Στιγμές που σημάδεψαν ολόκληρη ζωή

ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ είναι συναρπαστικό γι’ αυτούς που το βλέπουν και το ζουν από την
εξέδρα. Είναι πολύ περισσότερο όμως γι’ αυτούς που το ζουν από μέσα, από τον
αγωνιστικό χώρο, από τον πάγκο. Ποδοσφαιριστές και προπονητές λες και παίζουν
ολόκληρη την καριέρα τους σε μια ρουλέτα. Κι όσο αυτή η αναπόφευκτη εναλλαγή
νίκης και ήττας υπάρχει στο ποδόσφαιρο, τόσο θα υπάρχουν για τους
πρωταγωνιστές του στιγμές μεγάλης δόξας, αλλά και ατέλειωτης πίκρας.

Κι αν όλα αυτά είναι «μέσα στο παιχνίδι», όπως λέμε στο ποδόσφαιρο, οι
τραυματισμοί ­ σίγουρα η πιο άτυχη στιγμή κάθε ποδοσφαιριστή ­ είναι κάτι που
για όλους αποτελούν απευκταίες και δυσάρεστες στιγμές.

Η «ΟΜΑΔΑ» ζήτησε από πρωταγωνιστές του ελληνικού ποδοσφαίρου να θυμηθούν την
πιο μεγάλη, την πιο αξέχαστη στιγμή της καριέρας τους, τυχερή ή άτυχη. Και,
όπως θα δείτε, οι μεγάλες στιγμές που θυμήθηκαν οι πρωταγωνιστές δεν είναι
μόνο από την καριέρα τους γύρω από την μεγάλη τους αγάπη που λέγεται μπάλα,
αλλά και μέσα από τη ζωή τους.

ΓΚΜΟΧ

ΤΟΝ ΓΙΑΤΣΕΚ ΓΚΜΟΧ το παρελθόν τον πικραίνει. Έπαιξε στην Εθνική Πολωνίας,
αγωνίσθηκε στη Μεικτή Ευρώπης, έζησε ένδοξες στιγμές στη καριέρα του στο τέλος
της δεκαετίας του ’60 και ίσως να είναι φυσικό έπειτα απ’ όλα αυτά να θυμάται
πιο έντονα τη στιγμή του τέλους της καριέρας του.

«Ήταν 17 Αυγούστου 1968, ημέρα της γιορτής μου. Του Αγίου Υακίνθου. Βρισκόμουν
στη καλύτερη στιγμή της αγωνιστικής μου καριέρας. Ήμουν βασικό στέλεχος της
Εθνικής Πολωνίας και είχα κληθεί στη Μεικτή Ευρώπης. Στα 27 μου χρόνια
αντιμετώπιζα την καριέρα μου με μεγάλα όνειρα. Με την Εθνική Πολωνίας θα
αντιμετωπίζαμε την ομάδα επιλέκτων που είχαν επιλέξει μέσω των εφημερίδων οι
αναγνώστες τους. Υπήρχε φανατισμός που τον είχαν καλλιεργήσει οι δημοσιογράφοι
εις βάρος του προπονητή της Εθνικής, που ήταν ο Ρίτσαρντ Κόντσεβιτς ­ ας είναι
καλά ο άνθρωπος, τον είδα το περασμένο καλοκαίρι ακμαιότατο στα 88 του χρόνια.
Σε μία έξοδο του γκολκίπερ μας προσπάθησα να τον στηρίξω, αυτός έπεσε πάνω μου
με τη λεκάνη του και μου έσπασε το πόδι. Οι συνέπειες αυτού του τραυματισμού
ήταν σοκ για μένα. Η ποδοσφαιρική μου καριέρα αποτελούσε παρελθόν».

ΖΑΪΡΖΙΝΙΟ

ΕΝΑ ΟΛΟΚΛΗΡΟ Μουντιάλ ήταν μια «στιγμή», αξέχαστη, για τον Ζαΐρ Βεντούρα
Φίλιο, τον Ζαϊρζίνιο, αστέρι τησ Εθνικής Βραζιλίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του
Μεξικού το 1970.

Δύσκολα ο Ζαϊρζίνιο, που σήμερα είναι προπονητής της Καλαμάτας, θα διάλεγε
κάποια άλλη στιγμή της καριέρας του για να θυμάται, αφού σε εκείνη τη
διοργάνωση η ομάδα του σήκωσε το «Ζιλ Ριμέ»:

«Όλες τις στιγμές που σημάδεψαν τη ζωή μου τις έζησα στο Μουντιάλ του Μεξικού.
Όλη αυτή η διοργάνωση είναι για μένα μία στιγμή. Από το πρώτο παιχνίδι μέχρι
τον γύρο του θριάμβου. Λες και εκείνο το Μουντιάλ είχε γίνει για μένα.

Σε όλα τα παιχνίδια είχα καλή απόδοση και κατάφερα να σημειώσω μια σπουδαία
επίδοση: να σκοράρω σε όλα τα παιχνίδια της Εθνικής Βραζιλίας. Και
αποκορύφωμα, η κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Πώς να μην είναι για μένα
αξέχαστη «στιγμή» εκείνο το Μουντιάλ;».

ΦΡΑΝΤΖΕΣΚΟΣ

ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ είναι και η στιγμή που θυμάται ο Κώστας Φραντζέσκος. Παρά το γεγονός
ότι έπαιξε σε τρεις από τις μεγαλύτερες ομάδες της χώρας (στον Παναθηναϊκό,
τον ΟΦΗ, τον ΠΑΟΚ) και στην Εθνική ομάδα, κρίνει τον γάμο του ως τη στιγμή που
άλλαξε τη ζωή του: «Ο γάμος μου με τη Βιβή ήταν αυτό που άλλαξε τη ζωή μου.
Και την άλλαξε ριζικά. Μου προσέφερε ευτυχία και με βοήθησε να ξεπεράσω κάποια
σοβαρά προβλήματα που αντιμετώπιζα. Στον γάμο μου οφείλω πολλά».

ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ της ΠΑΕ «ΑΕΚ» Λάκης Νικολάου έζησε πολλές συγκλονιστικές στιγμές
στη ποδοσφαιρική του καριέρα, αλλά η στιγμή που τον «σημάδεψε» ήταν προσωπική,
οικογενειακή, ανθρώπινη:

«Ήταν 4 Νοεμβρίου 1975. Είχαμε αποσυρθεί με την ΑΕΚ στο ξενοδοχείο “Μον
Παρνές” στην Πάρνηθα. Ήταν την παραμονή ενός αγώνα μας για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ.

Ούτε που θυμάμαι το όνομα της αντιπάλου ομάδας. Όμως, ακόμη είναι χαραγμένη
στο μυαλό μου η στιγμή που πήρα το μήνυμα ότι είχα γίνει πατέρας.

Η γυναίκα μου είχε φέρει στη ζωή την κόρη μας και γινόμουν για πρώτη φορά
πατέρας. Είναι δυνατόν να θυμάμαι άλλη στιγμή;».