ΤΡΟΜΑΞΑΝ από την Ιταλία μέχρι την Κρήτη

![]() |
|
Στην Πύλο. Ανάστατοι οι κάτοικοι είδαν την προκυμαία να ραγίζει και σπίτια να |
ΓΛΙΤΩΣΑΜΕ τη μεγάλη καταστροφή των 6,6 Ρίχτερ. Το οφείλουμε στη θάλασσα, το
«δυνατό» υπέδαφος και τις γερές κατασκευές των σπιτιών. Ο σεισμός που ξεκίνησε
από τα βάθη του Ιονίου, 70 χιλιόμετρα νοτίως της Ζακύνθου, αναστάτωσε ολόκληρη
σχεδόν την Ελλάδα με την έντασή του. Ήταν ο πρώτος μεγάλος σεισμός, έπειτα από
εκείνον του Αυγούστου του 1953 που είχε ισοπεδώσει τα σπίτια της Ζακύνθου.
Εκατοντάδες μετασεισμοί εντάσεως μέχρι και 5,8 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ
κράτησαν άγρυπνους, μακριά από τα σπίτια τους, χιλιάδες ανθρώπους. Η νύχτα που
πέρασε ήταν για τους κατοίκους στη Ζάκυνθο, την Κυπαρισσία, την Καλαμάτα και
τον Πύργο μια δύσκολη δοκιμασία, ένας αγώνας ενάντια στον φόβο, την αγωνία,
τις καιρικές συνθήκες, τις ασταμάτητες δονήσεις του εδάφους.
ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ της Ζακύνθου, πολλοί κάτοικοι βρήκαν καταφύγιο στις καμπίνες των
πλοίων, που είχαν από νωρίς φωταγωγηθεί, προσφέροντας φιλοξενία. Στα Φιλιατρά
και τους Γαργαλιάνους της Μεσσηνίας, ο τρόμος δεν άφησε τον κόσμο να
επιστρέψει στα σπίτια του. Σε πλατείες και δρόμους πέρασαν το δύσκολο βροχερό
βράδυ και οι κάτοικοι της Ηλείας. Τρεις αποστολές των «ΝΕΩΝ» στις περιοχές
αυτές, μετρούν σε λέξεις την ανησυχία, την αναστάτωση, την αβεβαιότητα για τις
μελλοντικές προθέσεις του Εγκέλαδου.
ΤΟ ΧΤΥΠΗΜΑ των Ρίχτερ, που έγινε αισθητό από τη Νότια Ιταλία μέχρι τη
Θεσσαλονίκη, την Πρέβεζα και την Κρήτη, προκάλεσε περιορισμένες μόνον υλικές
ζημιές. Ήταν πολλοί οι παράγοντες που κράτησαν μακριά την καταστροφή. Πρώτα
απ’ όλα η αντισεισμική προστασία των νησιών του Ιονίου. Παλιοί «γνώριμοι» με
τον Εγκέλαδο ήδη από το 1463, μυημένοι στις τεχνικές θωράκισης των σπιτιών
τους που έφεραν οι Άγγλοι το 1823, οι κάτοικοι της Ζακύνθου δεν είδαν χθες
σπίτια να γκρεμίζονται με τον σεισμό. Η απόσταση του υποθαλάσσιου χώρου, όπου
εντοπίσθηκε το επίκεντρο του μεγάλου σεισμού, από τη στεριά, συγκράτησε το
μένος του, ενώ το θαλασσινό νερό απορρόφησε σε μεγάλο βαθμό την καταστροφική
δύναμη των σεισμικών κυμάτων. Τέλος, η γεωλογική ιδιομορφία του σεισμικού
ρήγματος, εκεί στο σεισμικό τόξο του Ιονίου, «έσωσε» κατοικημένες περιοχές.
Όπως εξηγεί ο γεωλόγος – μηχανικός κ. Στάθης Στείρος, στρώματα από ορυκτό
αλάτι και γύψο, τα οποία έχουν παρεισφρήσει στα ρήγματα της περιοχής,
συγκράτησαν τα σεισμικά κύματα λίγο πριν αυτά φθτάσουν στην επιφάνεια του εδάφους.
Η ΑΓΩΝΙΑ όμως του κόσμου σε κάθε γωνιά της Ελλάδας δεν μετριάζεται. Αντιθέτως,
εκτιμήσεις και προβλέψεις ειδικών σεισμολόγων την επιτείνουν. Η προειδοποίηση
έρχεται από την Πάτρα και τον εκεί αναπληρωτή καθηγητή Σεισμολογίας και
διευθυντή του αντίστοιχου εργαστηρίου του Πανεπιστημίου, κ. Άκη Τσελέντη:
«Περιμένουμε έναν μεγάλο σεισμό μέσα στον επόμενο ενάμιση μήνα, αυτή τη φορά
στην ηπειρωτική Ελλάδα». Στην περίπτωση αυτή, η φύση δεν θα είναι το ίδιο
«ευσπλαχνική». «Μέχρι στιγμής ήμασταν τυχεροί: όλοι οι σεισμοί εντοπίσθηκαν σε
υποθαλάσσιο χώρο», τονίζει ο ίδιος.
ΟΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ανησυχούν ιδιαίτερα, καθώς η έντονη σεισμική δράση των
τελευταίων μηνών έχει ενεργοποιήσει πολλά σεισμικά ρήγματα στο ελληνικό τόξο.
Σύμφωνα με τον καθηγητή Σεισμολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου
Θεσσαλονίκης, κ. Βασίλη Παπαζάχο, το βορειοδυτικό άκρο του τόξου του Ιονίου,
αυτό δηλαδή που «γέννησε» τον κύριο σεισμό των 6,6 Ρίχτερ, ενεργοποιήθηκε με
τον σεισμό που αναστάτωσε την Καλαμάτα στις 13 Οκτωβρίου, φέτος. Η «ανατομία»
της σεισμικής αλυσίδας παραμένει άγνωστη και τα επακόλουθα των αλλεπάλληλων
σεισμικών δονήσεων σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, απρόβλεπτα.
ΟΙ ΚΡΑΤΙΚΟΙ φορείς και οι κατά τόπους νομαρχίες βρίσκονται σε επιφυλακή.
Ενδεικτική της κρισιμότητας της κατάστασης είναι η απόφαση του Οργανισμού
Αντισεισμικού Σχεδιασμού και Προστασίας να συγκαλέσει για πρώτη φορά την
Επιστημονική Επιτροπή Εκτίμησης Σεισμικού Κινδύνου. Η Επιτροπή συνεδριάζει
σήμερα, με στόχο να μελετήσει τη σεισμική δραστηριότητα των τελευταίων μηνών
και να θέσει τις κατευθύνσεις για την αντιμετώπιση ενός νέου χτυπήματος του Εγκέλαδου.














