30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στο Πλουτοχώρι Ηλείας – 17/11/1950.

ΤΟΝ ΣΥΝΑΡΠΑΖΕΙ: Το αυθόρμητο.

ΦΕΥΓΕΙ: Όταν βαριέται.

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ: Με τα παιδιά του.

ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΤΩΡΑ: Αντίο Καπετάνιε.

ΗΡΕΜΕΙ: Όταν τρέχει στο βουνό.

ΣΕΒΕΤΑΙ: Όλους αυτούς που φύγανε προσφέροντας κάτι στη ζωή.

ΤΟΥ ΛΕΙΠΕΙ: Ο Αντρέας.

«Παλιό φαινόμενο, που τελευταία ευδοκιμεί ιδιαίτερα» χαρακτηρίζει το
«φαινόμενο» της επιστολογραφίας στον εσωκομματικό χώρο του ΠΑΣΟΚ. Ο ίδιος λέει
«ναι» στην «ανασυγκρότηση με πολιτικό και ιδεολογικό περιεχόμενο» και «όχι»
στις «μεθοδεύσεις και την παρακμή». Πάντως δεν ανεβαίνει στον 5ο όροφο της
Χαριλάου Τρικούπη. «Εκεί δεν φθάνει το ασανσέρ», αλλά «ετοιμάζεται για το
επόμενο Συνέδριο».

ΕΡ.: Καλά, στο ΠΑΣΟΚ όλο επιστολές στέλνετε. Δεν μιλιέστε;

ΑΠ.: Παλιό φαινόμενο, που τελευταία ευδοκιμεί ιδιαίτερα.

ΕΡ.: Εγγραφές χιλιάδων νέων μελών. Προς τι ο «ξαφνικός έρωτας» για το ΠΑΣΟΚ;

ΑΠ.: Ελπίζω να έχει διάρκεια.

ΕΡ.: Η Κεντρική Επιτροπή αποφάσισε κομματική «ανασυγκρότηση» και νέες
θεματικές Οργανώσεις. Δεν δέχεστε την απόφαση;

ΑΠ.: Ναι στην ανασυγκρότηση με πολιτικό και ιδεολογικό περιεχόμενο, όχι στις
μεθοδεύσεις και την παρακμή.

ΕΡ.: Οι νέες εγγραφές θα λύσουν το πρόβλημα του κόμματος;

ΑΠ.: Τα προβλήματα λύνονται πολιτικά και δεν αντιμετωπίζονται με μέλη μιας χρήσης.

ΕΡ.: Ποια προσωπικότητα θα θέλατε εσείς να στρατολογήσετε;

ΑΠ.: Πέρασε ο καιρός των στρατολογήσεων. Είναι η ώρα των πολιτών.

ΕΡ.: Θ. Τσουκάτος;

ΑΠ.: Ο εκσυγχρονισμός έχει πρόσωπο.

ΕΡ.: Χτυπάτε τον 5ο όροφο της Χ. Τρικούπη. Για τον… 6ο τι λέτε;

ΑΠ.: Εκεί δεν φθάνει το ασανσέρ.

ΕΡ.: Σας κατηγορούν ότι βρίσκεστε ακόμα στο περσινό Συνέδριο.

ΑΠ.: Είναι Νοέμβριος του 1997 και ετοιμάζομαι για το επόμενο Συνέδριο.

ΕΡ.: Υπάρχει εσωκομματική αντιπολίτευση;

ΑΠ.: Υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις, διαφορετικές πολιτικές και
ιδεολογικές θέσεις. Διαφορετικά δηλαδή ρεύματα.

ΕΡ.: «Ψυχική επανένωση». Μπορεί να επιτευχθεί;

ΑΠ.: Αρκεί να αποδείξουν ότι το θέλουν όλοι.

ΕΡ.: «Εκσυγχρονισμός». Ψάχνετε μήπως το αντίδοτο;

ΑΠ.: Εκσυγχρονισμό ακούω, εκσυγχρονισμό δεν βλέπω.

