ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Ίσως

ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ – εκκαθάριση. Μην το ακούτε έτσι τρομερό. Είναι ακόμη πιο τρομερό
απ’ ό,τι το ακούτε.

Το καταλαβαίνει κανείς μόλις βρεθεί απέναντι στα βιβλία, τα χαρτιά, τις
σημειώσεις και αυτά τα CD (και παλιά βινύλια, παρακαλώ) που έχουν κυριεύσει τη
γη και όλα τα δωμάτια σπιτιού και γραφείου.

Μπροστά στο μεγάλο «ναι» (πίσω στο ράφι) και στο μεγάλο «όχι» (κάπου αλλού,
τέλος πάντων) υπάρχει ένα ακόμη πιο μεγάλο «ίσως» που παραπέμπει στο «stand
by». Αυτά τα stand by να φοβάσαι.

Αλλά, δεν μπορεί.

Θα υπάρχουν κάποιες πρακτικές συμβουλές που δίνουν βετεράνοι του είδους.

Του τύπου…. Α. Τα πετάς όλα. Β. Γίνεσαι αυστηρός. Γ. Γίνεσαι πάρα πολύ
αυστηρός. Δ. Τόσο αυστηρός όσο δεν έχεις δει ποτέ τον εαυτό σου. Ε. Παραιτείσαι.

Ανάμεσα στο Α και στο Ε μεσολαβεί το χάος.

Βουνά βιβλία, πύργοι από CD, απέραντα χωράφια από χαρτιά.

Μετά τις συμβουλές αρχίζει το ξεφύλλισμα.

Αυτό που ακολουθεί το ξεσκόνισμα, που έρχεται αμέσως μετά να το συνοδέψει ένα
διάβασμα στα πεταχτά.

Δεν πετάμε τίποτε.

Και όμως νομίζεις πως έχεις διώξει ήδη πολλά.

Αυτά που σβήστηκαν μόνα τους από το χρόνο, βινύλια που βρέθηκαν διπλά και
βιβλία που δεν κατάλαβες πώς χώθηκαν μέσα στα δικά σου.

Επιχείρηση εκκαθάριση, τέλος…

«Παιδιά ήσαν συμμαθηταί εις το σχολείον του Αλεξάνδρου του Δασκαλάκη, όπου
εμάνθανον ομού τα κολλυβογράμματα…».

Ας διαβάσουμε τώρα με την ησυχία μας.