Κάνουν τέχνη σε παλιές παράγκες

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ.

Γραφείο Βόρειας Ελλάδας

Εδώ στεγάζονται. Για 13 χρόνια η Σχολή Καλών Τεχνών Θεσσαλονίκης στεγάζεται σε προκατασκευασμένα

ΜΕΣΑ ΣΕ παλιές προκατασκευασμένες παράγκες, που έχουν μετατραπεί σε αίθουσες
διδασκαλίας, στεγάζονται εδώ και δεκατρία χρόνια φοιτητές της Σχολής Καλών
Τεχνών του Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης που ζητούν μετεγκατάσταση όλων των
Τμημάτων της Σχολής σε ανακαινισμένο κτίριο – καπναποθήκη της εποχής του Μεσοπολέμου.

Το χρόνιο άλυτο πρόβλημα της Σχολής Καλών Τεχνών ­ και ειδικότερα του
Εικαστικού Τμήματος ­ ξεκίνησε το 1984 όταν η διοίκηση του Πανεπιστημίου
επέλεξε προσωρινά για τη λειτουργία των Τμημάτων της Σχολής τέσσερα
διαφορετικά σημεία της πόλης: τις κατασκευασμένες με αμιαντολαμαρίνες παράγκες
(προορίζονταν για αποθήκες του νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ) σε ένα μικρό κτίριο στην
περιοχή Σταυρούπολης, όπου λειτουργούσε το πρώην καπνομάγαζο «Λάτση», ενώ η
βιβλιοθήκη στεγάζεται στην οδό Παύλου Μελά, στο κέντρο της πόλης και η
γραμματεία μέσα στο Πανεπιστήμιο.

«Αν αγνοήσουμε το γεγονός ότι τα Τμήματα της Σχολής είναι διάσπαρτα σε τέσσερα
διαφορετικά σημεία της πόλης, υπάρχει σοβαρό πρόβλημα με τις εγκαταστάσεις. Η
κατάσταση που επικρατεί στις αίθουσες – παράγκες είναι από τραγική έως αστεία.
Εκατό περίπου φοιτητές ο ένας πάνω στον άλλο προσπαθούν ανάμεσα σε κάποια
χαραμάδα μεταξύ των καβαλέτων να διακρίνουν το μοντέλο ή τη σύνθεση για να
δουλέψουν», δήλωσε χθες στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου ο εκπρόσωπος του
συλλόγου φοιτητών του Εικαστικού Τμήματος της Σχολής Μάριος Γιάγκος.

Σύμφωνα με στοιχεία που παρουσίασε ο αντιπρόεδρος της Σχολής κ. Ευάγγελος
Δημητρέας από τη διεθνή πανεπιστημιακή εμπειρία στα εργαστήρια των Τμημάτων
των Σχολών Καλών Τεχνών δεν πρέπει να συγκεντρώνονται περισσότεροι από 30
φοιτητές. Στο Εικαστικό Τμήμα της Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ, εξάλλου,
απασχολούνται τρεις φορές λιγότεροι καθηγητές απ’ ό,τι στα αντίστοιχα Τμήματα
των Πανεπιστημίων της… πρώην Γιουγκοσλαβίας, ενώ για κάθε φοιτητή στο
Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης αντιστοιχούν μόλις 13.450 δραχμές το μήνα κατά
μέσο όρο για αγορές υλικών στα εργαστήρια.