του στα γήπεδα. Σε
περίπτωση που προκαλέσει ο οπαδός επεισόδια, τότε του αφαιρείται η κάρτα και
ταυτόχρονα το δικαίωμα εισόδου στα γήπεδα.
Οι οπαδοί σε όλα τα γήπεδα ελέγχονται από κάμερες, ενώ η γηπεδούχος ομάδα
είναι υπεύθυνη για την τήρηση της τάξης.
Γι’ αυτό τον λόγο έχει δημιουργήσει ομάδες περιφρούρησης.
Πριν από λίγους μήνες η αθλητική ηγεσία της χώρας (κυρίως με αφορμή τα
επεισόδια στο Μπεβερβέικ) αποφάσισε να μην επιτρέπει στους φιλάθλους να
παρακολουθούν τα εκτός έδρας παιχνίδια των ομάδων τους στα ντέρμπι. Κάτι
ανάλογο γίνεται και στα ντέρμπι του ελληνικού πρωταθλήματος μπάσκετ.
ΟΤΑΝ ΞΕΧΕΙΛΙΣΕ ΤΟ ΠΟΤΗΡΙ…
![]() |
|
Επεισόδια σε αγγλικά γήπεδα, στον χώρο όπου «γεννήθηκαν» οι χούλιγκαν. Σήμερα |
29 Μαΐου 1985. Ο ποδοσφαιρικός κόσμος πάγωσε στην είδηση ότι 39 οπαδοί της
Γιουβέντους έχασαν τη ζωή τους σε επεισόδια που προκάλεσαν οι οπαδοί της
Λίβερπουλ, πριν από τον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, μεταξύ των δύο
ομάδων, στις Βρυξέλλες.
Στην πρωτεύουσα της Ευρώπης ουσιαστικά παίχθηκε η τελευταία σκηνή ενός
δράματος που ταλάνισε εκατομμύρια φιλάθλους και ενεργοποίησε τους μέχρι τότε
κοιμώμενους ηγήτορες.
Σε διάστημα οκτώ χρόνων (1986-1993) η Σκότλαντ Γιαρντ συνέλαβε συνολικά 40.000
χούλιγκαν, εκ των οποίων τους 6.000 «φακέλωσε» ηλεκτρονικά ώστε να μην τους
επιτρέπεται η είσοδος στα γήπεδα όλης της χώρας.
Οι Άγγλοι προσπάθησαν να χτυπήσουν το κακό στη ρίζα του και όχι απλά να το
καταστείλουν με τις γνωστές μεθόδους. Άλλωστε, έχει αποδειχτεί στο παρελθόν
πως οι χούλιγκαν αντιδρούσαν σαν τη Λερναία Ύδρα.
Έτσι, η Σκότλαντ Γιαρντ αποφάσισε να τοποθετήσει εκπροσώπους της και στα 92
γήπεδα της α’ και β’ κατηγορίας, οι οποίοι έχουν αποστολή να παρακολουθούν τις
μετακινήσεις των φανατικών οπαδών των ομάδων.
Ο καθένας απ’ αυτούς έχει στη συνέχεια συνεργασία με μία ειδική ομάδα
αστυνομικών που επιτηρούσαν τους εκτός γηπέδου χώρους.
Η φύλαξη του εσωτερικού των γηπέδων γίνεται από τις ίδιες τις ομάδες, οι
οποίες φυσικά πληρώνουν και τα σχετικά έξοδα.
Οι κάμερες παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην καταπολέμηση της βίας όχι μόνο
στα αγγλικά γήπεδα. Τοποθετημένες έτσι ώστε να μην είναι ορατές, παρακολουθούν
τις κινήσεις όλων των φιλάθλων.
Ταυτόχρονα «φωτογραφίζουν» όσους προσπαθούν να προκαλέσουν επεισόδια. Όλοι
όσοι απεικονίζονται σε προσπάθεια πρόκλησης επεισοδίων οδηγούνται εκτός
γηπέδου όπου θα παραμείνουν για τουλάχιστον έναν χρόνο. Σε περίπτωση
υποτροπής, φυσικά, δεν ξαναμπαίνουν στο γήπεδο. Να σημειωθεί πως το διάστημα
που είναι τιμωρημένος ένας οπαδός είναι υποχρεωμένος να δίνει το «παρών» στο
αστυνομικό τμήμα της περιοχής του, την ώρα που διεξάγονται οι αγώνες.
