3η ΚΑΡΤΑ Η ΕΠΟ και το νέο τοπίο

ΕΣΤΩ και χωρίς τον Αριστείδη Καμάρα, τον Παναγιώτη Αλάμαρα, τον Ιορδάνη
Τσώτσο και μερικούς άλλους καλούς παράγοντες συνεδριάζει σήμερα η νέα διοίκηση
της ΕΠΟ για να συγκροτηθεί σε Σώμα.

Για τη θέση του προέδρου προορίζεται ο εμπειρότατος Σωτήρης Αλημίσης, ο οποίος
συγκεντρώνει την εκτίμηση όλων. Ωστόσο δεν είναι λίγοι εκείνοι που
υποστηρίζουν ότι για τις άλλες θέσεις, και κυρίως του γενικού γραμματέα, θα
δοθούν μάχες.

Το κυρίαρχο όμως πρόβλημα της ΕΠΟ είναι η νοοτροπία των διοικούντων. Ελάχιστοι
τα χρόνια που πέρασαν είχαν διάθεση για σχεδιασμό και κυρίως για εφαρμογή νέων
προγραμμάτων με υψηλούς στόχους.

Το στοιχείο που ενδιέφερε τους περισσότερους ήταν η διατήρηση της καρέκλας και
για την επιτυχία του στόχου αφέθηκαν πολλά πράγματα στην τύχη τους. Η
προσπάθεια για ν’ αποκτήσει η Ομοσπονδία το πάνω χέρι ήταν παρατεταμένη και
στο βωμό της εναρμόνισης του Καταστατικού με τα διεθνώς κρατούντα θυσιάστηκε
πολύτιμος χρόνος για ουσιαστική ανάπτυξη.

Η αξιοπιστία των διοργανώσεων παραμένει ελλειμματική. Η διαιτησία εγκλωβίστηκε
στη λογική του ελέγχου από τους παράγοντες. Οι προσπάθειες για αυτοδιοίκηση
του κλάδου των «δικαστών του δευτερόλεπτου» πετυχαίνουν για μικρό διάστημα,
όπως συμβαίνει αυτήν την εποχή επί Στέλιου Λανδράκη.

Στο σημείο της διαιτησίας η διοίκηση του κ. Αλημίση επιβάλλεται να δείξει
ιδιαίτερη προσοχή. Θα ήταν λάθος να γίνουν αλλαγές στις επιτροπές, αφού ο
κίνδυνος να δοθεί η εντύπωση ελέγχου των ρέφερι από τους νεοδιοικούντες είναι
ορατός. Κι αυτό δεν το θέλει ασφαλώς ούτε ένας από το νέο Δ.Σ.

Προσοχή πρέπει να δοθεί στον προγραμματισμό μέσα στο νέο ποδοσφαιρικό τοπίο
που διαμορφώνεται στην Ευρώπη. Η ΕΠΟ οφείλει να συγχρονιστεί με τις εξελίξεις.
Κι αυτό σημαίνει ότι χρειάζεται να εγκαταλειφθεί η αδιαφορία και να μη γίνουν
άλλες εκπτώσεις.