ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Οι αγώνες τώρα δικαιώνονται

ΝΑΙ στο ΝΑΤΟ. Αυτός ο ούγγρος στρατιώτης είναι εμφανώς ευχαριστημένος που βρήκε «στέγη»

Σαμπάνιες άνοιξαν χθες το βράδυ στις μεγάλες εταιρείες όπλων της Δύσης. Άλλη
μια χώρα είναι έτοιμη να εξοπλιστεί μέχρι τα δόντια για να αντιμετωπίσει τους
φανταστικούς εχθρούς του μέλλοντος.

ΠΕΡΙΕΡΓΗ μέρα ήταν η χθεσινή για δύο χώρες του πρώην ανατολικού συνασπισμού.
Κι από περίεργες δηλώσεις συνοδεύτηκε. Ο τσέχος πρωθυπουργός Βάτσλαβ Κλάους,
για παράδειγμα, τόνισε με αφορμή την 8η επέτειο της Βελούδινης Επανάστασης:
«Οι προσδοκίες του λαού δεν είναι δυνατόν να εκπληρωθούν, αλλά είναι πολύ καλό
ότι ο λαός θέλει να γίνουν πράγματα. Για να αξιολογηθούν οι ανεκπλήρωτες
προσδοκίες, ο λαός πρέπει να θυμηθεί πώς ήταν η χώρα στις 17 Νοεμβρίου 1989
και τότε οι προσδοκίες του ίσως να αλλάξουν».

Με τη δήλωση αυτή, που έκανε αφού απέθεσε λουλούδια για τους φοιτητές που
ξυλοκοπήθηκαν από την αστυνομία το 1989, ο ανεκδιήγητος Κλάους θέλησε να
δικαιολογηθεί για τη δραματική κατάσταση στην οποία έχει οδηγήσει τη χώρα του:
σύμφωνα με χθεσινή δημοσκόπηση, το 88% των Τσέχων ανησυχούν για την οικονομία,
το 79% φοβούνται για την κοινωνική τους ασφάλιση και το 87% δεν είναι
ικανοποιημένοι με την πολιτική κατάσταση. Ο άλλος πόλος της εξουσίας, ο
μετριοπαθέστερος, δεν μπόρεσε για δεύτερη συνεχή χρονιά να καταθέσει στεφάνι
λόγω ασθενείας. Ο πρόεδρος Χάβελ αξιοποίησε όμως με παραγωγικό τρόπο τον χρόνο
του: συζήτησε με τον πρώην διεκδικητή της αμερικανικής προεδρίας Μπομπ Ντόουλ
την αίτηση της χώρας του να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ.

Την ίδια ώρα, το 85% των Ούγγρων που έκαναν τον κόπο να ψηφίσουν έλεγαν ΝΑΙ
στην ένταξη της δικής τους χώρας στην Ατλαντική Συμμαχία. «Ούτε στα πιο άγρια
όνειρά μας δεν περιμέναμε ένα τέτοιο αποτέλεσμα», δήλωσε ο (σοσιαλιστής)
πρωθυπουργός Γκιούλα Χορν. «Η επανάσταση του 1956 έλαβε τέλος», τόνισε ο
(επίσης σοσιαλιστής) πρεσβευτής της Ουγγαρίας στο ΝΑΤΟ. Τώρα λοιπόν ξέρουμε:
όταν οι εξεγερμένοι της Βουδαπέστης γκρέμιζαν πριν από σαράντα χρόνια τα
αγάλματα του Στάλιν και απαιτούσαν δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις και την
αποχώρηση των σοβιετικών στρατευμάτων, αυτό που βαθιά στην καρδιά τους
επιθυμούσαν ήταν μια μέρα το ΝΑΤΟ να κάνει την τιμή στη χώρα τους και να την
δεχθεί στους κόλπους του.

Καημένη Ουγγαρία! Τουλάχιστον 550 εκατομμύρια δρχ. της στοίχισε η
ραδιοτηλεοπτική προπαγάνδα για να πειστούν οι μισοί ψηφοφόροι να πάνε στις
κάλπες και να επικυρώσουν το νέο εθνικό όραμα. Πολύ περισσότερο βέβαια θα της
στοιχίσει ο εξοπλισμός της. Όπως γράφει η «Ομπζέρβερ», οι εταιρείες όπλων
έχουν αρχίσει ήδη να ακονίζουν τα μαχαίρια τους. Σε πολύ καλή θέση βρίσκεται η
σουηδική Saab, θυγατρική του ομίλου Wallenberg στον οποίο ανήκει επίσης η
εταιρεία Electrolux, ένας από τους μεγαλύτερους ξένους επενδυτές στην
Ουγγαρία. Η πρόταση της Saab είναι ιδιαίτερα συμφέρουσα: αν η Ουγγαρία
υπογράψει μαζί της ένα συμβόλαιο 800 δισεκατομμυρίων δρχ. για την αγορά
μαχητικών αεροπλάνων, η Electrolux θα προσλάβει χιλιάδες ιθαγενείς στα
εργοστάσιά της…