Ο ΚΑΪ, ο Τομ και ο Ρόι είναι τρία νεαρά αγόρια που έχουν χόμπι τούς…
ξυλοδαρμούς. Η συνέντευξή τους στο γερμανικό περιοδικό «Ντερ Σπίγκελ»
προκάλεσε ρίγη, για την κυνικότητα των τριών νέων που πηγαίνουν στα γήπεδα
μόνο για να προκαλέσουν επεισόδια.
«Σπίγκελ»: Ρόι, από πού είναι τα σημάδια στο κεφάλι σου;
Ρόι: Από το παιχνίδι Πορτογαλίας – Γερμανίας, πέρυσι στη Λισαβώνα.
Ήμασταν μόνο 12 και αρχίσαμε καβγά με τους αστυνομικούς. Είχαν κλομπ και μου
έριξαν δύο φορές δυνατά στο κεφάλι.
«Σπίγκελ»: Πού είναι το ασυνήθιστο; Τρώτε κι εσείς ξύλο.
Κάι: Υπάρχουν κανόνες στον ξυλοδαρμό. Σίγουρα πρέπει ο αντίπαλός μου να
φάει μερικές όταν τσακώνεται μαζί μου. Όταν βρίσκεται στο έδαφος δεν χτυπάμε
ποτέ. Η συμφωνία κυρίων που έχουμε μεταξύ μας λέει: «Όταν κάποιος βρίσκεται
κάτω, τρώει μια κλωτσιά αλλά όχι παραπάνω. Δεν θέλουμε να σκοτώσουμε κανέναν».
«Σπίγκελ»: Πώς έχει κανείς τέτοιες σκέψεις; Ποια είναι η φιλοσοφία των ξυλοδαρμών:
Ρόι: Οι δικοί μας έχουν διαφορετική φιλοσοφία στη βία. Κανένας δεν έχει
πρόβλημα να δώσει μια στο πρόσωπο του άλλου.
«Σπίγκελ»: Οι χούλιγκαν δεν θέλουν σε καμία περίπτωση να συγκριθούν με
νταήδες του δρόμου. Ποια είναι η διαφορά σας;
Κάι: Για μένα όλα αυτά, η βία κ.λπ., είναι μια μορφή χόμπι. Μετράω τη
δύναμη με αντιπάλους, που σκέπτονται το ίδιο με μένα.
![]() |
|
Οι ναζιστικές οργανώσεις στη Γερμανία γαλουχούν το μεγαλύτερο ποσοστό των χούλιγκαν |
ΤΟ ΝΤΟΡΤΜΟΥΝΤ και το Βερολίνο είναι οι πόλεις της
Γερμανίας που γαλουχούν το μεγαλύτερο ποσοστό των χούλιγκαν, που δρουν στη
χώρα. Αιτία, η ύπαρξη πολλών ναζιστικών οργανώσεων, οι οποίες προσπαθούν να
δηλώσουν «παρών» μέσω της πρόκλησης επεισοδίων.
Οι νοσταλγοί της «μαύρης μπότας» δρουν όπως και οι Ολλανδοί «συνάδελφοί» τους.
Δίνοντας δηλαδή ραντεβού σε μικρά ως επί το πλείστον χωριά, όπου ξεσπούν το
μένος τους.