ΕΡ.: Δημοτικές – νομαρχιακές εκλογές. Θα έχει κόστος το ΠΑΣΟΚ;

ΑΠ.: Όλες οι εκλογές στοιχίζουν.

ΕΡ.: Θα ψηφίσετε Δαμανάκη, για τον Δήμο της Αθήνας;

ΑΠ.: Δεν ψηφίζω στην Αθήνα. Εξάλλου, ψηφίζω πολιτικά και όχι αισθητικά.

ΕΡ.: Κεντροαριστερα ή Αριστερά;

ΑΠ.: Σοσιαλισμός με κοινωνική ευαισθησία.

ΕΡ.: Προϋπολογισμός. Εσείς είδατε το «κοινωνικό πρόσωπο» του ΠΑΣΟΚ;

ΑΠ.: Φοβάμαι ότι είδαν οι εργαζόμενοι τον ουρανό σφοντίλι.

ΕΡ.: Κυβερνητικό έργο. Προχωράει;

ΑΠ.: Αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα.

ΕΡ.: Ποιο θεωρείς το πιο ριζοσπαστικό μέτρο της;

ΑΠ.: Τους τελευταίους ριζοσπάστες τους πάτησε το τρένο…

ΕΡ.: Και το πιο δειλό;

ΑΠ.: Σημασία έχει να ενεργείς.

ΕΡ.: Στο… τρένο ανέβηκε κι ένα στέλεχος του ΣΥΝ. Έκοψε εισιτήριο;

ΑΠ.: Όλοι καλοδεχούμενοι. Το τρένο όμως πού πάει;

ΕΡ.: ΠΑΣΟΚ χθες και σήμερα. Συνέχεια ή νέο κεφάλαιο;

ΑΠ.: Για πολλούς δίλημμα.

ΕΡ.: Τετ α τετ με τον κ. Κ. Σημίτη. Τι θα του λέγατε;

ΑΠ.: Πρόεδρε, το Συνέδριο έχει τελειώσει, η κοινωνία διερωτάται και περιμένει.

ΕΡ.: «Συγκεντρωσιάρχης». Τι θα συμβουλεύατε τον αντικαταστάτη σας κ. Γ. Σακελλίωνα;

ΑΠ.: Ο καθένας επιλέγει τον δρόμο του.

ΕΡ.: Μετά τις πολιτικές συγκεντρώσεις τι το μαζικό σάς ελκύει;.

ΑΠ.: Η παρέα με καλούς φίλους.

ΕΡ.: Υποψήφιος στη Β’ Αθηνών. Θυμάστε τους ψηφοφόρους μεταξύ εκλογών;

ΑΠ.: Ποτέ δεν ξεχνάω τους ανθρώπους.

ΕΡ.: Μια κουβέντα του Α. Παπανδρέου που κουβαλάτε πάντα μαζί σας;

ΑΠ.: Όλες τις φράσεις του τις κουβαλάω πάντα μαζί μου.

ΕΡ.: Κ. Σημίτης. Θα τον χαρακτηρίζατε με δυο λέξεις;

ΑΠ.: Ο δεύτερος πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ.

ΕΡ.: Αν γράφατε βιβλίο για τον Α. Παπανδρέου τι τίτλο θα βάζατε;

ΑΠ.: Ο Ηγέτης.

ΕΡ.: Οι νέοι… απέχουν. Γιατί;

ΑΠ.: Δεν απέχουν οι νέοι, εμείς απέχουμε από τους νέους.

ΕΡ.: Υπάρχει σήμερα όραμα;

ΑΠ.: Το όραμα αντικαταστάθηκε από τη γενιά των σαραντάρηδων.

ΕΡ.: Τα παιδιά σας σε συγκεντρώσεις άλλου κόμματος;

ΑΠ.: Οι δικές μου πολιτικές επιλογές δεν είναι δεσμευτικές για τα παιδιά μου.