ΑΥΤΟΙ

… του Σαντάμ Χουσεΐν είναι να επιλέγει την κατάλληλη στιγμή. Άσσος στο
timing, ο Ιρακινός δικτάτορας δεν αποφάσισε τυχαία τώρα ­ και όχι νωρίτερα ή
αργότερα ­ την απέλαση των Αμερικανών επιθεωρητών. Η σχεδιασμένη αυτή κίνηση
πραγματοποιήθηκε την ώρα που ο αντίπαλος βρισκόταν σε φάση μεγάλης αδυναμίας,
κι ας μην ήταν ευδιάκριτη. Αδύνατος ο Κλίντον; Με υψηλό δείκτη ανάπτυξης, με
χαμηλή ανεργία, με παγκόσμια επιρροή; Και όμως, ο Σαντάμ ξέρει ν’ αναδεικνύει
την κακή πλευρά των ατού. Γνωρίζει ότι οι επιτυχίες της Αμερικής δεν την
κάνουν συμπαθέστερη στους οικονομικούς ανταγωνιστές της, ακόμη κι αν είναι
σύμμαχοι ή φίλοι.

… πάλι, υποσκάπτουν το κύρος και την επιρροή της. Η νέα πρόκληση του Ιράκ
αποκάλυψε ένα κενό γύρω από την Αμερική. Γαλλία, Ρωσία, Κίνα βρέθηκαν
επικεφαλής μιας ευρύτατης παράταξης χωρών που διαφωνούν με τη χρήση
στρατιωτικής βίας κατά του Ιράκ. Η μέγιστη παραχώρησή τους στις ΗΠΑ ήταν να
συνυπογράψουν στο Συμβούλιο Ασφαλείας τα κείμενα αποδοκιμασίας κατά της
Βαγδάτης, αφού φρόντισαν όμως να λείπει απ’ αυτά ακόμη και ο ελάχιστος
προσδιορισμός συγκεκριμένων μέτρων. Μισή επιτυχία για τον Κλίντον, που πρέπει
μοιραία να φορτωθεί και τις αποτυχίες. Ο πρόεδρος δεν κατάφερε να εμποδίσει
την κατάρρευση της ειρηνευτικής διαδικασίας στη Μέση Ανατολή. Δεν αποκήρυξε
επαρκώς τη γραμμή Νετανιάχου. Δεν στήριξε τους Παλαιστινίους όταν το Ισραήλ
αθετούσε τις συμφωνίες και προωθούσε πεισματικά την πολιτική των οικισμών.

… η Ουάσινγκτον να χάνει και τους λίγους Άραβες που είχε κερδίσει.
Χαρακτηριστική η στάση τους απέναντι στην αυριανή «παναραβική» οικονομική
διάσκεψη που γίνεται με τις ευλογίες των ΗΠΑ στην Ντόχα, στο εμιράτο του
Κατάρ: η Συρία ­ που ούτε λίγο ούτε πολύ είχε πολεμήσει στο πλευρό του Μπους
εναντίον του Σαντάμ ­ προφητεύει αποτυχία της διάσκεψης. Η Σαουδαραβία δήλωσε
ήδη αποχή. Το ίδιο και η Αίγυπτος, «πιστή» σύμμαχος των Αμερικανών,
απογοητευμένη από τη στάση τους στο Μεσανατολικό. Η Ιορδανία θα πάει
γογγύζοντας. Το Κουβέιτ επίσης, πετώντας μάλιστα υπαινιγμούς κατά των ΗΠΑ.
Αχάριστο κρατίδιο, ούτε που θυμάται ότι ο Μπους το έσωσε από τα νύχια του
Σαντάμ κινώντας την υψήλιο κατά της Βαγδάτης: Τώρα ακούγονται ακόμη και εδώ
φωνές κατά του αμερικανικού εμπάργκο για το Ιράκ.

… ποτέ, πλέον, οι χώρες αυτές να συμπολεμήσουν με τις ΗΠΑ κατά του Ιράκ; Ή
μήπως θα δεχόταν η Ευρώπη; Η οποία, πάνω στην ώρα, έσπευσε να ξαναστείλει τους
πρεσβευτές της στο μιαρό Ιράν ­ σήμα στον Κλίντον να μην πάρει πολλή φόρα; Ή
μήπως, τέλος, θα ενθουσιαζόταν η κοινή γνώμη των ΗΠΑ; Ακόμη και αν πολλοί
δηλώνουν στα γκάλλοπ ότι δεν θα απέρριπταν την άσκηση στρατιωτικής βίας, ο
Κλίντον ξέρει ότι δεν είναι φρόνιμο να εμπλακεί σ’ ένα μακρυνό πόλεμο, ενώ
πλησιάζουν οι βουλευτικές εκλογές του ’98. Επιπλέον, έχει χάσει την αριστερά
του κόμματός του. Το τελευταίο του νομοσχέδιο για πλήρη απελευθέρωση των
συναλλαγών καταψηφίστηκε από τους… Δημοκρατικούς. Με τα συνδικάτα δεν τα
πηγαίνει καλά. Και την εξωτερική πολιτική του επικρίνει τώρα ως και ο Τζέημς
Σλέσσιντζερ, πρώην διευθυντής της CIA: «Με τις κυρώσεις που επιβάλλουμε σε
όσους αψηφούν τα εμπάργκο μας ­ για Ιράν, Ιράκ, Λιβύη, Κούβα κ.λπ. ­ χάνουμε
τώρα και τους Άραβες και την Ευρώπη». Timing ο Σαντάμ…