Τελευταίο κρούσμα, η σύγκρουση οπαδών της Χάνζα Ροστόκ και του Αμβούργου, πριν
από ένα μήνα, σε χωριό της Ανατολικής Γερμανίας. Η σύγκρουση είχε τόση ένταση
ώστε διήρκεσε 30 λεπτά, ενώ χρειάστηκε να επιστρατευθεί ένα ελικόπτερο για να
γλιτώσει ένας οπαδός, ο οποίος απειλείτο με λιντσάρισμα
Τα επεισόδια στη Γερμανία γίνονται κυρίως στην ανατολική πλευρά, όπου οι
αστυνομικοί δεν είναι τόσο έμπειροι όσο οι συνάδελφοί τους στη δύση
Σε γενικές γραμμές, ο χουλιγκανισμός στη Γερμανία τείνει να εξαλειφθεί, λόγω
των μέτρων που έχουν λάβει οι ομάδες σε συνεργασία με την αστυνομία
Κάθε ομάδα έχει έναν έμμισθο εκπρόσωπο, ο οποίος ασχολείται αποκλειστικά
με τους οπαδούς του συλλόγου.
Ο εκπρόσωπος της ομάδας συνεργάζεται άμεσα με τον πρόεδρο των σκληροπυρηνικών
οπαδών του συλλόγου καθώς και με εκπρόσωπο της αστυνομίας. Και οι τρεις μαζί,
αξιολογούν τη συμπεριφορά των οπαδών και αν κρίνουν πως κάποιος απ’ αυτούς δεν
συμπεριφέρεται κόσμια, τότε αποβάλλεται από το γήπεδο.
Πολύ διαδεδομένη μέθοδος είναι και οι μηνύσεις που καταθέτει η αστυνομία
εναντίον των χούλιγκαν. Συνήθως, το δικαστήριο επιβάλλει μεγάλα χρηματικά
πρόστιμα, λυγίζοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο οικονομικά τους δράστες.
Αν και πάλι οι χούλιγκαν δεν συμμορφώνονται, τότε υπάρχει και η λύση της φυλακής.
Φυσικά, τα περισσότερα γήπεδα είναι εφοδιασμένα με κάμερες κλειστού
κυκλώματος, ενώ στους αγώνες είναι έντονη η παρουσία ειδικά εκπαιδευμένων
σκύλων που αποτρέπουν οποιαδήποτε επιθετική ενέργεια.
ΑΠΟ το 1979 μέχρι σήμερα οκτώ Ιταλοί φίλαθλοι έχασαν τη ζωή τους σε επεισόδια
που προκάλεσαν οι χούλιγκαν στα γήπεδα. Φυσικά, σ’αυτόν τον αριθμό των θυμάτων
δεν συμπεριλαμβάνονται οι 32 Ιταλοί που έχασαν τη ζωή τους στο Χέιζελ.
Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι ήταν στις 29 Ιανουαρίου του 1995. Στο στάδιο
Μαράσι της Γένοβας, ο 19χρονος οπαδός της Μίλαν, Σιμόνε Μπαρμπάλια μαχαίρωσε
θανάσιμα τον 25χρονο οπαδό της Τζένοα Βιτσέντσο Σπανιόλο.
Τότε, για πρώτη φορά οι Ιταλοί παράγοντες παραδέχτηκαν δημόσια πως το
ποδόσφαιρό τους έχει διαβρωθεί από τους χούλιγκαν. Οι οπαδοί που τρώνε τις
σάρκες του ποδοσφαίρου, οι ύαινες του λαοφιλέστερου αθλήματος είχαν νικήσει.
Οι πρόεδροι των ομάδων αντιλήφθηκαν πως οι πελάτες τους (φίλαθλοι) άρχισαν να
απομακρύνονται από τα γήπεδα. Ο μαρασμός του Καμπιονάτο ήταν προ των πυλών.
Έτσι, οι ίδιοι άνθρωποι που μέχρι τότε έτρεφαν φίδια στον κόρφο τους
αποφάσισαν να τα διώξουν. Σταμάτησαν να χρηματοδοτούν αποστολές οπαδών των
ομάδων τους, να τους δίνουν οδοιπορικά και να τους δίνουν άλλοθι στα
δικαστήρια, όπου προσέρχονταν με μεγάλη συχνότητα.
Φυσικά, ενεργοποιήθηκαν σύγχρονα συστήματα παρακολούθησης (κάμερες, «φακέλωμα»
οπαδών), ενώ σε μερικές περιπτώσεις απαγορεύουν τη μετακίνηση οπαδών στα ντέρμπι.

















